"PL" (Contén)

PERSOEIRO

Monxe beneditino. Coñecido como frei Plácido o Arquitecto, reformou en estilo barroco o claustro vello ou procesional de San Salvador de Celanova e realizou a igrexa de Santa Eufemia de Ourense. Traballou tamén na catedral ourensá.

PERSOEIRO

Patriarca de Constantinopla (842-858 e 867-877), fillo de Miguel II. Loitou contra a corrupción e foi desterrado (858), pero foi restaurado no cargo polo Emperador Basilio I de Bizancio. A súa festividade celébrase o 23 de outubro.

1. Acción e efecto de implantar ou implantarse.

2. 1. Inserción dun implante.

   2. Anastomose cirúrxica terminolateral.

   3. Introdución subcutánea dun medicamento sólido coa finalidade principal de conseguir unha absorción metabólica lenta.

   4. implantación coclear

      Técnica cirúrxica empregada para o tratamento da xordeira bilateral profunda, baseada na implantación dunha prótese que, mediante unha estimulación eléctrica directa sobre o nervio auditivo, produce no paciente unha sensación de audición. Mediante un proceso de rehabilitación chégase, en moitos casos, á discriminación de todos os sons e as palabras do idioma, o que permite a reincorporación a unha vida social normal.

3. Fixación na mucosa uterina do ovo fecundado.

4. Procedemento que consiste en bombardear un material con átomos ionizados de suficiente enerxía para penetrar máis aló da capa superficial do material. A introdución destes ións permite cambiar as propiedades do material implantado; esta técnica é amplamente utilizada en electrónica e en metalurxia. Permite controlar de maneira precisa a cantidade de átomos introducida e a profundidade de penetración.

1. Establecer algo nun lugar, especialmente un costume, uso ou norma.

2. Realizar unha implantación.

3. Establecerse algo nun lugar, especialmente un costume, uso ou norma.

1. Acción e efecto de implicar ou implicarse.

2. Relación formal que consiste no feito de que unha idea ou proposición non implica outra. Na lóxica simbólica exprésase mediante o signo „ e nas matemáticas utilízase o símbolo .

1. Comprometer a alguén ou algo en certo asunto.

2. Conter como consecuencia.

3. Comprometerse alguén ou algo en certo asunto.

1. Que ou quen implora.

2. Que denota ou implica imploración.

1. Acción de esnaquizarse, de romper subitamente de fóra a dentro, ao cederen as paredes dun recipiente sometido a unha presión exterior superior á interior.

2. Precipitación violenta da materia dun astro cara ao seu centro de colapso gravitacional.

3. Primeira fase da articulación dun fonema oclusivo, caracterizada por un movemento de aproximación dos órganos supraglóticos no estado específico ou normal daquel fonema. Adoita coincidir parcialmente co momento distensivo da articulación precedente.

1. Propio da implosión.

2. Aplícase ao elemento fonemático oclusivo ao que, por razóns posicionais, lle falta a explosión. Nun sentido máis xeral, tamén se denomina implosivo o contexto que corresponde ao primeiro membro dun grupo consonántico, como pode ser o p en apto.