"AVI" (Contén)

1. Dignidade dun landgrave.

2. Territorio da xurisdición do landgrave. Recibiron este nome gran parte dos territorios do Sacro Imperio en que non había ducados. Case todos os landgraviatos acadaron categorías superiores (ducado, electorado). O derradeiro landgraviato soberano foi o de Hessen-Homburg, que durou ata 1866.

MUNICIPIOS

Municipio de Asturias, regado polo río Nalón (14.531 h [2001]). O núcleo do termo é Pola de Laviana. Participou de dúas economías moi diferentes, a minería de carbón no val e a gandería nas zonas montañosas.

GALICIA

Eclesiástico francés. Foi bispo de Nancy (1863), arcebispo de Alxer (1867), cardeal (1882) e primado de África (1884). Para gañar a amizade do pobo musulmán fundou os Pais Brancos (1868) e os Irmáns Misioneiros da Nai de Deus de África (1869).

PERSOEIRO

Político e xurista. Vinculado á Universidad Complutense de Madrid, estivo relacionado coa dereita ideolóxica e financeira. Foi ministro de Xustiza (1976-1979), senador por designación real (1977-1979), deputado por Jaén (1979-1982) e presidente do Congreso de los Diputados (1979-1982). A crise de partido de UCD levouno en 1982 a asumir a presidencia, pero dimitiu e foi reelixido ata a disolución do partido en 1983, ano a partir do que foi membro do Consello de Estado.

PERSOEIRO

Teólogo. Franciscano conventual, viviu en Salamanca e en París onde estivo vinculado á Sorbona. Entre 1514 e 1517 editou obras de Pedro Daguí e opúsculos apócrifos. A súa obra máis importante foi Explanatio compendiosaque applicatio artis Raymundi Lullii (1523).

PERSOEIRO

Escritor inglés. A súa rebeldía contra o moralismo puritano levouno a unhas teorías vitalistas que desembocaron nunha especie de metafísica do sexo. Publicou os seus primeiros poemas en 1909 e deuse a coñecer con novelas como Sons and Lovers (1913). Con The Rainbow (1915) comezaron os seus problemas coa censura e, en 1919, abandonou Inglaterra. Escribiu Kangaroo (1923), The Plumed Serpent (1926) e Lady Chatterley’s Lover (1928), a súa novela máis famosa, prohibida por obscenidade en diversos países.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico inglés. Obtivo os Oscar ao mellor filme e á mellor dirección en 1957 e 1962, por The Bridge on the River Kwai e Lawrence of Arabia. Outros dos seus filmes son Brief Encouter, premiado no Festival de Cannes en 1946, Oliver Twist (1947), Doctor Zhivago (1965), Ryan’s Daugther (1980) e A Passage to India (1984).

PERSOEIRO

Crítico literario inglés. Propugnou a dimensión moral na obra literaria. Fundador da revista Scrutiny (1932-1953), a súa obra máis significativa é The Great Tradition (1948), onde traza unha liña da novelística inglesa que vai de Jane Austen a D. H. Lawrence, sen aceptar nesta liña a Ch. Dickens, J. Joyce ou V. Woolf.

PERSOEIRO

Físico. Estudiou na Harvard University e na Yale University, onde se doctorou no 1959. Foi profesor da Cornell University e recibiu, xunto con D. D. Osheroff e R. C. Richardson, o Premio Nobel de Física (1996) polo descubrimento das transaccións a fases superfluídas do helio 3, moi importante no ámbito da física a baixa temperatura.

PERSOEIRO

Escultor. De orixe galega, licenciouse en Belas Artes pola Universidade de Vigo e ampliou estudios na École Regionale des Beaux Arts de Nantes. Nas súas instalacións reflexiona sobre o monumento e o problema social da arte pública. Mestura as formas tradicionais coas novas tecnoloxías. Das súas obras destaca O sono da pedra, situado no Polígono Industrial da Granxa (Porriño).

GALICIA

Profesor de debuxo. Foi fundador do primeiro Museo Etnográfico Olimpio Liste de Oseira, e presidente da Fundación Liste de Vigo. Membro da Comisión Territorial de Patrimonio Histórico de Pontevedra, da Comisión Asesora de Antropoloxía do Museo de Pontevedra e do Consello Galego de Museos, recibiu o premio Teucro de prata de Pontevedra (1978), o Premio Ciudad de Pontevedra (1980), a Pedra do Destino da Coruña (1994) e o Premio La Voz de cultura concedido por   La Voz de Galicia (1997).

PERSOEIRO

Explorador e misioneiro. De 1849 a 1856 explorou o Kalahari, navegou polo Zambeze e descubriu as fervenzas Victoria. En 1858 comezou novas exploracións por África oriental e occidental, en particular polas rexións dos lagos Mweru e Tangañika, onde se atopaba Stanley. Morreu durante unha expedición na procura das fontes do Nilo, víctima de disentería. O seu nome foi posto ás fervenzas que se forman no río Congo.

PERSOEIRO

Filósofo. Foi o representante máis importante da Escola de Barcelona. A súa filosofía propuxo a superación do empirismo e o racionalismo e elaborou unha síntese en que defendía que as verdades ontolóxicas poderían ser descubertas pola análise da realidade que se considera básica, a conciencia, que ten as vertentes individual e colectiva. Publicou Sobre el desarrollo del pensamiento filosófico (1854), onde expuxo que a filosofía era a expresión máis alta da conciencia colectiva dunha comunidade nacional.

PERSOEIRO

Político británico. Deputado por Caernarvon (1890-1945), opúxose á Guerra dos Boers, e formou parte do gabinete de Campbell-Bannerman (1905) onde presidiu o Board of Trade. Chanceler do exchequer, (1908) impulsou as leis sobre as pensións de vellez (1908) e da seguridade social (1911), financiadas cun imposto especial sobre as grandes fortunas e a propiedade da terra, aprobado polo parlamento malia a oposición da Cámara dos Lores. Como primeiro ministro (1916-1919), favoreceu a unificación militar aliada, pero na Conferencia de París (1919) opúxose ás pretensións de Clemenceau sobre Renania e Alta Silesia. O recoñecemento da República de Irlanda (1921) e a súa política antiturca durante a Guerra Greco-turca provocaron unha crise do seu goberno e a súa dimisión. Permaneceu á fronte do Partido Liberal e foi nomeado conde en 1944. Contribuíu activamente á recuperación da cultura galesa e publicou War Memories (1933-1936) e Memoirs of the Peace Conference (1939).

GALICIA

Meteorólogo. Foi subdirector do Instituto Metereolóxico Central e colaborou en diversas revistas científicas. Publicou Recreaciones científicas (1881) e Lo accesible y lo inaccesible (1886).

GALICIA

Profesor. Doutorouse en Filoloxía Clásica. Foi asesor da Presidencia do Goberno, subdirector xeral de Relacións Internacionais do Ministerio de Cultura, investigador do CSIC e redactor xefe (1980) da revista Emérita deste organismo. As súas obras céntranse na lexicografía grega, nas traducións de literatura grega e na lingüística galega. Foi redactor do Dicionario Griego-Español e das súas obras destacan Los usos abverbiales del acusativo, dativo y genitivo en la lengua de Heródoto (1974) e Mi lenguaje (1975).

GALICIA

Historiador. Asesor da exposición Galicia e América, da súa obra destaca Comportamientos religiosos en Asturias durante el Antiguo Régimen (1989), Muerte y religiosidad en el siglo XVIII e Ceremonia y poder en el Antiguo Régimen: algunas reflexiones sobre fuentes y perspectivas de análisis (1999).