"An" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 28709.
-
GALICIA
Actriz. Iniciou a súa actividade no grupo afeccionado Tespis, para logo continuar a súa carreira no ámbito profesional, participando en diversos espectáculos como Xoana (1985) de Teatro do Atlántico. Posteriormente formou parte do elenco de espectáculos como A casa dos afogados (1991), Un soño de verán (1992) ou Valle-Inclán 98 (1998), realizados polo Centro Dramático Galego.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Xornalista. Licenciada en Ciencias da Información pola Universidade Complutense de Madrid, realizou estudios de Interpretación na Real Escuela Superior de Arte Dramático (Madrid) e de Psicoloxía na Universidade da Coruña. Dende 1988 traballa no gabinete de prensa da CRTVG. Coordinou e colaborou na Revista de RTVG (1991-1994). No eido da literatura infantil publicou Tres nenos nas alturas (1993).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Sacerdote e relixioso franciscano. Coñecido polo pseudónimo de Teófilo Hispano, foi colaborador de El Eco Franciscano. Escribiu as obras: Jerusalén. Cuadros de vida religiosa contemporánea en la Ciudad Santa (1915), Breve tratado de Caligrafía y escritura española (1925) e Lecciones de Dibujo para los Colegios y Escuelas primarias (1926), amais doutras publicacións que aínda se conservan inéditas.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Escritor. É Doutor en Filoloxía pola Universidade de Santiago de Compostela e catedrático de bacharelato de Lingua e Literatura Española dende 1974. Dende 1986 vén traballando no eido da literatura oral tradicional de Galicia, especialmente dos ss XVIII, XIX e XX, tema sobre o que escribiu numerosos artigos nas revistas Grial, Verba e Boletín Galego de Literatura, e publicou varios libros, destacando entre eles: A poesía popular en Galicia 1745-1885 (1992), Historia da literatura popular galega (1994) e Escolma de literatura popular galega (1996). En 1990 recibiu o Premio á Investigación da Deputación de Pontevedra polo seu traballo “Xosé Casal Lois e a súa aportación á literatura popular galega”.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Arquitecta. A súa obra destaca pola posta en valor dos espacios ordenados e polo emprego do oco nos muros exteriores. Obras súas son a casa de Vilar das Tres, no Carballiño (1974), e a rehabilitación da Casa da Cultura de Carballiño (1980-1983), realizado xunto a Alfredo Freixedo Alemparte e Fernando Blanco Guerra.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Persoeiro relacionado coa música e coas corais galegas do primeiro cuarto do s XX, empregou o pseudónimo de White Haven. Estudiou Dereito na Universidade de Compostela e foi o primeiro director da Sociedade Coral Polifónica de Pontevedra. Asiduo conferenciante e articulista de temas relacionados coa música galega, foi tamén colaborador do Diario de Pontevedra e do Progreso.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Actor. Iniciou a súa andaina co grupo Candea, participando nos espectáculos Noite de lobos (1975) e O mestre (1978). Foi cofundador do grupo Maiolongo, en Culleredo, para o que escribiu as pezas Camiñar a cegas, estreada en 1976 e publicada en 1990 nos Cadernos da Escola Dramática Galega, e O día que o sol alumeou pola noite, estreada en 1977. Deixou o borrador dunha terceira peza titulada A cinza, ultimada por Carlos Pereira Martínez. A primeira destas pezas analiza o impacto do alcoholismo na sociedade galega tradicional, a segunda os efectos da emigración e na terceira o autor inicia unha segunda etapa, atenta a escritas máis contemporáneas e actuais, recuperando técnicas no tratamento da materia dramática propias do teatro do absurdo.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Cirurxián. Foi catedrático de Anatomía Topográfica e Operacións e de Patoloxía Cirúrxica da Universidade de Santiago de Compostela. Destacan as súas publicacións sobre os tratamentos da pneumonía fibrinosa, a diagnose de invaxinación das crónicas intestinais, as luxacións de cóbado e a ptose hepática. Foi alcalde de Santiago de Compostela e reitor da súa Universidade.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Xornalista. Coñecido co pseudónimo de Helenor, foi redactor do Faro de Vigo e de La Concordia. Fundou os semanarios locais La Luz e La Garra, de carácter político. No eido cultural, foi un dos promotores e organizadores do Ateneo vigués.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Avogado e economista. É doutor en Dereito e Ciencias Políticas e Económicas pola Universidad de Madrid, graduado en Estudios Sociais e diplomado en Organización e Métodos de Administración Pública. Foi profesor de Dereito do Traballo na universidade madrileña e na escola social da Universitat de Barcelona. O seu traballo centrouse no estudo da Seguridade Social e as funcións previsoras do estado. É autor de Rusia no es cuestión de un día: etapas de la división azul (1954), Antología del nacimiento de la previsión social española (1908-1910) (1959), La planificación de la seguridad española desde 1957 a 1963 (1963), La planificación de la seguridad social española: ensayo social (1964). Ademais, escribiu numerosos artigos en revistas especializadas como a Revista Iberoamericana de Seguridad Social ou Estudios, publicada polo ministerio de Traballo. É membro do Instituto de Estudios Políticos e da Academia de Doutores.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Artista plástica. Profesora na Facultade de Belas Artes de Bilbao entre 1989 e 1992, imparte clases de Pintura na Facultade de Belas Artes da Universidade de Vigo. A súa obra nace dun proceso intuitivo, onde as sensacións dirixen a acción, acadando un acto creativo como experiencia de carácter máxico, traspasando a liña do cotián. Dende 1993 desenvolve traballos relacionados coa natureza e coas enerxías telúricas que dela se desprenden. Entre as súas obras destaca: Asexo proposto. Asexos para provocar encontros (1993-1994) e Asexo á curiosidade (1994). Realizou diversas exposicións tanto fóra como dentro de Galicia, especialmente no País Vasco e en Francia.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Xornalista e escritor. Dende 1956 exerceu a docencia na Escola Oficial de Xornalismo. Os seus comezos profesionais foron en El Español, dende onde pasou a Radio Nacional, para incorporarse en 1946 ao diario Pueblo como comentarista de política internacional. Publicou: El Kominform: quinta columna del comunismo (1948), USA: patología de la prosperidad (1963), La América invisible (1966), Rapsodia americana (1966) e Blues para una democracia (1977), e as novelas El guapo americano y el feo ruso (1964) e Vísperas de juicio final (1966); o seu Diario íntimo permanece inédito. En 1952 acadou o Premio Nacional de Periodismo e, en 1972, o de Periodista de Honor. Desempeñou os cargos de director xeral de Prensa e de Cultura Popular.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Crego, ensaísta e profesor. Estudiou Filosofía, Psicoloxía e Teoloxía no Seminario de Santiago de Compostela e na Universidad Pontificia de Salamanca. Como ensaísta publicou A ascensión dun poeta. Xosé María Díaz Castro (Premio Ánxel Fole de ensaio) e foi o editor e coordinador dos libros colectivos Doce anos na busca da nosa identidade e Homenaxe a X. M. Díaz Castro. É colaborador en diversas revistas (Xermolos, Encrucillada, Irimia) e xornais (El Progreso, La Voz de Galicia). Participou activamente na normalización do galego na sociedade e na Igrexa e en obras de carácter colectivo sobre aspectos relacionados co desenvolvemento da cultura galega e sobre a comarca da Terra Chá. Fundou e coordinou a Asociación Cultural Xermolos e recibiu os premios IAR de Folklore (1993) e Moncho Valcarce de Promoción da Terra (1996).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Xornalista e poeta. Non fixo máis estudios que os primarios, pero as inquietudes sociais, políticas e sobre todo culturais do pai, e a instrución da nai fixeron alicerzar nel unha sólida formación autodidacta e un gusto máis que notable pola cultura clásica greco-latina, moi perceptible no seu estilo prosístico e na súa inspiración poética. Aos 15 anos emigrou a Cuba tralos pasos dos seus irmáns maiores. Se o ambiente familiar definiu en Blanco Torres un primeiro factor biográfico singular -o autodidactismo cultural-, a experiencia cubana determinou a súa complicidade coa causa agraria, o que deseñou xa o seu estrato ideolóxico fundamental. En La Habana, entrou en íntimo contacto cos intelectuais e artistas da colonia galega e coa súa rica actividade societaria (Curros, Waldo Álvarez Insua, Ramón Cabanillas, Basilio Álvarez, Antón Villar Ponte, Nan de Allariz, Xosé Fontenla Leal, Virxilio Blanco Garrido, Xulio Sigüenza, Mercedes Vieito Bouza, Ricardo Fortes e Chané, entre outros) e desenvolveu...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Profesor de Lingua Española da UNED (campus de Pontevedra) e técnico editorial da Universidade de Santiago de Compostela. Licenciado en Filoloxía Hispánica e en Filoloxía Galego-Portuguesa. Realizou as traducións ao galego dos libros Monxes e mosteiros na Galicia medieval (1995) e Os viquingos en Galicia (1997). Sobriño-neto de Roberto Blanco Torres é, ademais de coautor de varias obras colectivas sobre a súa vida e obra, autor dos libros: Hipertensión cívica: aproximación á vida e obra de Roberto Blanco Torres (1998), Roberto Blanco Torres (1999) e Roberto Blanco Torres (1891-1936). Unha fotobiografía (1999). Tamén publicou colaboracións en prensa, poesías, artigos e recensións de Lingüística, Literatura e Lexicografía.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Catedrático de Dereito Constitucional na Universidade de Santiago de Compostela. Foi profesor na Universidade da Coruña e como visiting researcher impartiu cursos nas universidades de Georgetown (Washington DC), La Sapienza (Roma) ou Boloña. Especialista en dereito de partidos, foi convocado como experto pola Comisión para el Estudio y la Investigación sobre Financiación de partidos, creada en 1995 no Congreso dos Deputados. Publicou, entre outras obras: Rey, Cortes y fuerza armada en los orígenes de la España liberal. 1808-1823 (1988), La ordenación constitucional de la defensa (1988), Los partidos políticos (1990), El problema americano en las primeras Cortes liberales españolas. 1810-1814 (1995), El valor de la Constitución (1994) e Introdución a la Constitución de 1978 (1998). É o responsable do capítulo relativo á Comunidade Autónoma de Galicia no Informe Comunidades Autónomas, elaborado dende 1989 polo Instituto de Derecho Público de Barcelona. Colabora nas revistas especializadas...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Autor, actor e presentador de radio e televisión. Iniciou a súa traxectoria profesional co grupo Ítaca, participando en espectáculos como As laranxas máis laranxas de todas as laranxas (1980) ou Historia do zoo (1981). Posteriormente traballou con Producións do Noroeste nos espectáculos Os xustos (1991), A grande noite de Fiz (1992) ou Galileo (1993), con Teatro do Aquí, en Días sen gloria (1993) e co Teatro do Morcego, en Doberman (1994). Co Centro Dramático Galego participou en A fiestra valdeira (1994) e na montaxe musical de O arce no xardín (1989). En 1993 creou a compañía Arre Producións, coa que produciu os espectáculos Directamente Paco I (1991), Directamente Paco II (1993) e A histe(o)ria de Lili Brown (1995). En 1998 recibiu, xunto con Cándido Pazó e X. A. Porto Josito, o Premio María Casares á Mellor Adaptación pola dramaturxia textual do espectáculo Nano,...
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Escritor, xornalista e profesor de Literatura Contemporánea na Universidad Complutense de Madrid. É doutor en Filoloxía Románica e licenciado en Ciencias da Información, tamén pola Universidad Complutense. Foi profesor de Literatura Mundial Contemporánea no CEU e no Colegio Universitario San Pablo, amais de profesor de Redacción Xornalística na Universidad Complutense. Foi presidente da Federación Nacional de Asociaciones de la Prensa, director de Relaciones Externas do ministerio de Facenda e director das revistas Temas, Caja de Madrid, Iglesia en Madrid e do xornal El Ideal Gallego. Tamén exerceu como correspondente en París e Roma de Editorial Católica, e foi director das páxinas culturais do xornal Ya. Entre as súas obras destacan: Madrid al paso (1976), La Hacienda en la II República (1981) e Diálogo con las sombras, novela finalista do Premio Internacional Plaza y Janés. Obtivo os premios Doncel (1967), Café Gijón (1975) de novela...
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Fotógrafo. Iniciouse como afeccionado á fotografía con tan só dezaseis anos, aínda que non se instalou como profesional ata o ano 1900. A súa obra, que abarca principios e mediados do século XX, ten como principal escenario a cidade da Coruña. Os seus peiraos, as embarcacións, as grandes rúas cos tranvías, as persoas e a propia dinámica da cidade exercen o protagonismo na súa obra, toda ela presente no Arquivo Blanco da Coruña.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
José María Blanco Crespo.