"qu" (Contén)

Enrique II de Castela.

Conflito sucesorio que tivo lugar entre 1585 e 1589, no marco das Guerras de Relixión. Ao morrer Francisco, duque de Alençon (1584), Enrique III de Navarra, xefe dos hugonotes, converteuse en herdeiro do trono de Francia, feito que o enfrontou directamente con Enrique de Guisa, representante dos católicos. Ao conflito engadiuse o monarca Enrique III de Francia, que mandou asasinar a Enrique de Guisa, por conspirar contra Filipe II, aínda que tamén el resultou asasinado. Mortos estes, Enrique III de Navarra acadou o trono (Enrique IV de Francia) e consolidou a súa posición converténdose ao catolicismo e proclamando o Edito de Nantes (1598), que garantiu a tolerancia relixiosa en Francia.

Ampliación de valor en que tres figuras musicais toman o valor de dúas.

Cargo de trierarca.

Acabado de estrear.

Peza lixeiramente curvada, que aplicada contra unha roda ou barra dentada, permite o paso dos dentes e impide que esta se mova en sentido contrario.

Ruído de orixe onomatopeica que representa un ruído repetitivo causado por un movemento continuado.

Que ten sección triangular.

Nematodo de dimensións moi pequenas, pertencente ao xénero Trichinella, que é parasito do home e de moitos animais como porcos, cans, gatos, lobos ou ratas.

Doenza parasitaria que está causada pola triquina e que se debe á inxestión de carne de porco parasitada con larvas enquistadas deste verme. Cando os novos embrións chegan aos músculos esqueléticos aparece dor muscular e debilidade, entre outros síntomas.

Símbolo xeométrico e curvilíneo formado por unha cruz de tres brazos en espiral que se unen nun punto central e forman unha roda con tres raios ondulados ou un S. Se o S vai cara á dereita é un dextrorsum e se vai cara á esquerda sinistrorsum. O seu significado relaciónase co culto ao sol, co principio e co fin, coa eterna evolución e coa aprendizaxe perpetua. Para os druídas simbolizaba a aprendizaxe, a trindade pasada, presente e futura. Foi frecuente atopalo como motivo na ourivaría castrexa e en gravados líticos de época romana.

Título nobiliario concedido en 1875 por Afonso XII a Nicanor de Alvarado Casanova Núñez e Domínguez de la Peña (1830-1896), deputado polo distrito de Trives (1859-1864, 1871-1872, 1876-1881, 1884-1886, 1891-1893) e senador por Ourense (1887-1891). Sucedeuno a súa filla Jacinta de Alvarado e Barroeta-Aldamar (?-1921), II marquesa de Trives, que casou co marqués de Castellanos. Sucedeuna a súa filla María Luisa Maldonado Alvarado , III marquesa de Trives e VIII marquesa de Castellanos. Trae por armas de ouro, cinco lises de azur postas en aspa. Ao timbre, coroa marquesal.