"ARE" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 1669.
-
-
Relativo ou pertencente ás cantarelais.
-
Fungo da orde das cantarelais.
-
Orde de fungos da subclase das afiloforomicetídeas ao que pertencen os xéneros Cantharellus e Craterellus.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Fungo do xénero Cantharellus, da orde das cantarelais, de cogomelos en forma de funil, de himenio decorrente e pregado, sen láminas auténticas. En Galicia están presentes as especies C. cibarius e C. friessii, de cogomelo de cor amarela alaranxada ou avermellada, de ata 12 cm de altura e cheiro a pexego, propias das carballeiras e moi apreciadas en gastronomía; C. tubaeformis, de cogomelo comestible de ata 6 cm de altura, co pé oco e marxe moi irregular, de cor acastañada agrisada e de cheiro débil, que aparece baixo os piñeiros; C. lutescens, de cogomelos comestibles de ata 16 cm, de cor laranxa pardenta, cheiro a froitas e propio de piñeirais; e C. cinereus, de cogomelo comestible de ata 15 cm, de cor acastañada escura, que vive baixo os carballos.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Obra de Rosalía de Castro, considerada como o primeiro gran título da literatura galega contemporánea e o libro fundacional do Rexurdimento en Galicia, ao ser o primeiro escrito integramente en lingua galega. Na súa elaboración influíu a pegada da música popular, a recuperación romántica da tradición, as culturas autóctonas e as manifestacións populares, e a obra de Antonio Trueba Libro de los cantares (1852). O libro publicouse grazas ao empeño do seu home, Manuel Murguía, quen considerou o seu valor como difusor do sentimento galeguista. A primeira edición, impresa nos obradoiros tipográficos de Xoán Compañel en Vigo, data de 1863, e a segunda fíxose en Madrid (1872), con catro composicións novas. Rosalía foi consciente de que escribía dende un país marxinado e esta obra reflite, a pesar do seu manto folclorista e costumista, unha ideoloxía de defensa e exaltación dos valores específicos de Galicia, ao tempo que denuncia as inxustizas que sufría. Estruturalmente, conta cunha...
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de fungos da orde das cantarelais ao que pertencen os cantarelos.
-
PERSOEIRO
Político, historiador e literato italiano. Participou no movemento da Giovane Italia e na Revolución de 1830, formou parte do goberno provisional de Milán durante a revolución de 1848 e foi deputado do Parlamento italiano do 1852 ao 1861 polo grupo liberal católico de Gioberti e de Balbo. Escribiu Margherita Pusterla (1838) e unha Storia Universale (1838-1846).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Narrador e autor dramático checo. Doutorado en Filosofía en 1915, dirixiu o teatro municipal de Praga (1921-1923). O seu teatro adquiriu sona universal, sobre todo R.U.R (Rossum’s Universal Robots) (1920), obra na que introduciu a palabra robot. A súa produción caracterízase pola sátira político-social e pola crítica do fascismo e do uso da ciencia ou da técnica para a explotación do home. Publicou reportaxes e narracións como Povídky z jedné kapsy (Contos dun peto, 1929) e novelas como Válka smolny (A guerra das salamántigas, 1936).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Karel Matĕj Čapek.
-
PERSOEIRO
Poeta italiano. Iniciou un tipo de sátira, na que, partindo da mitoloxía, aludía aos costumes da época. Entre as súas obras destacan: Viaggio di Parnaso (1582), Rime piacevoli (1582) e Vita de Mecenate (1604).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Poeta e xornalista italiano. Publicou as prosas líricas Prologhi (Prólogos, 1916), Viaggi nel tempo (Viaxes no tempo, 1920), Il cielo sulle città (O ceo baixo a cidade, 1939), Solitario in Arcadia (Solitario en Arcadia, 1947) e os poemarios Poesie (Poesía, 1936) e Poesie nouve (Poesía nova, 1946).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Sacerdote e historiador da arte. Foi profesor na Universidade Laboral da Coruña. En 1974 defendeu a tese de licenciatura El arte relixioso en el valle de Veiga e doutorouse en 1990 coa tese El arte en el valle de Barcala. Siglos XVI al XX. Colaborou no xornal El Ideal Gallego e escribiu Luces y sombras del arte en As Mariñas dos Frades (1993), Santuarios marianos de Galicia: historia, arte y tradiciones (1995) e Rutis-Vilaboa: pasado, presente y futuro de una parroquia que cambia (1998).
VER O DETALLE DO TERMO -
-
de carear.
-
Referido a un corpo de volume que ten as caras traballadas para que formen ángulos rectos entre si.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo da xerga dos cesteiros de Mondariz que corresponde á voz ‘ollo’.
-
-
Labrar ou dispoñer algunha cousa de tal maneira que as súas diferentes caras formen entre si ángulos rectos.
-
Termo da xerga dos cesteiros de Mondariz que corresponde á voz ‘mirar’.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo da verba dos arxinas ou xerga dos canteiros que corresponde á voz ‘corpo das persoas’.
-
VER O DETALLE DO TERMO
carecente.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que carece.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Ter falta dalgunha cousa que se expresa. OBS: Emprégase sempre seguido da preposición de.
-
-
tartaruga de carei.
-
Material de cor amarela xaspeada de negro verdoso, que se obtén das láminas córneas das tartarugas de carei e que se emprega para a fabricación de peites, botóns, varas de abanos, caixas e outros utensilios.
-
-
-
Aplícase a quen vende caro.
-
Que ten un prezo elevado ou custa máis do habitual.
-
-
-
areixa.
-
Gran dos cereais, especialmente do centeo, que está sen criar.
-
Buraco no tronco das árbores.
-