"ovi" (Contén)

1. 1. Cargo de provisor.

   2. Lugar onde exercen as súas funcións o provisor.

2. Lugar destinado, nos conventos e noutras comunidades, a gardar e distribuír as provisións.

1. de prover ou proverse.

2. Que non está falto de ningunha cousa.

PERSOEIRO

Viaxeiro e xeógrafo ruso. Xeneral maior, dedicouse ao estudo do centro de Asia, foi profesor de xeografía en escolas militares e membro de honra da Academia de Ciencias de Peterburgo.

PERSOEIRO

Preboste cosaco. Desertou do exército austríaco e organizou a revolta dos cosacos, aos que se uniron os campesiños do Volga e os obreiros dos Urais. Finxiu ser o Tsar Pedro III e apoderouse do baixo Volga, destruíndo Kazan’. Traizoado por algúns dos seus e apresado polo exército imperial, foi decapitado e despezado en Moscova.

PERSOEIRO

Xurista e político. Foi director do Servizo Federal de Seguridade (1998-1999) e secretario do Consello de Seguridade (1999). Boris N. Jelcin nomeouno primeiro ministro en agosto de 1999 e en decembro dese mesmo ano venceu nas eleccións lexislativas, e tras a dimisión de B. Jelcin converteuse en presidente interino de Rusia. Confirmou o cargo nas eleccións de 2000 e foi reelixido en 2004. Continuou coa Guerra de Chechenia, unha das súas claves da súa popularidade, e comezou unha política de acercamento a Europa.

PERSOEIRO

Escritor. Coñecido co pseudónimo de Šalom Aleikhem, comezou escribindo en hebreo ata que se pasou ao jiddish e se converteu nun humorista moi coñecido, sobre todo grazas á súa novela A historia do leiteiro Tevje (1914), adaptada como comedia musical ao teatro e ao cine.

PERSOEIRO

Naturalista e espeleólogo romanés. Foi un dos iniciadores da etoloxía. Débeselle o coñecemento científico da fauna chamada cavernícola. Fundou na Universitatea din Cluj o primeiro instituto de espeleoloxía do mundo. Escribiu diversos artigos en revistas especializadas e Essai sur les problemes biospeologiques (1907), Speologia (1927) e Evolutia si problemele ei (1929).

PERSOEIRO

Crítico e historiador da arte italiano. Recibiu a influencia de B. Croce e K. Fiedler. Cofundou, xunto con R. Longhi e R. Bianchi Bandinelli, a revista La Critica d’Arte (1935), que tamén dirixiu. Promoveu e organizou institucións dedicadas á arte e publicou I Carracci e la critica d’arte nell’età barocca (1933), Cinema, arte figurativa (1952) e L’arte nella paleostoria dell’uomo (1973).

PERSOEIRO

Físico ruso. Descubriu o efecto que fai referencia ás propiedades mecánicas dunha substancia inmersa nun líquido tensioactivo. Tamén foi o creador da química coloidal na URSS e desenvolveu a teoría da tixotropía.

PERSOEIRO

Escritor. Antisoviético, aplicou fórmulas simbolistas á novela realista para xustapoñer a fantasía ao sentido máis concreto da realidade. É autor de fábulas e lendas que evocan o pasado e manifestan un espírito antisoviético. Destacan as súas obras O estanque (1905) e Rusia no remuíño (1927).

PERSOEIRO

Pintor ruso. Membro do grupo dos Ambulantes, foi profesor da Academia de Belas Artes de Petrogrado. Pintou cadros de xénero e de historia dentro dun realismo a miúdo anecdótico. Destacan Os remeiros do Volga, Iván o Terrible e o seu fillo e retratos como os de Tolstoj, Musorgskij e Glinka.

PERSOEIRO

Político. Presidiu o Consello de Comisarios do Pobo á morte de V. I. Lenin (1924), e foi destituído en 1930 pola súa oposición á colectivización. Procesado por desviacionista, foi executado.