"To" (Contén)

PERSOEIRO

Militar. Participou na Guerra Ruso-xaponesa, (1904-1905) e na Primeira Guerra Mundial. Despois da Revolución de Febreiro de 1917 foi nomeado xefe do estado maior do exército. Declarouse contrario á revolución socialista de outubro, fuxiu á zona do Don e creou os exércitos brancos, cos que se enfrontou ao Exército Vermello. En 1919 centralizou todos os poderes políticos e militares e emprendeu a marcha sobre Moscova. Derrotado en diversas ocasións, foi substituído por Wrangler en 1920. Emigrou ao estranxeiro e desde 1945 residiu nos EE UU.

PERSOEIRO

Economista e sociólogo belga. Publicou Recherches sur la natalité en Belgique dans ses rapports avec le prix du blé et de la houille (Investigacións sobre a natalidade en Bélxica en relación co prezo do trigo e da hulla, 1883) e Systèmes économiques et sociaux (Sistemas económicos e sociais, 1904-1907).

PERSOEIRO

Escritor alemán. Doutor en Filosofía, dedicouse ao xornalismo. Baixo o pseudónimo de Otto von Schaching escribiu narracións xuvenís e novelas costumistas. Da súa obra destaca Geschichte des gallo-fränkischen Unterrichts und Bildungswesen von den ältesten Zeiten bis auf Karl den Grossen (Historia do ensino e formación galo-franca dende a Antigüidade ata Carlomagno, 1892).

1. Que ten os dentes grandes e prominentes.

2. Peixe mariño do xénero Dentex, da familia dos espáridos, de corpo oval e de ata 100 cm de lonxitude, duns 8 decímetros de longo. Os exemplares adultos teñen unha cor acastañada, con pequenas manchas azuis verdosas no lombo e nos costados, e aletas alaranxadas. É un peixe carnívoro que posúe dentes cónicos, sen molares, e que abunda no Mediterráneo, especialmente preto do litoral, entre os trinta e os douscentos metros de profundidade.

3. cornizó.

4. Cada un dos dentes dunha peza dentada.

PERSOEIRO

Papa (615-618). Limitou os privilexios que posuían os monxes dende o pontificado de san Gregorio o Magno. O seu selo pontificio, coa inscrición Deusdedit papa (o seu nome en latín), é o máis antigo dos coñecidos. A súa festividade celébrase o 8 de novembro.

PERSOEIRO

Papa (672-676). Foi o primeiro en encabezar as súas cartas coa fórmula Saúde e bendición apostólica e en datalas co ano do seu pontificado.

1. Ciencia ou tratado dos deberes. En calidade de determinación empírica das normas morais, a teoría deontolóxica trata dos deberes que se teñen que cumprir para poder chegar a un ideal de felicidade, o máis grande posible para o maior número de individuos.

2. Ciencia ou tratado que estudia os deberes e a ética profesional dos médicos. Establece unhas normas de conduta médica que varían segundo as influencias sociais.

1. Relativo ou pertencente á deontoloxía.

2. Conxunto de normas e preceptos de carácter moral que rexen nunha tarefa ou traballo determinados e cos que se procura respecto, rigor, honestidade e outros principios acordes coa ética profesional.