"Afonso" (Contén)

PERSOEIRO

Marqués do Vasto. Fillo de Íñigo, marqués do Vasto, e de Laura Sanseverino. Herdou posteriormente o marquesado de Pescara e o principado de Francavilla. Como marqués do Vasto (1536), comandou as tropas na campaña contra Tunicia. Exerceu como gobernador de Milán (1538-1546). Humanista e poeta, foi, xunto coa súa dona María de Aragón, protector de artistas e literatos (Tiziano, Pietro Aretino e Iacopo Nardi).

GALICIA

Franciscano. Dende 1542 participou na evanxelización de América Central. Debido ao coñecemento que tiña das linguas indíxenas (guatemalteco, cachiquil, utlateco e tzutucil), publicou un catecismo bilingüe (español-cachiquil) e un vocabulario en lingua guatemalteca, do que non se conserva ningún exemplar.

PERSOEIRO

Conde de Tui e do Deza. Repoboador da zona inferior do Miño. Participou no achegamento entre a nobreza galega e os reis de Asturias e León.

PERSOEIRO

Dominicano. Exerceu tarefas de evanxelización en Exipto, onde sufriu persecucións e cadea. Foi bispo de Marrocos. Escribiu Vida de San Macario e Contra los malos médicos, e traduciu do árabe a Vida de Santo Antonio Abad, Historia de José e Disputa.

PERSOEIRO

Duque de San Jaime. Pretendente carlista á coroa de España co nome de Afonso Carlos I, irmán de Carlos VII. En 1871 casou con María das Neves de Braganza, infanta de Portugal. Durante a Terceira Guerra Carlista foi designado capitán xeneral das forzas de Catalunya (1872-1876). En 1931, ao morrer sen fillos o seu sobriño Xaime, converteuse en pretendente. Rompeu as negociacións que iniciara co destronado Afonso XIII e mostrouse de acordo coa entrada dos carlistas no levantamento de 1936. Morreu sen fillos, deixando irresoluta a súa sucesión.

GALICIA

Toureiro. Coñecido como Celita, debutou como matador de xatos o 2 de febreiro de 1910 en Madrid. Tomou a alternativa da man de Manuel Mejías Bienvenida na Coruña o 15 de setembro de 1912 e confirmouna en Madrid da man de Antonio García Malla o 22 de setembro do mesmo ano. A súa derradeira corrida tivo lugar en Madrid o 26 de febreiro de 1923.

PERSOEIRO

Político portugués. Foi profesor de Dereito nas universidades de Coimbra e Lisboa. Como ministro de Xustiza do primeiro goberno republicano, asinou a Lei de Separación de Igrexa-Estado. Ocupou os cargos de presidente do goberno e ministro de Finanzas (1913-1916).

PERSOEIRO

Freire dominicano. Formouse no convento de San Domingos de Ribadavia, onde ensinou teoloxía antes de ser nomeado prior do convento de San Pedro Mártir de Toledo. Foi un dos máis destacados benfeitores do convento de Ribadavia, do que foi prior ata o 1412, ano no que foi nomeado provincial da súa orde en España. Ocupou a mitra de Salamanca (1413-1420) e logo a de Ourense (1420-1424), cidade na que nunca residiu e que sería gobernada polo seu provisor, frei Lope de Galdo. En 1424 promovérono a bispo de León e levou a cabo un importante labor de goberno ao promulgar as Constitucións Sindicais (1426) nas que se castigaban os abusos de cabaleiros e sacerdotes sobre as vilas dependentes do bispado. En 1434 foi promovido ao bispado de Osma, pero rexeitou o posto e continuou na sé leonesa.

GALICIA

Pintor. Cultivou a paisaxe, xénero no que destacou, o retrato e o bodegón. Realizou exposicións, entre outras cidades, en Madrid, Bilbao e Barcelona.

GALICIA

Xornalista e escritor. Emigrou a Bos Aires e colaborou nos xornais San Juan, Diario Nuevo, Debates, Los Andes e La Semana; ademais, fundou e dirixiu a revista El Alba e mais a Gaceta española, e foi redactor xefe do Nuevo Correo e cronista de El Progreso. Publicou Bajo el cielo argentino (1922), El delta del Panamá (1928), El presidente Irigoyen y su misión histórica (1929), Guía del delta (1929) e Romance de la Virgen de Luján (1944).

PERSOEIRO

Arquitecto. En 1388 comezou as obras de construción do convento de Santa Maria da Vitória en Batalha, de estilo gótico.

PERSOEIRO

Bispo de Lugo (1474-1496), fillo de Rodrigo Álvarez Osorio e de Aldonza Enríquez de Castro. Coñecido tamén como Afonso Enríquez e Afonso de Lemos, foi sacerdote franciscano e bispo de Lugo en 1470. Durante o seu bispado, reedificouse o palacio episcopal (1478-1480). O seu irmán García Enríquez Osorio foi arcebispo de Sevilla.

GALICIA

Pintor e militante anarcosindicalista. Secretario dunha Federación Local de Sindicatos (CNT) en Santiago o 18 de xullo de 1936, artellou a resistencia dos obreiros coruñeses. Trala derrota, fuxiu dende Muros cara a Francia e dende alí retornou á zona republicana e converteuse no artífice da Federación de Agrupaciones de Gallegos Libertarios, radicada en València. Estivo exiliado en Francia e nos anos sesenta defendeu na Coruña a volta da CNT, sindicato no que militou ata a súa morte nos anos noventa.

PERSOEIRO

Avogado e político. Propietario rendista, foi deputado pola sección de Xinzo de Limia (1865-1866), polos distritos de Redondela (1889-1890) e Valdeorras (1893-1895), e senador pola provincia de Ourense (1898-1899).

PERSOEIRO

Historiador, escritor e arquiveiro. De orixe galega, colaborou na Crónica General de España (1865-1867), Revista de España e La Ilustración Gallega y Asturiana. Entre as súas obras destacan o libreto da zarzuela Pedro Madruga, Alfonso. Recuerdos de Galicia (1895), El castillo del marqués de Mos de Sotomayor. Estudio histórico sobre el feudalismo en Galicia (1870-1871) e Últimas relaciones de España con la República de Chile (1871-1872).

GALICIA

Escritor. Profesor de inglés en EE UU, coa chegada da Guerra Civil exiliouse a Cuba, Venezuela e Bos Aires. Promotor e director da revista Eufonía e colaborador en Lar, publicou, entre outras obras, Os fidalgos de Rante (1955), Galeguidade (Humor, Saudade e Patria) (1958) e Namoros e regueifas (1970).

GALICIA

Escritor e xornalista. Foi redactor e subdirector do semanario Galicia, ademais de colaborador en diversas revistas de emigrantes galegos. Escribiu as pezas teatrais Mala semilla, Por la pendiente (1932), Esfolla na eira, Terra nosa e Adiós ríos (1944-1948), que logo se representaron. Coa peza Mal ollo (1954) gañou o premio Castelao de obras teatrais convocado polo Centro Galego de Bos Aires.