"Mir" (Contén)

GALICIA

Militar e político. Participou na Batalla de Trafalgar (1805). Foi ministro de Mariña, Comercio e Gobernación de Ultramar (1839) e de Mariña (1852).

XACEMENTOS

Xacemento situado na punta de Toralla, entre as praias do Vao e Canido, fronte á illa de Toralla na parroquia de Oia (Vigo). A punta de Toralla foi cedida a comezos do s XX ao empresario catalán Tomás Mirambell Maristany, que iniciou as escavacións a finais da década de 1920. En 1992 o concello de Vigo recuperou a súa propiedade e desde entón realizáronse novas intervencións arqueolóxicas e o posterior inicio dun proxecto museístico. Trátase dunha vila romana, rural e marítima, datada na época baixoimperial e tardorromana (ss III-IV).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Ramirás baixo a advocación de santa María.

GALICIA

Crítico literario e escritor. Coñecido como Miro Villar, colaborou no poemario Ao mar de adentro (1998). Autor de relatos breves como “Augas de silencio” e “Verbas cruzadas con Amaranta”, polos que recibiu o Premio Modesto Figueiredo (1985 e 1987), publicou Ausencias impretéritas (finalista Premio Esquío 1990), 42 décimas de febre (1994) e Abecedario da desolación (1997), e os libros para nenos Carlota, a marmota que non podía durmir (2000) e Carlota e a bota perdida (2002).

PERSOEIRO

Lingüista ruso. É autor de traballos sobre gramática rusa, como Grammaticeskoje ucenie o slove (Doutrina gramatical da palabra, 1947); lexicoloxía e fraseoloxía, como Oslingvisticeskoj disciplini (Conceptos fundamentais de fraseoloxía rusa como disciplina lingüística, 1946).

CAPITAIS

Capital da oblast’ homónima, Rusia (340.000 h [1997). Situada na parte central da chaira de Europa Oriental, á beira do río Kl’az’ma, destaca a industria de construcións mecánicas e a química. Foi fundada en 1108 por Vladimir II de Kiev, que quería crear unha cidade fronteira para protexer os seus estados. En 1157 Andrés II Bogol’ubskij fíxoa capital do principado de Vladimir-Suzdal’.

PERSOEIRO

Gran príncipe de Kiev (980-1015) e de Novgorod (972-1015). Incorporou aos seus territorios os pobos bálticos dos xatvingos e dominou a rexión do Bug setentrional. Segundo a chamada Crónica de Néstor, consentiu axudar militarmente ao Emperador Basilio II de Bizancio contra o seu rival Bardas Forcas, pero demandou en compensación a man da irmá do emperador, Ana. Os gregos, pola súa banda, esixíronlle a conversión ao cristianismo e foi bautizado en Kherson en 980, co que comezou así a cristianización de Rusia.

PERSOEIRO

Gran príncipe de Kiev e de Novgorod (1113-1125). Uniuse con outros príncipes rusos na loita contra os cumanos. Foi elixido príncipe de Kiev tras a morte de Sviatopolk II (1113). Restableceu a orde nos seus estados e conseguiu, por un tempo, frear a desintegración dos seus territorios.

PERSOEIRO

Patriota romanés. Oficial do exército ruso e membro da sociedade nacionalista helénica Hetería, encabezou a insurrección de Oltenia (1821) contra a dominación otomá e a opresión feudal. Enfrontouse despois aos gregos da Hetería e foi asasinado por orde de Alexandros Ypsilantis.

PERSOEIRO

Escritor ruso. Das súas novelas destacan Zizn i neobicajne prikljucenija soldata Ivana Conkina (As memorables aventuras do soldado Ivan Conkin, 1975) e Monumental’naja Prppaganda (Propaganda monumental, 2002).

PERSOEIRO

Bispo (1100-1120) e arcebispo (1120-1140) de Santiago de Compostela, fillo de Xelmirio. Foi ducado no palacio do bispo Diego Páez, familiar seu. Ao redor dos vinte anos, os condes de Galicia, Reimundo de Borgoña e Urraca, nomeárono chanceler da súa casa e corte. En 1093 os bispos de Galicia e o pobo, convocados polo conde, designárono administrador da diocese compostelá en tanto non se producise a elección dun novo prelado. Á morte do bispo Dalmacio en 1095, volveu ser nomeado administrador ata 1099. En 1100 peregrinou a Roma onde o Papa Pascual II o ordenou subdiácono. Ao seu regreso foi nomeado bispo de Santiago. Comezou entón o seu proxecto de elevar a sé compostelá á dignidade metropolitana, ao que accedeu o Papa Calisto II en 1120, coa intervención do bispo do Porto, Hugo. Pola bula Omnipotentis dispositione (27.2.1120) trasladábase a dignidade metropolitana da igrexa de Mérida á de Santiago, e, pola bula Antiqua sedis (28.2.1120) designábaselle como legado pontificio...

PERSOEIRO

Relixioso, sobriño de Diego Xelmírez. Púxose á fronte dos cóengos composteláns antes da revolta de 1117 dirixida contra o arcebispo e os seus familiares que ocupaban importantes postos na administración da cidade.

PERSOEIRO

Nobre, pai de Diego Xelmírez. Estivo ao servizo de Diego Páez, que lle encargou a custodia do Castellum Honesti, e foi gobernador de Iria e de todo o seu territorio dependente, que comprendía as comarcas da Maía e Posmarcos, entre o Ulla e o Tambre. Era un rico propietario con bens en Santiago de Compostela, Padrón e O Salnés.

PERSOEIRO

Rei de Polonia (1648-1668), fillo de Sexismundo III. Sucedeu o seu irmán Ladislau IV. Asinou as paces de Oliva (1660) e Andrusovo (1667), polas que cedeu a Prusia oriental ao elector de Brandenburgo, Ucraína e a Rusia Branca ao tsar e Livonia a Suecia. Abdicou en 1668, e retirouse a Francia.