"To" (Contén)

Acción e efecto de entaboar.

1. Conxunto de elementos arquitectónicos horizontais que coroan un edificio de estilo clásico. Os elementos que o forman, arquitrabe, friso e cornixa, varían, o mesmo que a súa proporción, segundo a orde arquitectónica empregada. No caso das ordes superpostas, os entaboamentos intermedios só están formados por arquitrabe e friso, e o superior ten os tres elementos cun tamaño proporcional ao edificio completo.

2. Estrutura horizontal composta por molduras que serve de remate a columnas, pilastras, piares ou a un edificio.

3. Remate dun edificio.

Acción e efecto de entender ou entenderse.

Bo xuízo e sentido común para obrar e xulgar de maneira correcta.

Facultade dos seres humanos que permite pensar, comprender e razoar. Na filosofía medieval era a facultade da función intelectual. No empirismo relacionouse coa intuición e limitouse ao terreo da pura percepción. Para E. Kant estrutura os contidos da experiencia e contraponse á razón, e para G. W. F. Hegel é o pensamento finito limitado pola contradición.

Pertencente ou relativo aos enteropneustos.

Verme da clase dos enteropneustos.

Clase de hemicordados de corpo vermiforme e viscoso, dividido nunha probóscide, colar e tronco de forma alongada. A parede corporal aparece dividida en epiderme, plexo nervioso, músculos e peritoneo. O aparato dixestivo fórmano a boca, a farinxe, o esófago, o intestino e o ano, mentres que o aparato excretor consta dun glomérulo. O intercambio gasoso realízase mediante un sistema branquial; a parede corporal e o aparato circulatorio son abertos, cun vaso dorsal e outro medio ventral. O sistema nervioso consta dun plexo subepitelial e de cordóns nerviosos. Presentan múltiples gónadas e a fecundación é externa. Coa probóscide buscan o alimento, grazas á mucosidade que a recobre e na que se prenden as partículas alimenticias, mentres permanecen ocultos baixo pedras ou cubertos pola lama ou area en tobos en forma de U e a máis de medio metro de profundidade. Son animais solitarios propios da zona intermareal. Os xéneros máis característicos son Balanoglossus e Saccoglossus....

Incisión que se realiza, en caso de obstrución, nunha asa intestinal, para evacuar as materias fecais ou corpos estraños.

Sección do esporón dun ano artificial.

Acción e efecto de enterrar.

Lugar onde se enterra un cadáver.

ariación da frecuencia fundamental (ton) entre os diferentes sons lingüísticos que forman un enunciado, que produce unha impresión auditiva semellante ao dunha melodía. O ton, a duración e a intensidade dos diferentes sons dunha secuencia constitúen os trazos prosódicos ou suprasegmentais; esta designación fai referencia a que, en linguas coma o galego, o valor de calquera destas variables non é relevante en cada segmento fónico de forma illada, senón que o é a variación ou o contraste que se produce entre uns segmentos e outros nunha cadea fónica. O estudo da entoación é unha materia complexa e ten sido abordado desde diferentes perspectivas, non sempre compatibles. Segundo a perspectiva que se adopte, distínguense diferentes unidades ou ámbitos de entoación e diferentes trazos relevantes. En calquera caso, na maioría das aproximacións considéranse lingüisticamente relevantes certos movementos da frecuencia fundamental, como ascensos marcados do ton en certas sílabas (o acento de entoación,...

1. Forma de emitir a voz humana unha nota musical. Pode ser xusta, cando a nota ten a altura exacta prevista, e falsa, cando é máis alta ou máis baixa.

2. Ton que se adopta ao comezar a cantar un fragmento musical.

Que ou quen entoa.

Persoa encargada de mover os foles do órgano para que este soe.

1. Dar un ton determinado á voz ao cantar ou falar.

2. Dar o ton preciso ao que se canta ou toca.

3. Comezar a cantar unha persoa para dar o ton aos demais.

4. Cantar unha canción, un himno, etc.

Facer que os tons ou cores dunha cousa estean en harmonía co contorno.

Poñerse a ton.

Facer que un animal entre no tobo. Ex. Fixestes tanto ruído que entobastes os coellos. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto.

Poñer algo fóra da vista.

Meterse un animal no tobo.

Ocultarse alguén.