"AP" (Contén)

PERSOEIRO

Matemático grego, último dos grandes xeómetras helénicos. É famoso o seu tratado sobre as Cónicas, o libro oitavo que foi recuperado por E. Halley (1646). Fixo o estudo da elipse, da hipérbole e da parábola.

PERSOEIRO

Poeta grego, discípulo de Calímaco, sen dúbida o principal poeta épico da época helenística. Non se conserva íntegra a súa obra completa, aínda que si a máis exitosa: Os argonautas.

FILOSOFOS

Filósofo neopitagórico, presunto autor dunha Vida de Pitágoras e do tratado Iniciación e sacrificios.

PERSOEIRO

Escultor grego, autor, xuntamente co seu irmán Taurisco, do coñecido grupo do Touro Farnese, conservado en Nápoles.

1. Relativo ou pertencente á apoloxía.

2. Que ten por obxecto a apoloxía dunha persoa ou cousa.

3. 1. Relativo ou pertencente aos apoloxetas.

   2. Dise de todo libro que fai apoloxía da relixión cristiá.

4. Parte da Teoloxía que ten por obxecto a defensa da fe cristiá e a súa fundamentación razonable. Nos primeiros séculos do Cristianismo precisouse dunha defensa da fe contra as obxeccións dos non crentes (apoloxeta), necesidade confirmada así mesmo durante a Idade Media (Tomé de Aquino, Bossuet, Pascal, etc), pero que non foi obxecto de estruturación científica ata que foron atacados os fundamentos do Cristianismo. A misión da Apoloxética tradicional é demostrar a credibilidade da Revelación cristiá ( Teoloxía fundamental), polo que a miúdo se basea en noticias externas como os milagres. Actualmente consiste nunha investigación sobre razoabilidade da fe a cargo de estudiosos como Dondeyne e Rahner.

1. Discurso ou escrito xustificativo en defensa ou gabanza dalgunha persoa ou causa.

2. 1. Defensa de determinadas verdades da fe cristiá ante as obxeccións de quen as neguen coa intención de demostrar a compatibilidade destas verdades coa razón.

   2. Escrito dun apoloxeta.

3. Apoloxía dos feitos ilícitos ou dos culpables destes, considerada pola doutrina como unha forma atenuada de indución e, por iso, sancionada, a miúdo, polas lexislacións. Nas leis penais españolas a apoloxía do terrorismo e dos terroristas ten a consideración de delito autónomo, especificamente tipificado e penalizado.

1. Quen ou o que fai apoloxía de alguén ou dalgunha cousa.

2. apoloxeta.

1. Pousarse nun asento con toda a comodidade estirando os brazos e as costas.

2. Situarse nunha posición socialmente cómoda ou actuar dun xeito despótico no exercicio dun cargo público.

1. Xunguir os animais de tiro ao carro ou ao arado.

2. Comezar a funcionar o muíño.

3. Deixar constancia de que algo ou alguén son causantes dun feito negativo ou prexudicial.

4. Considerar que alguén ten características ou calidades xeralmente negativas.

5. Realizar unha aposta ou xogo arriscado.