"BRE" (Contén)

PERSOEIRO

Pintor. Representante da Segunda Escola de Fontainebleau, a súa obra recibiu a influencia de Primaticio. Realizou na galería de Diana, no Château de Fontainebleau, os frescos da lenda de Hércules e no Louvre decorou a galería de Apolo, destruída durante un incendio en 1661. O seu manierismo anunciou o clasicismo posterior. Foi pintor de cámara de Enrique III.

PERSOEIRO

Pintor, debuxante, gravador e tratadista alemán. Formouse co seu pai, o ourive Albrecht o Vello, e no obradoiro do pintor e gravador Michel Wolgemunt. Durante a viaxe de aprendizaxe que realizou polo Alto Rin (1490-1494) visitou en Colmar o obradoiro do gravador Martin Schongauer, pouco despois da súa morte, e traballou en Basilea e Estrasburgo como ilustrador de libros. En 1494 viaxou a Italia, onde coñeceu a obra de Mantegna e Bellini e pintou as súas primeiras paisaxes á acuarela. En 1495 instalouse en Nuremberg e abriu un obradoiro. Realizou dous polípticos e o retrato de Federico o Sabio, elector de Saxonia, e converteuse nun dos seus pintores protexidos. En 1505 viaxou de novo a Italia e realizou diversas obras en Venecia. Dende 1512 relacionouse con Maximiliano I, quen lle encargou a xilografía do Arco do Triunfo de Maximiliano. Á morte do emperador, suprimíuselle a pensión anual, que este lle outorgara de xeito vitalicio, e en 1520 viaxou a Anveres para...

PERSOEIRO

Político. Coñecido como Abba Eban, residiu en Palestina dende o ano 1942. Foi representante de Israel na ONU (1948-1959) e embaixador nos EE UU (1950-1959). Tras ser elixido deputado laborista en 1959, ocupou diversos cargos ministeriais: ministro sen carteira (1959-1960), ministro de Educación e Cultura (1960-1963), viceprimeiro ministro (1963-1966) e ministro de Asuntos Exteriores (1966-1974).

PERSOEIRO

Político e avogado. Durante a Guerra de Independencia foi secretario de Interior da Junta de Gobierno (1813-1814), actividade pola que foi condenado a prisión (1814-1817). Despois da independencia, foi ministro de Interior e de Mariña (1823) e diplomático en Inglaterra (1824). Foi deputado por Santiago (1831) e senador (1831-1846, 1843-1852). Participou na convención que discutiu e aprobou a Constitución de 1833.

1. Facer máis pobre a alguén ou a algo en sentido material ou inmaterial.

2. Minguar a proporción dun elemento activo na composición química de, por exemplo, unha mestura ou un mineral.

3. Facerse pobre ou máis pobre algo ou alguén.

1. Causar febre.

2. Pasar a ter febre.

PERSOEIRO

Pintor neerlandés. Formado probablemente en Anveres, foi unha figura de transición entre o gótico e o Renacemento. Incorporou unha decoración italianizante ás súas obras, entre as que destacan o tríptico Dó de Cristo e os retablos A crucifixión e A lamentación. Foi mestre dos seus fillos, Pieter, Cornelis e Lucas de Leiden.

1. Outorgar un título de nobreza a alguén.

2. Dar nobreza ou maior valor moral a alguén.

3. Dar un aspecto distinguido a algo.

PERSOEIRO

Diplomático. Almirante de Castela, duque de Medina de Rioseco e conde de Melgar. Foi mestre de campo en Lombardia en 1671, embaixador extraordinario no Vaticano para a elección do Papa Inocencio XI e gobernador e capitán xeneral do Milanesado desde 1678. En 1688 nomeárono vicerrei de Catalunya. Designado tenente xeneral do rei sobre Andalucía, Extremadura, Canarias, as posesións africanas e o Mediterráneo, foi despoxado de todos os seus títulos e cargos tralo Motín dos Gatos. En 1702 Filipe V nomeouno embaixador en Francia, pero fuxiu a Portugal, desde onde apoiou o arquiduque Carlos de Austria na Guerra de Sucesión.

1. Cubrir de sombra ou de escuridade algo.

2. Tornar máis escuro mediante sombras ou escuridade.

3. Causar tristeza.