"INE" (Contén)

PERSOEIRO

Raíña de Suecia (1818-1844). Coñeceu a Napoleón Bonaparte a comezos de 1794 e prometéronse o 21 de abril de 1795. Logo da ruptura por parte de Napoleón desta relación, Désirée casou co xeneral Jean Bernadotte (1798), que ascendeu grazas á amizade da súa muller con Napoleón. Bernadotte foi elixido herdeiro do trono de Suecia (1810) co nome de Carlos XIV, posto que ocupou dende 1818, e Désirée foi coroada oficialmente raíña de Suecia en 1829.

1. Operación na que se eliminan os compostos minerais da auga para obter outra libre de sales. Pódese realizar por procedementos químicos de intercambio iónico e de destilación. Unha cadea completa de desmineralización por intercambio consta dun cambiador catiónico, dun cambiador aniónico feble, dun desgaseador e dun cambiador aniónico forte.

2. Eliminación de cantidades excesivas de substancias minerais como fosfatos, sales de calcio, de potasio ou de sodio, que se produce sobre todo en determinadas enfermidades ou polo uso prolongado de certos fármacos. Elimínanse principalmente a través dos ouriños ou dos excrementos.

1. Que desmineraliza.

2. Aparato que se emprega para desmineralizar. Consta dun depósito que contén a resina de intercambio a través da que pasa a auga para saír desmineralizada.

1. Efectuar unha desmineralización.

2. Producirse unha desmineralización.

FILOSOFOS

Filósofo e político. Foi membro dos Estados Xerais en 1789. Elaborou a doutrina da Ideoloxía, que procuraba a análise das ideas co fin de descubrir as sensacións nas que se baseaban. Escribiu Les éléments d´idéologie (Os elementos da ideoloxía, 1801-1819), que comprendía: Idéologie (Ideoloxía, 1801), Grammaire générale (Gramática xeral, 1803), Logique (Lóxica, 1805), Traité sur la volonté (Tratado sobre a vontade, 1815) e Commentaire sur l’esprit des lois (Comentario sobre o espírito das leis, 1819).

PERSOEIRO

Naturalista e historiador da arte. Escribiu, entre outras obras, La théorie et la pratique du jardinage (A teoría e a práctica da xardinería, 1709) e Abrégé de la vie des plus fameux peintres (Resumo da vida dos máis famosos pintores, 1745-1752). O seu fillo Antoine-Nicholas Dezallier D’Argenville (?-1796) escribiu, entre outras obras, Voyage pittoresque de Paris (Viaxe pintoresca por París, 1757) e Vies des fameux architectes, depuis la Renaissence des arts, avec la description de leurs ouvrages (Vida de famosos arquitectos, despois do renacemento das artes, coa descrición das súas obras, 1787).

PERSOEIRO

Pintor e escultor estadounidense. Estudiou na University of Cincinnati e na School of the Museum of Fine Arts de Boston, e en 1958 instalouse en Nova York. A partir de 1959 deuse a coñecer polos seus happenings, entre os que destaca a serie Crash (1960). En 1960 fixo unha exposición de pintura neodadaísta, representativa da pop art norteamericana. Foi tamén un dos pioneiros dos performance. Introduciu na súa obra obxectos reais e correntes, entre outros, as garavatas, os electrodomésticos e os lavabos. Posteriormente, cultivou a pintura figurativa.

1. 1. Moeda metálica ou billete cun valor determinado e de curso legal. Na tradición oral recóllense ditos como: “Ben cheira o diñeiro, aínda que veña dunha esterqueira. Dous andares ten o diñeiro; vén amodiño e vaise lixeiro. Encargos sen diñeiro, non pasan do recadeiro. O diñeiro do avarento a ninguén lle dá contento. O diñeiro do mesquiño, dúas veces anda camiño. O diñeiro do obreiro entra pola porta e sae polo fumeiro. O diñeiro do pobre, aínda que queira acougar non pode. O diñeiro do ruín gástase dúas veces sen se lucir. O diñeiro do sogro afúndese en preitos todo. O diñeiro do usureiro dá dez voltas ao quinteiro. O diñeiro do xogo vaise logo. Os diñeiros do sancristán, por onde veñen van”.

   2. Riqueza ou bens que posúe unha persoa, considerados no seu valor monetario.

   3. Suma considerable de cartos.

   4. diñeiro branqueado

      Diñeiro que se gaña ilegalmente, e que se inviste en obras legais para encubrilo.

   5. diñeiro limpo

      Diñeiro que se gaña de xeito legal.

   6. diñeiro morto

      Diñeiro que non produce lucro.

   7. diñeiro negro

      Diñeiro obtido das ganancias feitas sen deixar constancia nos rexistros obrigatorios, para eludir a tributación ou para usalo en actividades paralelas ou ilícitas. Denominado tamén diñeiro bruto e diñeiro B, ten a súa orixe nas actividades ilegais ou na economía somerxida.

2. Convención humana pola que se elixe un signo determinado que recibe uns valores de cambio concretos aceptados por todos e que permite realizar con maior facilidade as transaccións nos mercados. O diñeiro pode ser calquera mercadoría susceptible de empregarse como medio de cambio, como patrón común dos prezos das demais mercadorías e como medio de realización de pagos diferidos, pero cun valor estable. A moeda é o medio de pago físico imposto pola lei. O diñeiro ten tres funcións básicas, servir como instrumento de pago, ser unha unidade de conta (que permite a expresión dos valores monetarios das cousas obxecto de intercambio), e servir como activo de reserva, que se pode gardar en depósitos para efectuar calquera pago ou investimento no momento que se desexe. No que respecta ao diñeiro como signo, pódense distinguir o diñeiro mercadoría, que estaba feito normalmente dalgún metal, cun valor facial ligado ao valor de mercado dese material e que xa non está en circulación; e o diñeiro...

3. Denario romano.

4. ...

1. 1. Moeda metálica ou billete cun valor determinado e de curso legal. Na tradición oral recóllense ditos como: “Ben cheira o diñeiro, aínda que veña dunha esterqueira. Dous andares ten o diñeiro; vén amodiño e vaise lixeiro. Encargos sen diñeiro, non pasan do recadeiro. O diñeiro do avarento a ninguén lle dá contento. O diñeiro do mesquiño, dúas veces anda camiño. O diñeiro do obreiro entra pola porta e sae polo fumeiro. O diñeiro do pobre, aínda que queira acougar non pode. O diñeiro do ruín gástase dúas veces sen se lucir. O diñeiro do sogro afúndese en preitos todo. O diñeiro do usureiro dá dez voltas ao quinteiro. O diñeiro do xogo vaise logo. Os diñeiros do sancristán, por onde veñen van”.

   2. Riqueza ou bens que posúe unha persoa, considerados no seu valor monetario.

   3. Suma considerable de cartos.

   4. diñeiro branqueado

      Diñeiro que se gaña ilegalmente, e que se inviste en obras legais para encubrilo.

   5. diñeiro limpo

      Diñeiro que se gaña de xeito legal.

   6. diñeiro morto

      Diñeiro que non produce lucro.

   7. diñeiro negro

      Diñeiro obtido das ganancias feitas sen deixar constancia nos rexistros obrigatorios, para eludir a tributación ou para usalo en actividades paralelas ou ilícitas. Denominado tamén diñeiro bruto e diñeiro B, ten a súa orixe nas actividades ilegais ou na economía somerxida.

2. Convención humana pola que se elixe un signo determinado que recibe uns valores de cambio concretos aceptados por todos e que permite realizar con maior facilidade as transaccións nos mercados. O diñeiro pode ser calquera mercadoría susceptible de empregarse como medio de cambio, como patrón común dos prezos das demais mercadorías e como medio de realización de pagos diferidos, pero cun valor estable. A moeda é o medio de pago físico imposto pola lei. O diñeiro ten tres funcións básicas, servir como instrumento de pago, ser unha unidade de conta (que permite a expresión dos valores monetarios das cousas obxecto de intercambio), e servir como activo de reserva, que se pode gardar en depósitos para efectuar calquera pago ou investimento no momento que se desexe. No que respecta ao diñeiro como signo, pódense distinguir o diñeiro mercadoría, que estaba feito normalmente dalgún metal, cun valor facial ligado ao valor de mercado dese material e que xa non está en circulación; e o diñeiro...

3. Denario romano.

4. ...

PUNTA

Punta do litoral meridional da parroquia de Redonda, no concello de Corcubión, situada entre o cabo da Nasa, ao O, e o cabo de Cee, ao L.

PERSOEIRO

Meteorólogo. Inventor de instrumentos meteorolóxicos (anemómetro e higrómetro). Fixo estudios sobre a alta estratosfera e sobre a dinámica dos ciclóns e anticiclóns e a radiación solar.