"Omo" (Contén)

PUNTA

Punta da costa atlántica, situada na parroquia de Cervás (Ares), na ría de Ares.

1. 1. Que ou quen promove ou dá o primeiro pulo a unha cousa.

   2. Que ou quen promove ou financia a construción de edificios.

   3. Persoa ou sociedade contratada para facer traballos para un organismo oficial.

   4. Persoa que leva a cabo formalmente as actividades necesarias para a entrada en funcionamento e constitución xurídica dunha entidade social. Refírese ao caso de sociedades mercantís. Na práctica do sector da construción, distínguese entre o promotor e a empresa construtora.

2. Defensor do dereito eclesiástico nos tribunais eclesiásticos. É elixido polo bispo e a súa presenza é indispensable nas causas penais e nas contenciosas en que se atope implicado o ben público.

3. Segmento de ADN dun operón situado entre un xene operador e o primeiro xene estrutural, que constitúe o punto de recoñecemento e de partida da RNA-polimerase, ao que se indica sobre o cromosoma a situación das secuencias que hai que transcribir. Nos procariotas o promotor é adxacente ao xene estrutural, mentres que nos eucariotas, consta de dúas partes complementarias.

4. Substancia que aumenta de forma considerable a actividade dun catalizador determinado.

1. Incentivar ou favorecer o nacemento, desenvolvemento ou progreso de algo.

2. Elevar a alguén a un grao, dignidade ou categoría social superior.

1. Relativo ou pertencente aos protomonadinos.

2. Protozoo da antiga orde dos protomonadinos.

3. Antiga orde de protozoos flaxelados que incluía especies de tamaño pequeno (ata 10 μ) que teñen de 1 a 16 flaxelos, sen filamento axial nin outras formacións especiais no citoplasma. Actualmente, os seus membros quedaron repartidos en diferentes ordes.

1. Relativo ou pertencente aos protóstomos.

2. Metazoo do grupo dos protóstomos.

3. Grupo de animais en que a boca e o ano se orixinan por protostomía. A este grupo pertencen, entre outros, os platihelmintos, os anélidos, os moluscos e artrópodos.

1. Relativo ou pertencente ás pseudomonadáceas.

2. Bacteria da familia das pseudomonadáceas.

3. Familia de bacterias pseudomonadais que agrupa formas alongadas, rectas, raramente cocoides, móbiles por flaxelos polares, de crecemento moi rápido. Son oxidativas e teñen unha distribución moi ampla. Algunhas son cromoxénicas. Os xéneros máis importantes son Pseudomonas (como P. aeruginosa), Phythomonas e Xanthomonas, que son saprófitos dos vexetais, Protaminobacter e Mycoplana, entre outros moitos.

1. Relativo ou pertencente ás pseudomonadais.

2. Bacteria da orde das pseudomonadais.

3. Orde de bacterias que agrupa formas unicelulares illadas, nunca tricomas, ríxidas, bacilares, case nunca cocoides, Gram-negativas e móbiles por flaxelos polares.

1. pseudomorfismo.

2. Transformación que ten lugar nun mineral pseudomorfo.

PERSOEIRO

Compositor italiano. Discípulo de Ponchielli, o éxito chegoulle con Manon Lescaut (1893) e a consagración definitiva con La bohème (1896). Con estas dúas óperas converteuse no máximo impulsor do movemento verista, que iniciaran Mascagni e Leoncavallo. Posteriormente compuxo Tosca (1900) e Madame Butterfly (1904). Deixou inacabada Turandot, que rematou F. Alfano cunha breve conclusión.

PERSOEIRO

Arquitecto e pintor italiano. Discípulo de Mengs, reconstruíu a igrexa de Santa Scolástica en Subiaco (1771). En 1776 foi a Rusia, e protexido por Catarina II, estableceuse en Peterburgo, onde ergueu os edificios da Bolsa, o palacio Jusupov, o teatro do Èrmitaž, o palacio Alexandre de Carskoje-Selo e o palacio inglés de Peterhof.

PERSOEIRO

Escritor. Coñecido co pseudónimo de Šalom Aleikhem, comezou escribindo en hebreo ata que se pasou ao jiddish e se converteu nun humorista moi coñecido, sobre todo grazas á súa novela A historia do leiteiro Tevje (1914), adaptada como comedia musical ao teatro e ao cine.