"Lac" (Contén)

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Sevilla, Andalucía, que está situado a 27 km ao S da capital (33.045 h [2001]). Destacan os cultivos de oliveiras, vide e cereais, a cría de cabalos e a olaría.

PERSOEIRO

Historiador e político checo. Antirrevolucionario, defendeu a autonomía de Bohemia dentro dun sistema austríaco federal e impulsou o nacionalismo bohemio. Presidiu o congreso paneslavo de Praga (1848) e das súas obras destaca Geschichte von Böhmen (Historia de Bohemia, 1836-1867).

PERSOEIRO

Militar, primeiro marqués de Novaliches (1840). Moderado, baixo o goberno de Espartero emigrou a Francia e unha vez amnistiado volveu do exilio (1843) e loitou contra as tropas de Espartero en València. Foi ministro da Guerra (1847). En 1885, tras a caída de Narváez, encargouse de formar goberno, sen tomar posesión. En 1868 comandou as forzas realistas que se opuxeron aos revolucionarios. Emigrado de novo, volveu a España despois da Restauración.

1. Relativo ou pertencente ás paxiláceas.

2. Fungo da familia das paxiláceas.

3. Familia de fungos da orde das boletais, que comprende fungos con esporocarpos grandes ou medios, de cor castaña, con esporas pardas ou negras, e de láminas decorrentes e facilmente separables.

1. Relativo ou pertencente aos pennatuláceos.

2. Individuo da orde dos pennatuláceos.

3. Orde de cnidarios, da clase dos antozoos, que se caracterizan pola formación de colonias non fixas, en forma de pedúnculo contráctil, que lle permite, eventualmente, certa mobilidade. Habitan nos fondos lamacentos do Mediterráneo e nas costas tropicais americanas.

1. Movemento da auga no solo, con transporte de substancias disoltas ou en suspensión a través das partículas de terra que fan de filtro.

2. Extracción solido-líquido, especialmente a de tipo descontinuo. Xeralmente consiste na extracción dun dos constituíntes dun material moído e inmóbil a través de que circula o solvente. É, polo tanto, un tipo de lixivación.

GALICIA

Escritor e editor. Licenciouse en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela e exerceu en Ourense. Encadrado polos críticos dentro da xeración rexionalista, foi un dos primeiros escritores deste grupo que apostou pola prosa. Colaborou inicialmente en O Tío Marcos da Portela e publicou nel poesía e prosa, centrada sobre todo en cuestións literarias ou relacionadas coa agricultura. Despois do seu enfrontamento con Valentín Lamas Carvajal pasou a colaborar en El Derecho e fundou e dirixiu El Diario de Orense e Las Burgas. Como editor elaborou a Biblioteca Verde y Rosa, en que apareceron algunhas das súas obras e outras de Francisco Álvarez de Nóvoa. Na súa obra narrativa pretendía introducir novos elementos estéticos e formais, sobre todo no conto, onde realizou unha importante análise psicolóxica dos personaxes, tentando adaptalos á lingua coloquial. Por outra banda cómpre salientar o impresionismo dos seus relatos, o colorido e as descricións...

1. Relativo ou pertencente ás piroláceas.

2. Planta da familia das piroláceas.

3. Familia, da orde das ericais, constituída por plantas herbáceas ou raramente subarbustivas, de follas xeralmente dispersas, flores regulares, hermafroditas, de ovario súpero, comunmente pentámeras, que poden formar acios ou ser solitarias. Son propias dos países temperados e fríos do hemisferio norte.