"ARE" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 1669.
-
PERSOEIRO
Director de orquestra e pianista israelí. Realizou estudios de piano con Nadia Boulanger e Edwin Fischer, e dirección de orquestra con Igor Markevich. Debutou en Inglaterra en 1950, e en Nova York en 1957. Dende 1964 foi director e solista na English Chamber Orchestra, e dirixiu ópera en Bayreuth e no Festival de Edimburgo. Entre outras, dirixiu a Orchestre de París, a Orquestra Filharmónica de Nova York e a Orquestra Filharmónica de Berlín. Así mesmo acompañou a Fischer-Dieskau, Janet Baker e Jessye Norman. En 1956 recibiu o premio de piano Casella en Nápoles.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Editora musical alemá fundada por Karl Vötterle en Augsburgo en 1923. A súa produción abrangue dende a publicación de cancións populares ata métodos didácticos e obras corais e para órgano. Entre os títulos publicados destacan os 17 volumes da Die Musik in Geschichte und Gegenwart (1949-1987) e as edicións completas de Mozart, Liszt e Berlioz, entre outros.
-
ILLAS
Illa do arquipélago Svalbard (Noruega), situada entre a illa de Spitzbergen e a de Edge (1.330 km2). Tomou o nome do explorador holandés Willem Barents, que descubriu o arquipélago no 1596.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Mar do Océano Ártico, situado entre as illas Spitzbergen, as illas da Terra de Francisco Xosé, as illas de Nova Zembla e as costas setentrionais de Rusia e Noruega (1.400.000 km2). A súa profundidade media é duns 180 m e as máximas profundidades son duns 548 m ao O e duns 423 m ao L. Tomou o nome do explorador holandés Willem Barents. É moi rico en pesca e ten portos notables, como o de Murmansk e o de Arkhangel’sk en Rusia. A flota conxeladora galega captura nos seus caladoiros bacallau e pota, principalmente.
-
PERSOEIRO
Navegante e cartógrafo holandés, tamén coñecido como W. Barentsz. Participou en tres expedicións na procura do paso do NL no Ártico, onde descubriu as illas de Nova Terra, as Spitzbergen e a illa dos Osos (Bjørnøye). Foi un gran coñecedor do Mediterráneo, encargándose mesmo de realizar a cartografía das súas costas.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor. Viaxou a Italia (1555) e traballou con Tiziano. Pintor de retratos colectivos, a súa obra consérvase no Rijsmusseum de Amsterdam. Recibiu as influencias de Tiziano e Tintoretto. A súa obra máis recoñecida é A adoración dos pastores.
VER O DETALLE DO TERMO -
PRAIAS
Praia da beira occidental da ría do Barqueiro, no litoral oriental da parroquia de Bares (concello de Mañón), ao S do Porto de Bares.
VER O DETALLE DO TERMO -
-
VER O DETALLE DO TERMO
Liñaxe orixinaria da vila homónima situada no concello de Mañón, partido de Ortigueira. As súas armas levan, en campo de prata, unha faixa de veros de azul, dunha soa orde; bordo de goles con cinco minguantes de ouro puntas abaixo.
-
GALICIA
Estudiou Maxisterio na Escola Normal de Pontevedra. Emigrado á Arxentina, estableceuse na cidade de Mercedes, na que traballou como contable. Colaborou en distintos xornais e revistas (La República, El Pueblo, El Eco de Galicia, El Correo de Galicia, etc). Publicou Prosa (1889), Más prosa (1899), La nación española y el nacionalismo vasco (1922) e Las formas de gobierno y la guerra (1921). En 1925 foi elixido socio da Real Academia Galega.
VER O DETALLE DO TERMO -
PUNTA
Punta do Mar Cantábrico, no litoral oriental da parroquia de Bares (concello de Mañón). Situada ao NL do Porto de Bares, constitúe a entrada da ría do Barqueiro.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Sensibilidade dos tecidos profundos (ósos, tendóns, aponeuroses, músculos, etc) á presión.
-
PERSOEIRO
Historiador da literatura francesa. Especializouse en estudios sobre literatura hispánica. Publicou Espagne et Provence, études sur la littérature du Midi de l’ Europe (España e Provenza, estudios sobre a literatura do Sur de Europa, 1857).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Ensaísta e crítico literario italiano. Instalouse en Venecia, onde publicou a revista La Frusta Letteraria (1763-1765), pero, prohibida polo seu ton polémico, continuouna en Ancona. A súa obra máis importante é Discours sur Shakespeare et sur monsieur de Voltaire (Discurso sobre Shakespeare e o señor Voltaire, 1777).
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da comunidade autónoma de Cantabria, situado á esquerda da ría de Allo e drenado polos ríos Solorzano e Solorga (1.704 h [1996]). A súa capital é Allo. Turismo e pesca son as súas actividades principais.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Cardeal e historiador italiano, chamado propiamente Cesare Barone. Foi superior do Oratorio de San Filipo Neri (1593) e confesor pontificio (1594). A súa principal obra son os 12 volumes dos Annales eclesiastici (Anais eclesiásticos, 1588-1607), historia da Igrexa ata 1198, continuada por diversos autores, que acadou vinte e unha reedicións completas; escrita en ton apoloxético como resposta ás Centuries de Magdeburg, representou, non obstante, un avance na crítica histórica. Publicou un Martyrologium romanum (O martiroloxio romano, 1586).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Historiador e poeta. Desempeñou os oficios de xornalista e arquiveiro. Militante do Partido Republicano, foi secretario do Comité Revolucionario de Santiago de Compostela. Fundou e dirixiu o xornal La Revolución e a revista Galicia Diplomática. Pola súa actividade política, exiliouse dúas veces na Arxentina. Colaborou en distintas publicacións (El Heraldo Gallego, Gaceta de Galicia, Revista Compostelana e Diario de Santiago). Como historiador publicou, entre outras obras, Efemérides de Galicia (1877), Testimonio de la capitalidad de Galicia (1882) e Guía histórica, arqueológica y militar de la antigua capital de Galicia, Santiago (1885). En canto ao eido literario, os seus primeiros traballos apareceron en La Estrella Compostelana e La Aurora de Galicia. É autor do poema en galego “O desterro (Camiño de Portugal)” (1879).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Avogado e articulista, licenciado en Dereito pola Universidade de Salamanca. Na súa tarefa xurídica especializouse en cuestións relacionadas cos montes veciñais, a cota empresarial, os encoros e as industrias contaminantes; tamén participou como defensor en procesos vistos contra nacionalistas. Así mesmo, desenvolveu a súa actividade no eido da cultura e da normalización da lingua galega na Administración Pública e nos tribunais de xustiza. Publicou Os montes veciñais en réxime de propiedade xermánica na Galiza e no norde de Portugal. Foi cofundador da Agrupación Cultural Auriense (1968) e presidente da Asociación Cultural de Vigo (1974). É membro da Academia Galega de Xurisprudencia e Lexislación e da Comisión sobre Toponomia do concello de Ourense. No ano 2017, doou a súa biblioteca persoal, de máis de 7000 volumes, ao concello de Viana...
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
1bávaro.
-
VER O DETALLE DO TERMO
V B channel.