"Oti" (Contén)

Xornal publicado na Coruña a partir do 2 de xaneiro de 1841. Baixo o subtítulo “Periódico político y mercantil”, tivo como impresor e editor a Francisco Arza. De periodicidade diaria, excepto os domingos, incluíu información local, nacional e estranxeira, e rivalizou na política local con outros xornais da cidade, sobre todo co Boletín de noticias. Probablemente tivo unha segunda época en 1878.

Xornal publicado en Pontevedra a partir do 1 de xaneiro de 1892. Baixo o subtítulo “Periódico independiente útil a los ayuntamientos y maestros de primera enseñanza”, foi dirixido polo seu propietario, Xosé López Pérez, e substituíu a El Noticiero Administrativo, seguindo a súa numeración cunha periodicidade bimensual. Incluíu disposicións lexislativas. En 1895 foi substituído polo Noticiero de Instrución Pública, ao que supliu de novo a partir de xullo de 1895 baixo o subtítulo “Semanario destinado a fomentar los intereses morales y materiales del Magisterio”. Impreso nos obradoiros tipográficos de Rogelio Quintáns, pasou a ser semanal. En agosto dese ano comezou a publicar o suplemento Revista Pedagógica y Literaria, dirixida por Xosé López Otero. En febreiro de 1896 cambiou a súa cabeceira por El Noticiero Gallego.

Xornal publicado en Ourense a partir do 20 de outubro de 1893. Cesou en 1895. O seu director foi Xoán Rodríguez Quesada e contou coa colaboración de Francisco Álvarez Novoa. A creación deste xornal debeuse a Senén Canido, quen o empregou como voceiro e defensor da súa política.

Xornal publicado en Vigo a partir de 1903. Cesou en 1915. Baixo o subtítulo “Diario Independiente” e “Diario Mercantil Independiente”, a partir de 1913, estivo dirixido por Xaime Solá, responsable da compra en 1903 da cabeceira de El Independiente para crear este xornal. Os seus predecesores foron os xornais Diario de Vigo (1884), o propio El Independiente (1885) e El Noticiero de Vigo (1889), fundado tamén por Xaime Solá. Caracterizouse por incluír novidades técnicas que causaron sensación no xornalismo vigués.

Que notifica.

Cada un dos ésteres de ácido fosfórico cun nucleósido, en que o ácido fosfórico é esterificado cun dos grupos de hidroxilo libres de pentosa. Atópase na célula, en estado libre e en proporcións notables. Obtéñense por hidrólise parcial dos ácidos nucleicos e ao ser compostos de bases nitroxenadas absorben a luz ultravioleta arredor dos 2.600 Å.

Substancia formada por unhas poucas unidades de nucleótido. Fórmase pola acción da ribonuclease sobre os ácidos nucleicos.

Relativo ou pertencente á oncose.

Órgano ovoide presente no aparato sexual feminino dos platihelmintos cestodos e trematodos. Nel desembocan os ovidutos e os condutos vitelinos, e tamén se forma a cuberta do ovo.

Cartel con letras ou signos impresos de diversas medidas que os oculistas utilizan para examinar a agudeza visual.

Sólido cristalino soluble na auga, que se descompón a 347°C. É un factor do crecemento para algúns microorganismos (no leite da vaca). Acumúlase no sangue e aparece na urina de individuos afectados de aciduría orótica.

Conxunto de normas e convencións que rexen a escritura dunha lingua mediante os signos tipográficos.

Persoa versada en ortotipografía.

Francisco Oti Ríos.