"Mos" (Contén)

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Val do Dubra. Realizada en granito durante o s XIII, ten unha nave e ábsida rectangulares. Destaca a ventá da cabeceira, de estilo románico e enmarcada por un arco de medio punto, cunha arquivolta axadrezada, e dúas columnas con capiteis vexetais. A sancristía, pegada ao muro meridional, é da época da restauración da igrexa (1646).

GALICIA

Político e xurista, conde de Pardo-Bazán, fillo de Miguel Pardo Bazán e pai de Emilia Pardo Bazán. Membro do Partido Progresista, foi alcalde da Coruña (1854) e deputado nas Cortes pola Coruña (1854-1856 e 1869-1871). Fundou o xornal Revista de Galicia (1850), en que publicou diversos traballos sobre a propiedade rural galega. Escribiu Memoria sobre la necesidad de establecer escuelas de Agricultura en Galicia (1862).

MONTES

Monte que está situado no límite entre os concellos de Ourol, O Valadouro e Muras. O seu cumio acada os 900 m de altitude.

ILLAS

Illa grega do Dodecaneso, situada no Mar Exeo, diante da costa de Caria, ao S de Samos, onde foi desterrado san Xoán Evanxelista. San Cristódulo, despois de recibir unha bula de Aleixo I Comneno de Bizancio, fundou o mosteiro de San Xoán (1088), un importante centro de peregrinación.

PERSOEIRO

Teólogo. Foi bispo de Antioquía (260) e tivo un papel na evolución do dogma trinitario, xa que defendeu a teoría de que o Pai é o único que existe da Trindade. Foi acusado de monárquico dinamístico e de adopcionista, polo que foi deposto por Aureliano.

MONTES

Monte situado no límite das parroquias de San Simón da Costa (Vilalba) e Labrada (Abadín). O seu cumio acada os 936 m de altitude.

PERSOEIRO

Escultor alemán. Traballou con Weissenkorcher o Vello en Salzburgo e con Kracker en Viena, aínda que a súa formación foi primordialmente italiana (1675-1689) e influída pola arte de Pietro da Cortona. Nomeado escultor da corte de Dresden (1689), traballou no Zwinger co arquitecto M. Pöpelmann (1711-1718) e fixo a Apotheose des Prinzen Eugen (1718-1721).

PERSOEIRO

Erudito, filólogo e home de ciencia bizantino. Embaixador en Venecia (1296), foi monxe, ensinou ciencias profanas e transmitiu en Constantinopla a tradición científica do Imperio de Nicea. Traduciu ao grego obras de Ovidio, Boecio, Macrobio, Catón e santo Agostiño, entre outros. Catalogou as obras de Plutarco, fixo unha colección de epigramas gregos, Anthologia Planudea, e editou as fábulas de Esopo. Autor dunha Arithmetica secundum Indos, introduciu diferentes métodos de cálculo na ciencia bizantina.

MONTES

Monte pertencente á serra de San Mamede, situado no límite entre os concellos de Montederramo e Vilar de Barrio. O seu cumio acada os 1.503 m de altitude.

PERSOEIRO

Eclesiástico e político, marqués de Montesclaros e conde de Palma del Río. En 1669 foi ordenado cardeal polo Papa Clemente IX. Foi vicerrei de Sicilia (1677-1678) e ao volver ocupou a sé de Toledo e foi membro do Consello Real de Carlos II. Conseguiu que Xosé Fernando de Baviera fose nomeado sucesor da coroa e, cando este morreu, decantouse polos Borbón. Morto Carlos II (1700), ocupou a rexencia ata a chegada de Filipe V, que o nomeou lugartenente de Catalunya (1701). En 1703 pasou á corte, pero debido á súa ineficacia nos altos cargos financeiros foi confinado á súa arquidiocese (1705).

MONTES

Monte situado entre as parroquias de Valdín (A Veiga), Pradorramisquedo (Viana do Bolo) e a provincia de Zamora. O seu cumio acada os 1.541 m de altitude.