"Lac" (Contén)

GOLFOS

Sector do Mediterráneo, situado entre os cabos de Taínaron e Maléas, diante da illa de Citera. Nel desemboca o Eurôtas.

1. laconio.

2. Que é breve e conciso.

3. Que se expresa con poucas palabras.

1. Relativo ou pertencente a Laconia ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Laconia.

3. Dialecto do grego antigo que pertence ao grupo dórico.

4. aso fabricado en Laconia entre os ss X e V a C. No s VI a C eran de figuras negras con detalles gravados ou en vermello realizados sobre un engobe amarelo.

PERSOEIRO

Predicador francés. Avogado, entrou no seminario e foi ordenado sacerdote en 1827. En 1830 fundou, xunto con Lamennais e Montalembert, o periódico L’Avenir, que foi condenado por Gregorio XVI en 1834. Someteuse e arredouse de Lamennais, co que polemizou. Obtivo o restablecemento da orde dos dominicos en Francia e, en 1840, pronunciou os votos. Entre 1850-1854 e 1858-1861 foi o superior da orde. Desde 1835 destacaron as súas conferencias en Notre-Dame de París.

PERSOEIRO

Tenista. Coñecido como Le crocodile, formou parte, xunto con Henry Cochet, Jean Borotra e Jacques Brugnon, do equipo francés da Copa Davis coñecido como Les mousquetaires, que gañou o torneo en 1927, 1928 e 1929. Gañou os torneos de Roland Garros (1925, 1927 e 1929), Wimbledon (1925 e 1928) e US Open (1926 e 1927). Despois de retirarse, en 1929, creou unha marca de roupa deportiva co seu nome.

PERSOEIRO

Xeógrafo, xeopolítico, historiador e profesor. Pasou a súa xuventude e Marrocos e realizou estudos en Francia. Regresou a África na década do 1950 e estudou o pobo berebere. Membro do Partido Comunista francés, adoptou unha postura anticolonialista e loitou pola independencia de Alxeria, así mesmo apoiou unha refundación e democratización da xeopolítica. Regresou a Francia en 1955 e comezou o seu labor docente como profesor universitario. Fundador da revista Hérodote (1976), do anuario L’état du monde (1981) e do Institut Française de Géopolitique (1989), centrou os seus estudos na xeografía económica e social, así como na historia dos países do Terceiro Mundo. En 1976, a partir da súa incorporación á cátedra da Sorbonne, desenvolveu unha crítica á xeografía tradicional que o fixo...

1. Pasta sólida composta de laca, trementina e unha materia colorante, que se emprega, fundida, para pechar e selar cartas, pregos e outros documentos.

2. Termo do verbo dos daordes ou xerga dos telleiros que corresponde á voz ‘viño’.

PERSOEIRO

Novelista francés. É autor das novelas Silbermann (1922), Le retour de Silbermann (1930), Amour nuptial (1929), Les hauts ponts (1932-1935) e Quand le destin nous mène (1981). Foi membro da Académie Française desde 1936.

1. Acción de segregar lágrimas.

2. Emisión de líquido a través das feridas das plantas.

1. Relativo ou pertencente ás lágrimas.

2. Aplícase aos órganos do aparato lacrimal.

3. Que está próximo ás glándulas lacrimais.

4. Conxunto de órganos destinado á secreción de lágrimas. Consta das glándulas lacrimais, que segregan as lágrimas, e das vías lacrimais, que están formadas polos canalículos lacrimais e o lácrimo-nasal, que evacúan as lágrimas cara ao interior do nariz.