"Bo" (Contén)

1. Lugar fresco da casa, xeralmente o soto ou unha construción adxacente, no que se garda o viño.

2. Establecemento que elabora viño e se encarga da súa distribución comercial.

3. Local no que se consomen viños.

4. Lugar situado entre os costados e o fondo da embarcación destinado á carga. É un espazo que ten pouca importancia para as embarcacións deportivas ou de lecer, xa que nelas só se almacenan algunhas cousas que non se estragan coa humidade que pode filtrarse.

PERSOEIRO

Navegante. Descubriu a baía que leva o seu nome e a illa de Vancouver, no Pacífico. É autor dunha Carta geográfica de la costa occidental de la California (1789).

1. Casa terreña, ordinariamente sen sobrado de madeira, na que se vive sen reunir as mínimas condicións hixiénicas.

2. Local no que as xentes da aldea teñen as súas reunións nocturnas de traballo ou diversión.

3. Pequeno depósito ou cuarto para meter as patacas miúdas.

1. Mesón ou casa de comidas.

2. Anuncio composto por unha única imaxe do produto. Este tipo de anuncios utilízanse para artigos moi coñecidos nos que aparece unha clara identificación da marca, normalmente acompañada polo logotipo do fabricante. En termos técnicos, o bodegón final coñécese co nome en inglés de pack shot.

3. No campo da fotografía, imaxe en primeiro plano do obxecto que se quere fotografar.

4. Representación pictórica de obxectos inanimados como viandas, froitos, libros, instrumentos musicais, utensilios ou animais mortos procedentes da caza. O tema representado non ten importancia en si mesmo, é un pretexto para practicar a composición e a representación dos motivos e detalles. As primeiras representacións de naturezas mortas atópanse nos mosaicos e pinturas romanas, temática que se recuperou na Idade Media coa representación de escenas sagradas, como nas obras de Giotto. No s XV os artistas flamengos dotaron aos obxectos de connotacións relixiosas e simbólicas. O verdadeiro bodegón, sen ningunha connotación, naceu na Italia do s XVI, e considérase a obra de Iacopo de Barbari A perdiz, que representa unha perdiz morta e un par de manoplas, como o primeiro bodegón. Este tipo de representacións recibiu os nomes de cose naturali (cousas naturais), cose picole (cousas pequenas), still-leven (vida silenciosa), natureza morta e no s XVII en España...

1. Persoa que ten unha bodega ou que comercia con viños.

2. Persoa que frecuenta moito as bodegas.

3. Persoa moi pobre que vive nun bodego e que non posúe gando vacún.

4. Encargado da bodega dun barco.

PERSOEIRO

Escritor francés. É autor de Le jeu de saint Nicolas (O exercicio de san Nicolás, 1200?) e da canción de xesta Chanson de Saïsnes (Canción de Saïsnes, 1202?).

PERSOEIRO

Escritor romántico. É autor do poema lírico Lieder des Mirza-Schaffy (Cancioneiro de Mirza Schaffy, 1851).

PERSOEIRO

Teólogo protestante alemán, coñecido como Carlstadt e Carlostadius. Defendeu as doutrinas de Lutero diante de Johan Eck en Leipzig (1519). Durante o retiro de Lutero en Wartburg (1521-1522) foi abandeirado da aplicación radical da nova doutrina, pero aceptou máis tarde as normas eucarísticas de Ulrich Zwingli e rompeu cos luteranos.

PERSOEIRO

Monxe indio adepto ao Budismo mahāyāna. Príncipe de Sri Lanka, cara ao ano 500 chegou a China como misioneiro budista. Venéraselle como o introdutor da escola budista de meditación (dhyāna) na China e como fundador do Budismo Chan (en xaponés Zen).

PERSOEIRO

Compositor francés. Aos 24 anos obtivo un cargo real no Rosellón, onde escribiu algunhas obras para frauta e a cantata Les quatre saisons (As catro estacións). No ano 1723 estableceuse en París, onde, xunto con Mondonville e Rameau, foi un dos músicos máis apreciados do seu tempo. Foi músico da corte da duquesa do Maine, en Sceaux. Entre a súa produción destacan os ballets Don Quichotte chez la duchesse (Don Quixote na casa da duquesa, 1743), Daphnis et Chloé (Dafne e Cloe, 1747) e os grandes motetes Exaudiat te (1741) e Fugit nox (1742).

PERSOEIRO

Xurista, político e economista coñecido tamén como Bodino. Foi conselleiro do duque de Alençon e procurador do Rei en Laon. No 1576 apareceu a súa grande obra filosófico-política Les six livres de la République (Os seis libros da República), na que trataba de colocar ao Rei como o centro da unidade nacional e instaurar o Absolutismo como un poder de equilibrio das tensións da sociedade. O mantemento da propiedade privada e das leges imperii, fronte ao poder soberano nas mans do Rei, era a contradición teórica que se reflicte en toda a súa obra. Foi un mercantilista, partidario da protección estatal para a industria nacional. Como economista formulou a teoría cuantitativa do diñeiro aplicada á revolución dos prezos do s XVI.

PERSOEIRO

Diplomático e erudito inglés. Reorganizou a biblioteca de Oxford, practicamente destruída durante o reinado de Eduardo VI e chegou a crear unha das máis importantes de Gran Bretaña, a Bodleian Library.

PERSOEIRO

Medievalista e teorizador da poética suíza. É autor de Kritische Abhandlung vom Wunderbaren (Tratado crítico sobre o marabilloso, 1740).