"Gad" (Contén)

1. Que ou quen rega.

2. 1. Que se emprega para regar.

   2. Recipiente utilizado para regar á man que consiste, xeralmente, nun cilindro do que sae un tubo rematado nunha peza con forma de funil e tapa chea de furados, por onde sae a auga de maneira dispersa.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Manzaneda baixo a advocación de santa María Madanela.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Monforte de Lemos baixo a advocación de san Salvador.

1. de renegar.

2. Que ou quen renega dunha idea ou crenza.

1. de revesgar.

2. arrevesado.

PERSOEIRO

Xornalista e escritor. Redactor de El Pueblo Gallego e Faro de Vigo, foi director de Interviú e Diez Minutos. Escribiu La prensa del silencio (1975), Secuestro en el Mundial 82 (1982), Rojo, impar y pasa (1989), El retorno de los cuerpos (1990) e Flash mortal: los paparazzi, una profesión en el punto de mira (1997). Recibiu o Premio de Novela Camilo José Cela (1989).

GALICIA

Politicólogo e sociólogo. Catedrático de Ciencia Política e da Administración na Universidade de Vigo, destacan os seus estudos sobre o proceso de construción europea desde a perspectiva federalista, a Europa das rexións, e a gobernabilidade global. Escribiu As Mocedades Galeguistas (1987), O Galeguismo a través dos seus Textos e Documentos políticos (1989), La regionalización del Estado en la Europa Comunitaria (1991), El significado y las posibilidades de la autonomía y de la regionalización política (1992), La exigencia de participación regional en la Unión Europea (1996) e El modelo federalista de integración europea: La Europa de los Estados y de las Regiones (1997).

LIÑAXES

Liñaxe de orixe galega que trae por armas, en campo de sinople, dúas torres de prata, colocadas en faixa, unidas cunha cadea, sumadas dunha aguia de ouro, que apoia unha pouta en cada unha das torres. Outra trae, en campo de goles, dúas torres de ouro, sostidas dunha terraza de sinople, sumada cada unha dunha pomba de prata, afrontadas e que pican nun saleiro de prata en forma de copa, colocado entre as dúas torres. Outra, en campo de sinople, unha pomba de ouro, surmontada dunha campá do mesmo.

1. de salgar.

2. 1. Que ten sal.

   2. Que ten sal de máis.

3. Que está conservado en sal.

4. Proceso de adición de sales, xeralmente cloruro sódico, a unha mestura ou solución para provocar a precipitación dalgunha das substancias disoltas ou favorecer a extracción cun disolvente.

GALICIA

Relixioso. Colexial no colexio Mayor de San Bartolomé de Salamanca, foi catedrático de Filosofía, cóengo electoral de Palencia e subdelegado da Santa Cruzada. Publicou Oración genethliaca al feliz nacimiento del deseado príncipe de las Españas el serenísimo señor Luís el primero (1708).

GALICIA

Xurista. Desde 1901 dedicouse a traballos mercantís e ao xornalismo. Fundou o semanario Ecos de Ourense e foi un dos impulsores do Círculo Católico de Obreros de Orense e un dos fundadores do Monte de Piedad e Caja de Ahorros de Orense.

GALICIA

Xurista e sacerdote. Foi avogado da Audiencia da Coruña, membro do Real Consello de Facenda e do Consello de Castela e abade de Alcalá la Real. Escribiu Tractatus de regia protectione vi oppressorum a causis judicibus ecclesiasticis (1627), Larynthus creditorum... concurrentium (1651) e Tractatus de supplicatione ad sanctissimun a literis et bullis apostolicis, in perniciem reipublicae, regni, aut regis, aut juris tertii praejudicium impetratis: et de earum retentione interim in senatu (1664).

GALICIA

Xurista e escritor. Foi fiscal da Audiencia Territorial de Galicia. Colaborou en Vida Gallega e escribiu, entre outras obras, Los bacilos y los bastoncitos de Doña Perfecta, A leenda dun probe (1918), A Galicia (1918) e Cantares da Terra (1922).

PERSOEIRO

Futbolista. Coñecido como Michel Salgado, xogou no R. C. Celta de Vigo (1992-1996 e 1997-1999), e en 1999 pasou ao Real Madrid C. F., co que gañou 1 Copa Intercontinental (2002), 2 Copas de Europa (1999-2000, 2001-2002), 1 Supercopa de Europa (2002), 2 Ligas (2000-2001, 2002-2003) e 2 Supercopas de España (2001, 2003). Coa selección española gañou o Campionato Europeo Sub-21 (1998).

GALICIA

Xornalista e político. Desde 1991 foi profesor de estrutura económica na Universidade da Coruña. Secretario xeral de Comunicación da Xunta de Galicia (desde 2005), foi cronista do Congreso de los Diputados (1976-1980), deputado polo PSdeG-PSOE no Parlamento de Galicia (1989-1994), conselleiro de Economía e Facenda (1987-1990) e secretario xeral da Fundación Galicia-Europa (1988-1990). O seu labor xornalístico desenvolveuse fundamental- mente en Mundo Obrero, La Voz de Galicia -redactor e xefe da sección de Economía (1981-1987) e fundador e coordinador dos suplementos “Economía y consumo” e “Europa”- e en El Progreso, que dirixiu entre 1994 e 2000. Ademais foi delegado da Corporación Voz de Galicia en Lugo. Publicou El Estatuto de Galicia (1976), Cuadernos Galicia-CEE. Sector lácteo (1986), en colaboración con Xaime García e Xosé Colino, Lorenzo Varela: crónica dunha vida atormentada (1995) e Jalisco (2001). Recibiu o Premio...