"ABI" (Contén)

1. Profeta influído pola inspiración extática.

2. 1. Relativo ou pertencente aos nabís.

   2. Membro dun grupo artístico do mesmo nome formado en París por P. Sérusier, M. Denis, P. Bonnard, É. Vuillard, K. Roussel, P. Ranson, F. Valloton, H. Ibels, R. Piot, Verkade, R. Ronaï e os escultores Lacombe e A. Maillol. Baixo o maxisterio de O. Redon e tomando como insignia a Gauguin e Cézanne, uníronse na busca dunha arte nova a partir da destes dous pintores, que aínda non eran comprendidos. Os seus principios concretos foron o sincretismo e o cloisonnisme da escola de Pont-Aven, o contido literario de orixe simbolista, o aspecto refinado e mundano e o carácter decorativo paralelo ao da Art Nouveau. En 1899 realizouse a última exposición colectiva do grupo, que facilitou o camiño a fauvistas e cubistas, sobre todo con M. Denis, que defendeu a identidade da pintura por si mesma, non por aquilo que representa.

1. Relativo ou pertencente aos nábidos.

2. Insecto da familia dos nábidos.

3. Familia de insectos, da orde dos hemípteros, que presenta o corpo de pequeno tamaño, de cor parda clara. Son depredadores doutros insectos e causan danos importantes en cultivos agrícolas.

PERSOEIRO

Poeta árabe preislámico. É autor dunha casida incluída a miúdo no grupo das mu’allaqa.

1. Semente do nabo.

2. Semente doutras hortalizas, nalgúns lugares de Galicia.

PERSOEIRO

Rei de Esparta (206 a C-192 a C), fillo e, probablemente, sucesor do monarca Demarato. Volveu reorganizar a potencia militar espartana para combater na Liga Aquea pero non o conseguiu. Os seus intentos de efectuar unha revolución social violenta non foron aceptados e morreu vítima dun golpe de estado.

1. Calidade de notable.

2. Persoa ou cousa notable.

1. Calidade de observable.

2. Propiedade dunha variable de estado que fai que o seu valor nun instante determinado poida ser estimado a partir das oportunas medidas de saída, nun sistema de control.

PERSOEIRO

Escritor. Xesuíta, traduciu ao éuscaro Loyola-tar eneko deunaren gogo Iñarkunak (Exercicios espirituais de santo Ignacio de Loiola, 1914) e Itun zar eta berria (Antigo e Novo Testamento, 1958). Foi académico da Euskaltzaindia (1919).