"llo" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia do concello de Pantón baixo a advocación de Santiago.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Pantón baixo a advocación de san Vicente.

LOCALIDADES

Localidade do concello de Astorga, na comarca de La Maragatería, integrada na provincia de León e na Comunidade Autónoma de Castela e León. Situada á beira do Camiño Francés de peregrinación a Santiago de Compostela, constituía un concello independente ata a súa incorporación ao de Astorga. Declarado Ben de Interese Cultural, está considerado como o arquetipo da arquitectura popular maragata, pois conserva este estilo nos seus edificios, na estrutura e mesmo no pavimentado do asentamento.

MONTES

Monte que serve de límite ás parroquias de Soengas e Bagude (concello de Portomarín) e a de Xián (concello de Taboada). O seu cumio acada os 751 m de altitude.

PRAIAS

Praia da beira meridional da ría de Corme e Laxe, no litoral da parroquia de Soesto, concello de Laxe.

PARROQUIA

Parroquia do concello do Corgo baixo a advocación de san Salvador.

MUNICIPIOS

Municipio do Principado de Asturias, na costa central, drenado polo río Raíces (22.361 h [1996]). A capital é Piedras Blancas. A base económica é a industria e cómpre salientar, en Arnao e San Juan de Nieva, a transformación do cinc e os seus derivados, aínda que tamén é notoria a industria metalúrxica. A localidade coñécese como a das sete praias, pola riqueza de areais. No s X, formaba parte do Alfoz de Gozón, terras de reguengo e unha das máis poboadas de Asturias. Entre os seus monumentos destaca a igrexa de San Martín de Laspra, do s XVIII, e o edificio residencial de La Casona, do s XIX.

MONTES

Monte que lles serve de límite ás parroquias de Soengas (concello de Portomarín) e Xián (concello de Taboada). O seu cumio acada os 711 m de altitude.

GALICIA

Mestre. Publicou o libro Bibliotecas escolares. Importancia de esas Bibliotecas, su organización y funcionamiento. Medios de fomentarlas. Libros más adecuados para ellas (1936).

1. Xefe que dirixe un grupo de persoas.

2. Líder carismático, especialmente militar e político. En España, aplicouse desde 1936 para designar o xeneral Franco como xefe do Estado, en analoxía coa denominación que ideara Mussolini en Italia (Duce) e Hitler en Alemaña (Führer).

PERSOEIRO

Escritor e político. Garibaldino e, posteriormente, de tendencias socialistas, colaborou na prensa da época. Escribiu poesía e teatro de carácter neorromántico. Da súa produción destacan as obras Battaglie (Batallas, 1871) e I pezzenti (Os mendigos, 1872).

PERSOEIRO

Militar. En 1833 ingresou no corpo de garda de corps. Participou en diversas campañas contra os carlistas, na Guerra de Marrocos e na represión do movemento republicano en Andalucía (1868). Durante a Primeira República nomeárono capitán xeneral de València (1873) e dirixiu as operacións contra os cantonalistas de Cartagena e València. Durante a Restauración foi capitán xeneral en Euskadi, ministro de Guerra (1875-1879), con Cánovas del Castillo, e axudante de campo de Afonso XII, quen lle concedeu o título de marqués de Torrelavega en 1876.