"Ede" (Contén)

PUBLICACIÓNS

Publicación anual editada no mosteiro de Oseira (Ourense) na década de 1950. Imprimiuse nos obradoiros tipográficos HODIRE, que pertencen ao mosteiro cisterciense. Dirixida por Luís Rodríguez Portugal, incluíu artigos de carácter cultural.

PERSOEIRO

Bioquímico inglés. Illou por primeira vez o aminoácido triptófano a partir de proteínas (1902) e o tripéptido glutatión en tecidos vivos (1921). Foi un dos descubridores da existencia de factores cualitativamente mínimos (vitaminas), a súa ausencia na dieta determinaba enfermidades como o raquitismo e o escorbuto. Foi o primeiro en demostrar que o ácido láctico é un produto de refugallo da contracción muscular. Recibiu o Premio Nobel de Medicina e Fisioloxía (1929) xunto con Ch. Eijkman.

1. Persoa que está hospedada nun lugar.

2. Persoa que hospeda a outra nun lugar.

3. Sistema molecular baseado na capacidade dunha molécula para acoller outra. As moléculas hóspede tamén se denominan receptores sintéticos e imitan o mecanismo dos enzimas.

1. Que ou quen hospeda.

2. Persoa encargada dunha hospedaxe.

3. Animal ou vexetal sobre o que vive un parasito, un comensal ou un epífito.

1. 1. Establecemento destinado a hospedar.

   2. Lugar dos conventos e mosteiros dedicado a recibir hóspedes.

2. Acción de hospedar.

1. Facer que algo pase a estar húmido.

2. Pasar algo a estar húmido.

1. Falar ben ou facer as xestións necesarias diante dunha persoa en favor doutra.

2. Pregar a Deus a prol de alguén.

1. Movemento político que xurdiu en Italia en 1866 e que propugnaba a incorporación de territorios baixo dominación estranxeira que consideraban italianos por estar baixo a súa soberanía anteriormente ou por afinidade étnica. O termo empregouse novamente despois da Segunda Guerra Mundial para referirse ás correntes que reclamaban a devolución de territorios que lles foran arrebatados.

2. Actitude política que pretende a anexión dun territorio irredento.

1. Relativo ou pertencente ao irredentismo.

2. Que é partidario do irredentismo. Tm s.

PERSOEIRO

Físico. Discípulo e xenro de Marie Curie, foi alto comisario francés de Enerxía Atómica e presidente do Consello Mundial da Paz. Descubriu a radioactividade artificial e os primeiros radiosótopos non naturais. Traballou na fisión do uranio e contribuíu ao descubrimento dos neutróns. Recibiu o Premio Nobel de Química (1935), xunto coa súa muller Irène Joliot-Curie, polo descubrimento da radioactividade artificial.

PERSOEIRO

Físico francés. Descubriu e desenvolveu métodos para o estudo dos efectos das ondas hertzianas de baixa frecuencia sobre os átomos (resonancia hertziana), traballo polo que se lle outorgou o Premio Nobel de Física en 1966; este traballo permitiulle posteriormente descubrir o máser e o láser, e desenvolver outra forma de medir campos magnéticos débiles. Opúxose á construción da bomba atómica e traballou a favor da independencia alxeriana.

(Johannesburgo 18.3.1936) Político sudafricano. Xurista, foi elixido deputado do Partido Nacional (1972) e posteriormente ocupou diversos cargos ministeriais (1978-1989). Sucedeu a P. Willem Botha na xefatura do partido e na presidencia sudafricana (1989-1994). Desde este cargo iniciou un desmantelamento gradual do sistema do apartheid e de aproximación ao Congreso Nacional Africano (ANC), legalizado en 1990, para introducir en Sudáfrica un réxime político plenamente democrático. En 1994 ocupou a vicepresidencia do goberno de unidade nacional que seguiu ás primeiras eleccións multirraciais. Recibiu o Premio Nobel da Paz, xunto a Nelson Mandela, en 1993.