"xia" (Contén)

Ciencia que se ocupa dos organismos que viviron na Antigüidade e intenta coñecer, a través dos vestixios que quedaron deles, os fósiles e os aspectos biolóxicos, deixando de lado os xeolóxicos. Á parte da sistemática e da evolución, a paleobioloxía ocúpase tamén da bioquímica, da fisioloxía, do comportamento, da ecoloxía e, en xeral, de todos os aspectos de estudo biolóxico dos seres vivos antigos.

Estudo dos paleoclimas ao longo dos tempos xeolóxicos e das causas das súas variacións. Emprega unha serie de indicadores paleoclimáticos, é dicir, uns fenómenos xeolóxicos que dependeron parcialmente do clima, en que a súa interpretación se fai por similitude cos fenómenos actuais, de métodos físicos, como é o da determinación das paleotemperaturas, que se basea na relación de isótopos de osíxeno 18O/16O. As evidencias paleoclimáticas poden ser biolóxicas, litolóxicas ou morfolóxicas. Establecéronse diversas hipóteses sobre as causas dos cambios climáticos, e as principais baséanse nas variacións da radiación solar de longa duración, nas variacións orbitais periódicas da Terra ou en causas terrestres, como o efecto das grandes oroxéneses, variacións da salinidade mariña que modificaron as correntes oceánicas e polo tanto o equilibrio térmico ou migración dos polos magnéticos.

Rama da ecoloxía que estuda a relación dos fósiles co medio en que vivían.

Ciencia que estuda as pegadas que deixan os organismos antigos e que se conservan nas rochas. A análise das pegadas antigas representa unha contribución importante ao coñecemento dos antigos organismos desprovistos de esqueleto e fornece información sobre o comportamento dos animais antigos e a súa contribución á sedimentación. En sucesións sen fósiles, as pegadas antigas poden cumprir o seu papel na análise estratigráfica.

Estudo das culturas antigas e das súas linguas.

Parte da paleontoloxía que estuda os mamíferos fósiles. É moi importante na análise estratigráfica dos terreos terciarios e cuaternarios.

Estudo das doenzas que poden ser descubertas nos restos humanos ou animais dos tempos antigos.

Estudo dos solos das épocas xeolóxicas pasadas que inclúen a determinación das súas idades.

Psicoloxía que estuda o inconsciente colectivo, os seus mitos máis antigos e as súas pegadas no inconsciente individual.

Rama da xeoloxía que estuda a historia xeolóxica, ou as características fisiográficas dun período xeolóxico anterior a un tempo determinado.

Parte da paleontoloxía que estuda os animais fósiles.

Ciencia que estuda o pole e as esporas.

Falta de selección nos cruzamentos entre os individuos de diferente sexo dunha poboación. Dáse cando todos os individuos comparten a mesma probabilidade de apareamento, todas as parellas teñen a mesma fecundidade e todos os descendentes teñen a mesma viabilidade.

Técnica de facer figuras dobrando o papel. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

Ciencia que estuda os papiros escritos. Forma parte da codicoloxía e da paleografía. Inclúe tamén os óstrakon e mesmo os pergameos atopados en escavacións. A papiroloxía divídese en antiga e medieval. A antiga máis relevante foi a grecorromana, especialmente a grega, que é a mellor representada, con miles de manuscritos. Ademais desta, comprende tamén os manuscritos xeroglíficos, hieráticos, demóticos, coptos e arameos, entre os que sobresaen os de Elefantina (s V a C). Da papiroloxía medieval, ademais dalgúns códigos e documentos merovinxios, os papiros máis importantes son os papais.

Trastorno da lectura que se caracteriza pola substitución das palabras do texto por palabras sen sentido.

Cerimonia relixiosa que non está prevista nos libros oficiais, pero que se organiza máis ou menos segundo o modelo dunha celebración litúrxica.

Parálise da metade inferior do corpo, case sempre debida a lesións da medula espiñal ou das raíces raquídeas.

metapsíquica.