entoar

(

v t
1. Dar un ton determinado á voz ao cantar ou falar.
  
  Ex: Costoulle entoar a canción.
2. Dar o ton preciso ao que se canta ou toca.
  
  Ex: Entoou moi ben esa cantiga medieval. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Entoaches mal e debes repetilo.
3. Comezar a cantar unha persoa para dar o ton aos demais.
  
  Ex: O profesor entoou a canción e os alumnos seguírono.
4. Cantar unha canción, un himno, etc.
  
  Ex: Cando o coro entoou o himno o público púxose en pé.
v i
Facer que os tons ou cores dunha cousa estean en harmonía co contorno.

Ex: A cor do teu pano entoa moi ben coa túa camisa.
Antónimos: desentoar. Confrontacións: acaer, aquecer, cadrar.
v pron
Poñerse a ton.

Ex: Na voda entoeime co albariño.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO entoar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entoo
entoas
entoa
entoamos
entoades
entoan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entoaba
entoabas
entoaba
entoabamos
entoabades
entoaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entoei
entoaches
entoou
entoamos
entoastes
entoaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entoara
entoaras
entoara
entoaramos
entoarades
entoaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entoarei
entoarás
entoará
entoaremos
entoaredes
entoarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entoaría
entoarías
entoaría
entoariamos
entoariades
entoarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entoe
entoes
entoe
entoemos
entoedes
entoen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entoase
entoases
entoase
entoasemos
entoasedes
entoasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entoar
entoares
entoar
entoarmos
entoardes
entoaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
entoa
-
-
entoade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entoar
entoares
entoar
entoarmos
entoardes
entoaren

Xerundio entoando

Participio entoado
entoada
entoados
entoadas