"Jos" (Contén)

PERSOEIRO

Debuxante. Coñecido como José Cuevas, inspirouse nos tipos e costumes populares. Colaborou en La ilustración gallega y asturiana e La ilustración española y americana.

GALICIA

Historiador e avogado. Delegado do Patrimonio Madrid-Castela A Mancha de Renfe, escribiu, entre outras obras, El liberalismo y la iglesia española: historia de una persecución (1989) e Antonio Capmany (1742-1813). Pensamiento, obra histórica, política y jurídica (1993). Foi distinguido co Premio Francisco Elías Tejada da Real Academia de Ciencias Morales y Políticas.

PERSOEIRO

Avogado e político. Foi fiscal da Audiencia de Madrid, membro do Tribunal Supremo de Guerra e Armada e ministro de Gracia e Xustiza (1858). Representou nas lexislaturas da segunda metade do s XIX a numerosos distritos como Madrid, Villanueva de los Infantes e Ponteareas (1864-1865). Foi colaborador de El Faro Nacional e da Enciclopedia española de Derecho y Administración.

PERSOEIRO

Escritor e xornalista. Encarcerado varias veces pola súa actividade política e literaria, asinou varias das súas obras co pseudónimo de El Pensador Mexicano. Da súa produción, destaca Noches tristes (1818), La Quijotita y su prima (1819) e Vida y hechos del famoso caballero Don Catrín de la Fachenda (1832).

GALICIA

Historiador. Doutor en Historia pola Universidade de Santiago de Compostela (1971), obtivo (1977) a praza de profesor agregado de Paleografía e Diplomática na Universidad de Oviedo e a cátedra (1979) na facultade de Filosofía e Letras da Universidad de Granada. Entre as súas obras destacan La colección diplomática del monasterio de Santa María de Penamayor (1971), Colección diplomática del monasterio de Santa María de Ferreira de Pantón (1994) e El monasterio de San Juan de Caaveiro (1999). Foi membro da Sociedad Española de Estudios Monásticos e da sección de historia do Instituto de Estudios Gallegos Padre Sarmiento.

PERSOEIRO

Arquitecto. Traballou para o Instituto Nacional de Colonización, para o que construíu poboados baseados nun plano unitario que comprendía vivendas, zonas agrarias e edificios relixiosos, culturais e comerciais. Destacan, entre outros, o de Vegaviana en Cáceres (1954). Con A. Fernández Alba realizou a biblioteca do Instituto de Cultura Hispánica de Madrid.

GALICIA

Mestre. Especialista en educación musical, adoita asinar co pseudónimo José Luis Fernández Carnicero. Secretario da Associação Sócio Pedagógica Galaico Portuguesa (ASPGP), foi membro do consello directivo do Centro de Formación Continuada do Profesorado (CEFOCOP) de Ourense e director do obradoiro musical da ASPGP. Colaborou como relator nas Escolas de Verán do MRP, organizadas por Escola Viva, e coordinou varios cursos de pedagoxía musical e informática musical. Escribiu varios artigos na revista Ensino e no xornal Profesionais da Educación, e publicou, entre outras obras, Libro Guía do Profesorado (2001), en colaboración, e Música na escola (2002), ademais de realizar composicións musicais para piano.

PERSOEIRO

Escritor e xornalista. En 1993 obtivo o Premio Calderón de la Barca coa obra Para quemar la memoria e en 1994 presentou Qué hizo Nora cuando se marchó?, coa que tentou dar continuidade á coñecida obra de Henrick Ibsen, Casa de bonecas. En galego publicou o monólogo Mariana (1997).

GALICIA

Canteiro escultor. Diplomouse en cantería e escultura na Escola de Canteiros de Poio (1979-1982). Realizou cruceiros e cantería ornamental en talleres de Pontevedra e dende 1998 centrouse na talla decorativa e na escultura figurativa e heráldica. Foi monitor de cantería nas escolas taller de Betanzos onde traballou na recuperación das Antigas Escolas de San Francisco e no Xardín do Pasatempo (1990-1993; 1993-1996).

GALICIA

Enxeñeiro naval, mariño e político. Como enxeñeiro traballou en Bazán (1970-1983) e dirixiu os estaleiros Astafersa (Astilleros y Talleres Ferrolanos SA, 1986-1990) e a oficina técnica naval Prior. No eido deportivo, ocupou a presidencia do Club Baloncesto OAR (1960-1994) e foi fundador e presidente da Asociación de Clubes de Baloncesto (ACB). Deputado pola Coruña no Parlamento galego na III e en parte da IV lexislaturas (1990-1995) polo Partido Popular, foi nomeado conselleiro de Industria e Comercio da Xunta de Galicia, cargo desde o que traballou na posta en marcha dos plans de electrificación rural, telefonía rural, residuos industriais, gasificación e o plan eólico. En 1995 fundou Independentes por Ferrol, formación pola que foi elixido concelleiro de Ferrol.

PERSOEIRO

Xornalista. Exerceu como subdirector do xornal coruñés El Ideal Gallego. Publicou Estampas gallegas (1961), con debuxos de Ramón Villar Chao, Dibuxos de Cebreiro (1965) e Sensibilidade de Galicia en la pintura de Julia Minguillón (1970). Membro da Real Academia Galega e da Real Academia de Bellas Artes Nuestra Señora del Rosario de la Coruña.

PERSOEIRO

Investigador e crítico literario. Foi lector de castelán na Universidade de Hamburgo (1920-1932) e profesor na de Madrid ata o seu exilio en 1937. Ademais dos Estudios sobre Lope (1951), especializouse na novela e no costumismo do s XIX.

PERSOEIRO

Xornalista e locutor. Diplomado en maxisterio e licenciado en Xeografía e Historia, foi xefe de informativos da Radio Galega, coordinador do Servicio Radio Exterior, coordinador de Teletexto e Internet da CRTVG e do arquivo sonoro da Radio Galega. Ademais, edita e dirixe a revista Código Cero e o portal codigocero.com.

PERSOEIRO

Historiador. Doutor en Filosofía e Letras na Universidad Central de Madrid (1863), foi catedrático de Historia e decano da facultade de Filosofía e Letras da Universidade de Santiago de Compostela. É autor, entre outras obras, de Curso completo de historia universal (1875) e, con Francisco Freire Barreiro, de Santiago, Jerusalén, Roma: diario de una peregrinación a estos y otros santos lugares de España, Francia, Egipto, Palestina, Siria e Italia, en el año del jubileo universal de 1875 (1880-1882) e Guía de Santiago y sus alrededores (1885). Deixou manuscrita Historia de la Universidad de Santiago (1869).

GALICIA

Artista plástico. Realizou estudios na Escola de Artes e Oficios de Ourense. Membro colaborador do equipo investigador da Universidade de Vigo O vestixio do tempo, realizou exposicións en Ourense e participou, entre outras, na sección Novos Valores da Bienal de Pontevedra (1992, 1994), Expo Ourense, pintores y escultores ourensáns (1996), IV Premio de Pintura José Malvar (2000) e Estadio de sitio (Madrid e Barcelona, 2001). Recibiu, entre outros, o primeiro premio Arte Xoven Galega (1993) e o primeiro premio do VII Certame de Artes Plásticas Cidade de Lugo (2000).

PERSOEIRO

Bioquímico. Doutorouse en Bioquímica pola Universidad Complutense de Madrid (1971) e licenciouse en Dirección de Empresas polo Instituto de Estudios Superiores de Empresa (IESE). Foi catedrático de Bioquímica na Universidad Complutense de Madrid e na Universidade de Santiago de Compostela. Entre 1967 e 1979 traballou como investigador nos laboratorios de ICI-Pharmaceuticals, de Shell, da Basel University (Suíza), da Washington University (Saint Louis, Missouri) e do Institute de Biologie Physico-Chimique da Foundation Edmon de Rothschild (París). Entre 1979 e 1985 foi director dos proxectos de investigación de Antibióticos SA, que incluíron estudios sobre ADN recombinante e a busca de novos antibióticos. En 1985 pasou a presidir o consello de administración de Zeltia. En 1986 fundou PharmaMar, compañía de biotecnoloxía que se dedica ao descubrimento e desenvolvemento de fármacos de orixe mariña. En 1990 fundou PharmaGen, compañía de biotecnoloxía dedicada á análise de ADN con aplicacións...

PERSOEIRO

Mariño. Organizou o PCE na súa vila natal a comezos da Segunda República. Rematada a guerra, foi internado en Auschwitz pola Gestapo. En 1948 instalouse en Venezuela e, descontento coa política do PCE contraria á loita armada, foi un dos creadores do Directorio Revolucionario Ibérico de Liberación (DRIL), composto por exiliados españois e portugueses. En 1961 liderou, xunto co capitán Galvão o secuestro durante dez días do transatlántico portugués Santa María, en augas do Caribe, baixo o alcume de Comandante Sotomayor.

PERSOEIRO

Filósofo. Licenciado en Filosofía e Letras na Universitat de Barcelona (1936), exiliouse en Francia trala ocupación franquista de Catalunya (1939). Foi profesor de filosofía en distintas universidades latinoamericanas e norteamericanas, entre outras, no Bryn Mawr College de Pennsylvania (1949-1980). Influenciado por J. Ortega y Gasset, X. Zubiri, J. P. Sartre e L. Wittgenstein, desenvolveu un pensamento propio ao que aplicou instrumentos da teoría analítica e cuestións clásicas da tradición filosófica. O seu pensamento partiu da irredutabilidade dos diversos sistemas e doutrinas filosóficas ás que opuxo a necesidade dunha perspectiva integracionista. Das súas obras destacan o Dicionario de Filosofía (1941), El ser y la muerte (1962), De la Materia a la Razón (1979) e Fundamentos de Filosofía (1985). Foi nomeado doutor honoris causa, entre outras, pola Universitat Autònoma de Barcelona, a Universidad de Tucumán (Argentina) e a UNED. Recibiu tamén a Cruz de Isabel la Católica (1982),...

PERSOEIRO

Escritor portugués. De tendencia realista, as súas primeiras novelas reflicten a experiencia de emigrante e as posteriores, as inxustizas sociais dende o realismo socialista. Publicou Emigrantes (1928), A selva (1930), Eternidade (1933) e A curva da estrada (1950).

PERSOEIRO

Poeta. Foi cónsul en Noruega (1925-1930). O seu primeiro libro data de 1918, pero a súa obra comezou realmente en 1948 con Poesia I. Posteriormente, publicou Poesia II, III, IV, V e VI, ademais de contos e prosas poéticas de crítica social.