"Bo" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia do concello de Lugo baixo a advocación de san Xulián.

1. Paso estreito que serve de acceso a unha baía ou fondeadoiro.

2. Furado do bou polo que se introducen os peixes capturados.

PERSOEIRO

Arcebispo de Santiago de Compostela (1774-1782). Foi penitenciario de Coria, arcediago de Almería e dende 1757, bispo de Guadix e de Baza. Dende o momento en que tomou posesión do seu cargo en Santiago, en abril de 1774, dedicouse sobre todo á predicación. Nos seus sermóns e pastorais realizaba unha defensa a ultranza do Absolutismo. No ano 1777 nunha pastoral e na obra Saludable Medicina (1778) denunciaba a penetración de obras procedentes de Europa que poñían en perigo o equilibrio social existente, con novas ideas sobre a soberanía do pobo. Rousseau e Voltaire son obxecto dun acoso constante por parte deste arcebispo, aos que acusa de irracionais e apóstolos de Satanás.

PERSOEIRO

Poeta. Cursou estudios de Dereito Canónico. Foi cronista real e bibliotecario de Fernando de Austria. Influído por Góngora, é autor, entre outras obras, de Rimas y Prosas (1627), La lira de las musas (1637), El nuevo Olimpo (1648) e Fiesta real y votiva de toros (1648).

1. Momento último da tarde en que comeza a facerse de noite.

2. No período de tempo que precede a noite.

1. Costa non moi pronunciada que baixa ata un val próximo ao mar ou a un río.

2. Zona xeográfica comprendida entre unha ribeira do mar ou do río e unha montaña.

PERSOEIRO

Escritor. Iniciouse en Florencia na arte mercantil. No 1327 foi enviado a Nápoles para traballar na sucursal da compañía Bardi, ata o ano 1334. Como consecuencia da creba dos bancos Bardi e Peruzzi, viuse obrigado a instalarse de novo en Florencia, onde acadou fama e autoridade; deste período data a súa amizade con Petrarca. Na súa produción cómpre subliñar dous períodos: o primeiro (ata o ano 1355) comprende as súas obras de creación en italiano; o segundo período (dende o 1355) comeza co menosprezo da obra literaria anterior e incluso co intento de destruíla, e caracterízase pola dedicación á escritura de libros de erudición, xeralmente en latín. Moitas das súas obras foron a preparación lingüística e poética da súa obra máxima: o Decamerón, que tivo unha grande influencia na literatura universal. As primeiras obras foron escritas en Nápoles: La caccia di Diana (A caza de Diana, 1333?), poema mitolóxico en tercetos, o Filocolo (1336), novela de...

PERSOEIRO

Compositor e violoncelista. Foi a Madrid no ano 1768 e entrou ao servizo do infante Luís Borbón. Foi compositor de cámara de Federico Guillerme II de Prusia (1787-1797). A súa extensa produción inclúe catro concertos para violoncelo, un Stabat Mater (1800) e numerosos cuartetos e quintetos para corda.

PERSOEIRO

Escultor, pintor e teórico da arte. Foi un dos principais representantes do Futurismo. A partir do ano 1898 entrou en contacto co Cubismo e co Divisionismo. No ano 1910 asinou o Manifesto dos pintores futuristas e no 1912 o Manifesto técnico da escultura futurista, do que foi redactor. Co libro Pitture e no-sculture (Pintura e non-escultura, 1914) converteuse no teórico do movemento. A pintura Elasticidade (1912) é unha síntese das novas invencións plásticas, que influíron especialmente na obra de Medardo Rosso. Cun lirismo barroco, introduciu nas súas obras o tempo e o movemento. Está considerado un dos principais innovadores da escultura contemporánea. A súas teorías sobre escultura anuncian as creacións posteriores: propuxo o uso dos novos materiais como as luces e o cristal así como a introdución de motores eléctricos. Entre as súas obras salientan: Retrato da miña nai (1912), Desenvolvemento dunha botella no espazo (1912) e Formas...

PERSOEIRO

Rei da Mauritania oriental (118-81 a C). Sogro de Iugurta, este ao principio axudoulle contra os romanos (108-107), pero despois entregoullo a Sila.

1. Moldura lisa e convexa de sección cilíndrica.

2. En Xeometría, corpo xerado pola revolución dun círculo ao redor dunha recta exterior a el.