"To" (Contén)

Alcohol acíclico monoetilénico formado por catro grupos de isopreno. Prodúcese na hidrólise da clorofila e forma parte tamén das vitaminas E e K1.

Concreción mineral que se localiza nos tecidos de certas plantas.

Especialista en fitoloxía.

Parte da bioloxía que estudia os vexetais, coñecida comunmente como botánica.

Parte vexetal da biomasa.

Peza de metal, pedra ou outro material, que se usa para xogar ao fito.

Nome de planta.

paleobotánica.

Ciencia que estudia as enfermidades das plantas. Xeralmente, a fitopatoloxía restrinxe o seu campo ás enfermidades que causan os virus, os parasitos vexetais (bacterias, fungos ou plantas superiores), os nematodos e os factores ambientais, e deixa para a entomoloxía e a zooloxía aplicadas as enfermidades causadas por artrópodos, moluscos e vertebrados. O nacemento da fitopatoloxía como ciencia tivo lugar na primeira metade do s XIX, grazas ao desenvolvemento da micoloxía e da entomoloxía e ás primeiras probas de control químico. No ano 1807 J. L. Prévost probou conclusivamente que a carie do trigo se debía a un fungo, Tilletia tritici, que produce unhas esporas que se podían destruír pola acción do sulfato de cobre. Os traballos de H. A. de Bary e doutros destacados fitopatólogos da segunda metade do s XIX levaron ao descubrimento das bacterias como parasitos vexetais. No ano 1898 M. W. Beijerinck identificou o axente do mosaico do tabaco como unha entidade infecciosa diferente...

Secuencia de acontecementos ao longo do proceso dunha enfermidade infecciosa dos vexetais, que comeza polo contacto do axente patóxeno co hospedeiro receptivo, continúa cun período de incubación e remata coa aparición dos primeiros síntomas e a posterior multiplicación do patóxeno.

Plancto constituído por organismos vexetais, fundamentalmente algas microscópicas, que son os produtores primarios do medio. Presenta capacidade de fotosíntese e é de grande importancia para a alimentación doutras formas de vida acuática.

Rama da botánica que estudia as substancias producidas polos vexetais, como alcaloides, glucósidos, aceites esenciais, resinas ou graxas.

Aplícase á substancia ou ao produto que se emprega coa intención de curar unha enfermidade das plantas.

fitocenólogo.

fitocenoloxía.

fitocenolóxico.

Nome xenérico de cada un dos alcois de alto peso molecular que se illan das plantas e que teñen uns 30 átomos de carbono.