"Pla" (Contén)

1. Célula anucleada do sangue, que intervén en todas as fases da hemostasia e da coagulación. As plaquetas orixínanse a partir dos megacariócitos da medula ósea, o bazo e o pulmón, e despois dunha vida media de 5 a 11 días destrúense no sistema retículo-endotelial destes órganos.

2. 1. Pequeno baixorrelevo de metal semellante ás medallas, pero de forma xeralmente rectangular. A maioría proceden de Italia, onde se empezaron a producir a partir do Renacemento.

   2. Peza de ourivaría realizada exactamente como unha medalla, preferentemente rectangular.

3. Peza plana de cerámica para revestir solos e paredes.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Cáceres, Extremadura (36.690 h [2001]). Centro comercial dunha rica rexión agrícola, desde o s XII é sé episcopal. Do seu patrimonio cultural destacan a catedral, formada por dous edificios construídos en diferente época (ss XIII-XIV e 1498), e as igrexas de San Nicolás e San Pedro (s XIII).

1. 1. Parte líquida do sangue sen coagular, que se obtén despois de separarlle os elementos celulares. Está composta por auga (90%), proteínas (de 7 a 8 g/l), glícidos, lípidos e urea. Mantén as constantes fisicoquímicas do sangue e actúa como medio de transporte de substancias nutritivas e catabólicas, da calor e das vitaminas, hormonas, anticorpos e medicamentos.

   2. plasma linfático

      Porción líquida da linfa en que non hai corpúsculos.

   3. plasma xerminal

      Parte da materia viva dos seres pluricelulares capaz de ser transmitida, sen modificacións, de xeración en xeración a través das células xerminais e non afectada polo ambiente do individuo.

2. 1. Mestura electricamente neutra de núcleos atómicos, cargados positivamente, e electróns, sen que estes ocupen as súas órbitas atómicas, a causa da grande enerxía cinética do conxunto, que se obtén polas altas temperaturas ás que se somete (superiores a 100.000 K polo hidróxeno); por esta causa non hai materiais capaces de conter o plasma e por iso cómpre recorrer a medios non materiais, como por exemplo un campo magnético (confinamento). En metalurxia os plasmas utilízanse para o corte e a soldadura de materiais de alto punto de fusión (soprete de plasma).

   2. plasma de quarks e gluóns

      Plasma que se forma cando os constituíntes dos nucleóns se descompoñen nos seus compoñentes fundamentais, os quarks, e as partículas que as manteñen unidas, os gluóns.

1. Modelar algunha cousa nun material maleable.

2. Dar forma a algo.

3. Dar forma material ou concreta a algo abstracto.