"RC" (Contén)

PUBLICACIÓNS

Publicación editada na Coruña en xullo de 1989. Subtitulouse “Asociación de telespectadores y radioyentes de la Coruña”. Esta publicación pertencía a unha asociación que creou este boletín contra a falta de obxectividade e a manipulación dos medios de comunicación. Baseouse na defensa dos telespectadores e radiooíntes, polo que ofrecía unha clasificación subxectiva das películas segundo a súa calidade.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en Lugo en 1913. Tiña periodicidade mensual e constaba de oito follas xunto a unha cuberta. Non tiña prezo nin pé de imprenta. Da súa administración e redacción encargábase a propia Cámara de Comercio.

PERSOEIRO

Actor e realizador cinematográfico ucraíno. Como realizador consagrouse coa triloxía tolstoiana de Vojna i mir (Guerra e Paz). En 1980 rodou en México o filme Campanas Rojas, biografía cinematográfica do xornalista norteamericano John Reed.

PERSOEIRO

Compositor. Discípulo de Massià, Toldrà e N. Boulanger. É director da École Normale de Musique de París. Escribiu música relixiosa, orquestral, de cámara e para piano, obras corais, cancións e La pell de brau (A pel do touro, 1967), sobre poemas de Salvador Espriu. Tamén publicou Tractat de solfeig (Tratado de solfexo, 1984).

PUBLICACIÓNS

Publicación do observatorio da Universidade de Bonn (1859-1863) baixo a dirección de Friedrich Wilhelm Argelander. Consta dun catálogo que indica a magnitude de máis de 324.000 estrelas do hemisferio norte e dun atlas de 40 láminas coa posición das estrelas. O Cordoba Durchmusterung, que se ocupa do hemisferio sur, completa o BD.

LOCALIDADES

Localidade da vertente francesa dos Pireneos, no país de Béarn (Gascoña, departamento dos Pireneos Atlánticos), situada no val do río Aspe, no Camiño de Peregrinación a Santiago, na vía que, procedente de Toulouse, penetra en territorio español polo porto de Somport e segue cara a Jaca (Camiño Aragonés). Este treito do camiño aproveita a antiga calzada romana que unía o país de Béarn con Caesar Augusta (actual Zaragoza).

PERSOEIRO

Escritor alemán. É autor do drama Draussen vor der Tür (Na entrada, 1947), onde reflectiu a traxedia da guerra no seu país. O conxunto da súa produción publicouse postumamente en 1949.

PERSOEIRO

Humorista e dramaturgo. Coñecido como Moncho Borrajo, despois de estudar o bacharelato en Vigo, trasladouse a València, onde se formou en arquitectura. Posteriormente abandonou esta titulación e marchou á Escuela San Carlos de València, para formarse como aparellador e en Belas Artes. Nestes anos tomou conciencia da súa identidade galega e participou en diversos actos públicos interpretando cancións en galego, castelán e valenciano. En 1970 gañou o premio de debuxo universitario do Colexio de Arquitectura e en 1972 obtivo o II Premio da Canción Universitaria. Ademais, foi seleccionado para o XIII e XIV Premio Internacional de Debuxo Joan Miró. A partir de aquí realizou exposicións por diversas galerías de España. En 1976 recibiu a medalla ao mérito artístico e pouco despois fundou a biblioteca e o grupo de baile galego do Centro Galego de València. A partir de 1985 dedicouse plenamente ao mundo do espectáculo.Como humorista destacou sempre pola súa enorme capacidade para a improvisación....

PERSOEIRO

Conde de Barcelona, Girona e Osona (947-992), e de Urgell (948-992) ao morrer sen fillos o seu tío Sunifredo II. Rexeu os tres primeiros condados co seu irmán Miró ata o seu falecemento (966). A súa política tendía a manter boas relacións cos dous grandes poderes do seu tempo: o carolinxio e o califal, co fin de neutralizar un co outro e chegar a ser cada vez máis independente. A boa relación con Córdoba, evidente xa dende o 950, facilitou os intercambios comerciais e o ascenso económico. Aproveitou a debilidade dos últimos monarcas carolinxios para independizarse do poder franco. Semella que por iso Almanzor decidiu atacar Catalunya (6 de xullo do 985). Este feito deu lugar a un intento de restablecer os lazos co reino franco cara á fin do 985 e durante o 986, cando Borrell II lle pediu axuda. En vista da ineficacia do auxilio franco, a independencia foi consumada, axudada polo cambio de dinastía en Francia. En marzo do 988 Borrell II intitulouse “pola graza de Deus duque ibérico e marqués”,...

PERSOEIRO

Militar, xeógrafo e naturalista. Participou na expedición científica do capitán Nicholas Baudin á Nova Holanda (actual Australia) e percorreu as illas do Océano Índico. Exiliado de Francia durante catro anos, publicou unha Géographie de la péninsule ibérique (Xeografía da Península Ibérica, 1818). En 1829 foi o encargado da dirección dunha expedición científica francesa a Morea e en 1839 participou nunha expedición a Alxeria.

PERSOEIRO

Crítico de arte e pintor. É autor de Carta del navegar pittoresco (Carta da navegación pitórica, 1660) e de Riche minere della pittura venezina (Ricas maneiras da pintura veneciana, 1674), onde defendeu a preponderancia da cor sobre o debuxo na pintura.

PERSOEIRO

Economista e banqueiro. Licenciado en Dereito e Económicas pola Universidad de Deusto. Presidente do consello de administración do Banco Santander Central Hispano (BSCH). Chegou ao Banco Santander en 1958 e foi nomeado conselleiro en 1960. En 1962 foi nomeado director xeral, vicepresidente segundo en 1971 e conselleiro delegado en 1977. Sucedeu a seu pai na presidencia do Banco en 1989. Pertence aos consellos de administración de Fuerzas Eléctricas de Cataluña, Compañía Española de Petróleo, Banco Comercial Español e Compañía Telefónica Nacional de España. É membro e vicepresidente do xurado dos Premios Príncipe de Asturias, membro do Bank Deposit Guaranty Foundation e da fundación Marcelino Botín. Foi galardoado coa Gran Cruz da Orden de Bernardo O’Higgins de Chile. En 1991 recibiu o Premio Futuro.

PERSOEIRO

Economista e banqueiro. Licenciado en Dereito pola Universidad de Deusto. Vicepresidente segundo do Banco Santander Central Hispano (BSCH). Chegou ao Banco Santander en 1957 e en 1960 foi nomeado subdirector xeral. En 1965 entrou na xunta directiva do Banco Intercontinental (Bankinter), da que foi nomeado presidente en 1986. É membro da Fundación Marcelino Botín.

PERSOEIRO

Xeólogo e paleontólogo francés. Foi o primeiro director do Instituto de Paléontologie Humaine de París. Dirixiu a revista L’Anthropologie. Publicou Essai de paléontologie stratigraphique de l’homme (Ensaio de Paleontoloxía estratigráfica do home, 1888) e Les hommes fossiles (Os homes fósiles, 1921).