"CIO" (Contén)

1. Redución dun coñecemento a un conxunto de axiomas.

2. Utilización, por parte dunha ciencia, dunha estrutura formalizada ou dun sistema puramente abstracto e formal, que parte duns axiomas ou postulados e se expresa nun simbolismo o máis preciso posible. OBS: A grafía x representa o son [ks].

1. Acción e efecto de axitar ou axitarse.

2. Estado de desacougo anímico provocado pola emoción, a angustia, o medo ou calquera sentimento intenso.

3. Actitude da xente que se opón ou rexeita unha situación social coa que non está de acordo.

4. Movemento desordenado dos electróns libres nun tubo electrónico, por causa do quecemento dos electrodos.

5. Operación física, que se realiza nun axitador, consistente na produción de movementos irregulares e turbulentos nunha masa fluída, co fin de acelerar un proceso de mestura ou de transferencia. En todo proceso de axitación interveñen tres factores: forma da corrente do fluído orixinada polo movemento do axitador, cantidade de fluxo e grao de turbulencia. O tipo de fluxo depende principalmente da forma do axitador e do recipiente.

6. Movementos irreflexivos, continuados e desordenados, que van acompañados dunha ampla sintomatoloxía psíquica; responden a impulsos instintivos ou afectivos variables, segundo as circunstancias patolóxicas en que se atopa o individuo. Nas formas graves, os actos da persoa axitada poden ser dunha gran violencia e chegar incluso á agresividade.

7. Movemento desordenado que, en función da temperatura, presentan as moléculas de calquera substancia. Ao quecer un sólido aumenta a axitación térmica das súas moléculas ata vencer as forzas de cohesión que as manteñen unidas, pasando ao estado líquido; se a temperatura segue a aumentar, o movemento chega a ser tan intenso que as moléculas se independizan pasando ao estado gasoso.

PERSOEIRO

Político e xurista. Na década de 1950 creou e presidiu o Partido Demócrata Cristiano (PDC). Presidiu o Senado con Allende (1971), pero abandonou o cargo para formar o Bloque de Dereitas que nun principio apoiou o goberno de Pinochet (1973-1990). Entre 1983-1984 pasou a dirixir a plataforma que esixía a convocatoria de eleccións e a redacción dunha nova constitución política. Nas eleccións do 1989 acadou a presidencia tras o triunfo da candidatura da fronte de Concertación Democrática, coalición de centro liderada polo PDC, que el encabezaba. Nas eleccións de 1993 cedeu a súa candidatura ao tamén democristián Eduardo Frei.

PERSOEIRO

Escritor, filólogo e compositor. Das súas obras cabe destacar: Morfología vasca, Euskalerriaren Yakintza (Literatura popular do País Vasco) e Dicionario vasco-francés-español. Editou un Cancionero popular vasco. Escribiu tamén óperas e zarzuelas. É un dos vangardistas do renacemento cultural vasco do s XX.

PERSOEIRO

Xurista italiano da escola de glosadores de Boloña. Autor dunha Summa sobre o Código e as Institucións de Xustiniano, que foi, durante séculos, un manual clásico.

PERSOEIRO

Poeta, novelista e crítico literario. Estaba moi influído polo Modernismo; entre as súas obras cómpre destacar o libro de poesía Mitos (1929) e a novela Los terribles amores de Agliverto y Celedonia (1931).

PERSOEIRO

Militar corso casado con Elisa Bonaparte, irmá de Napoleón, que o nomeou senador (1804) e xeneral. Seguiu a fortuna da súa muller como príncipe consorte de Lucca e Piombino (1805) e, máis tarde, foi gran duque consorte da Toscana, aínda que non interveu no goberno. Trala caída de Napoleón acompañou a Elisa a Bohemia e a Trieste; morta ela (1820) volveu a Italia.

1. Recipiente plano con bordo para servir alimentos ou bebidas.

2. Vasilla coa boca ancha.