"To" (Contén)

PERSOEIRO

Bispo de Tui. Mártir no 82, segundo o episcopoloxio do beneditino san Prudencio de Sandoval.

PERSOEIRO

Gravador de moedas. Xunto con Cimón, traballou na ceca de Siracusa. Asinou as súas obras, entre as que destacan unha cabeza feminina rodeada de golfiños e unha cuadriga.

1. Acontecemento posible.

2. Cousa que sucede.

1. Que é igual ou se corresponde fielmente coa realidade ou co modelo.

2. Que está medido ou calculado con precisión de xeito que non sobra nin falta nada.

3. Que é o adecuado ou conforme ao debido.

4. Que é certo ou que se expresa axustándose á verdade.

5. Indica que é certo o que se dixo anteriormente. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

PUBLICACIÓNS

Publicación de carácter monárquico-absolutista aparecida na Coruña en novembro de 1810. Cesou probablemente o 22 de maio de 1815 por prohibición real. Na súa primeira época (ata marzo de 1811) dirixiuno frei Juan Chacón, e nel predominou un carácter marcadamente antiliberal. Imprimiuse nos talleres de Francisco C. Pérez Prieto. Na súa segunda época (dende o 2 de abril de 1811) editouno frei Juan Chacón e frei Nicolás de Castro, e dirixiuno frei Manuel Martínez. Inicialmente, saía dos obradoiros tipográficos de Pérez Prieto e, dende xullo de 1811, dos de Antonio Rodríguez; logo contou con imprenta propia. En xaneiro de 1812 modificou a súa cabeceira e pasou a titularse El Exacto Diario; posteriormente, volveu cambiala pola de Exacto Diario en La Coruña. Dende o 3 de novembro de 1814 publicou un suplemento titulado El Postillón del Exacto Correo. Foi substituído polo Diario Exacto de España en La Coruña.

1. Excreción expulsada polo corpo.

2. Materia constituída polas substancias sometidas á dixestión e eliminadas a través do orificio anal. OBS: Úsase frecuentemente en plural.

1. Relativo ou pertencente á excreción.

2. 1. Que serve para excretar.

   2. aparato excretor

      Conxunto de órganos encargados de extraer do corpo dos animais os produtos finais do catabolismo celular. Nos organismos dunha soa célula, como os protozoos, a excreción realízase mediante vacúolos pulsativos e por difusión dende a superficie celular. Nos esponxiarios e celentéreos, os produtos do catabolismo son lanzados ao exterior por cada unha das células do organismo. Nos outros grupos, os diferentes tipos de riles derivan dunha estrutura primitiva chamada arquinefrón, que consiste en dous condutos que se estenden ao longo do celoma. Estes celomodutos reciben un conxunto de túbulos renais ou de Malpighi, chamados nefróns ou nefridios, que están colocados metamericamente e que son os encargados de filtrar o sangue e producir os ouriños; este tipo de aparato primitivo está presente en anélidos e artrópodos. Nos agnatos, nos peixes e nos anfibios adultos, a parte anterior e o arquinefrón desaparecen e dá lugar a un ril que é un opistonefrón por concentración de diversos túbulos renais...

1. Soldado da garda de palacio da antiga Roma.

2. Soldado da garda do emperador de Bizancio.