"Red" (Contén)

PERSOEIRO

Erudito e xurista. Fundou a Sociedade de San Vicente de Paúl e as Conferencias de San Vicente de Paúl. En 1833 xuntouse con F. René de Chateaubriand, co conde de Montalembert, con Jean-Baptiste-Henri Lacordaire e outros católicos progresistas. Foi partidario do liberalismo político, polo que sufriu ataques diversos.

PERSOEIRO

Actor cinematográfico. Coñecido como Al Pacino, converteuse nun dos intérpretes máis afamados de Hollywood ao protagonizar a triloxía de F. F. Coppola The Godfather (1972), The Godfather, Part II (1974) e The Godfather, Part III (1990). Entre 1985 e 1989 afastouse de Hollywood pero produciu, escribiu, interpretou e codirixiu The Local Stigmatic (1989), un filme de vangarda. Destaca a súa participación nos filmes Serpico (1974), Cruising (1980), Scarface (1983), Frankie and Johnny (1991), Glengarry Glen Ross (1992), Scent of a Woman (1992, Oscar ao mellor actor 1993), Carlito’s Way (1993), Heat (1995), City Hall (1996), Chinese Coffee (2000) e The Merchant of Venice (2004). Recibiu o Leone d’Oro honorario (1994) e o Premio Donostia (1996) en recoñecemento á súa carreira.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Vilar de Barrio baixo a advocación de san Miguel.

PERSOEIRO

Escritor danés. Partiu dunha etapa romántica en que desenvolveu un estilo moi semellante ao de H. Heine, L. Musset e Lord Byron. Desta época destacan Raab til Polen (Berro a Polonia, 1831), Danserinden (A bailarina, 1833) e Amor og Psyche (Amor e Psique, 1834). A súa evolución cara a unha poesía amorosa e mitolóxica, antirromántica e ás veces pesimista, veu marcada polo poema épico satírico Adam Homo (1841-1849).

PERSOEIRO

Escritor e lexicógrafo italiano. De ideas conservadoras, adheriuse formalmente ao fascismo. Foi un escritor de escasa fantasía pero impecable no estilo e un notable narrador, e destacou polo tratamento sarcástico da realidade que o rodeaba. Autor dun moderno dicionario, da súa obra destacan La lanterna di Diogene (1907), Il diavolo nella mia libreria (1920) e Il romanzi d’ambo i sessi (1941).

1. Construír as paredes dunha casa.

2. Facer unha parede.

1. 1. Obra de fábrica relativamente ampla e de grosores diversos, que se levanta verticalmente e que serve para cerrar un espazo de terreo, para formar as caras laterais dunha casa ou dunha cámara, ou para soster a cuberta dunha construción.

   2. parede apiñonada

      Parede que remata en ángulo para soportar unha estrutura de cuberta a dúas augas.

   3. parede de carga

      Parede en que se apoian as trabes que forman a estrutura do chan.

   4. parede de tres cuartos

      Parede, menos grosa ca a parede medianeira, que se fai no interior das casas.

   5. parede medianeira

      Parede que pertence simultaneamente a dúas edificacións veciñas, baixo un réxime especial de indivisión que permite a cada propietario o seu aproveitamento ata a metade do seu grosor. OBS: Tamén se denomina medianeira e medianil.

   6. parede mestra

      Parede principal e máis grosa que nun edificio adoita soportar os arcos e as vigas.

2. Superficie ou cara lateral dun corpo.

3. 1. Superficie que cerra ou limita unha cavidade ou un órgano.

   2. ...

PUNTA

Punta do litoral atlántico situada na parroquia de Corrubedo (Ribeira).

MONTES

Monte situado na parroquia de Taboada dos Freires (Taboada). O seu cumio acada os 697 m de altitude.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Montederramo baixo a advocación de santa María.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Ponteareas baixo a advocación de san Cibrán.

PERSOEIRO

Actriz. Coñecida como Marisa Paredes, debutou no teatro en 1961. Interveu como actriz secundaria en filmes como Canción de cuna (1960) ou Las bicicletas son para el verano (1983), ata que logrou o recoñecemento do público e da crítica con Tacones lejanos (1991). Participou tamén en filmes como Ópera prima (1980), La flor de mi secreto (1995), Todo sobre mi madre (1999), Hable con ella (2002), Una preciosa puesta de sol (2003) e Frío sol de invierno (2004). Presidiu a Academia de las Artes y las Ciencias Cinematográficas (2000-2003) e recibiu o Premio Nacional de Cinematografía (1996).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Palencia, Castela e León, situado no val de Retortillo e regado por diversos afluentes do Carrión (2.342 h [2001]). É un mercado comarcal con agricultura e gandaría. Posúe industria alimentaria e téxtil.

GALICIA

Pianista e compositor. Estudou piano e harmonía en Vigo e, en 1946, trasladouse a Madrid para continuar os estudos musicais no Real Conservatorio. Despois comezou unha serie de concertos en solitario que, a partir de 1960, realizou acompañado dun grupo de música lixeira. En 1973 conseguiu unha praza como profesor de piano no Conservatorio de Varkaus e, posteriormente, exerceu a docencia noutros conservatorios finlandeses, como o de Kokkola e o de Joensuu. Das súas composicións destacan Suite Antigua, Fanfari e os ciclos sobre Cantares Gallegos e Follas Novas. Recibiu o Primeiro Premio de Piano do Real Conservatorio de Madrid (1951).

MONTES

Monte situado na parroquia de Paredes (Montederramo). O seu cumio acada os 1.318 m de altitude.

MONTES

Monte situado na parroquia de Santa Cruz (Carballeda de Valdeorras). O seu cumio acada os 1.400 m de altitude.

PERSOEIRO

Xastre e impresor. Fundou en Santiago de Compostela unha das imprentas máis importantes da súa época e traballou preferentemente con publicacións universitarias. Dos seus obradoiros saíron revistas como El Eco de la Verdad e El Porvenir, e diversos escritos ultraconservadores e carlistas.