"Cide" (Contén)

1. 1. Relativo ou pertencente ao oeste.

   2. Que está situado no oeste.

2. Aplícase ao astro que se pon despois do Sol.

3. 1. Relativo ou pertencente ao Occidente.

   2. Natural ou habitante dunha rexión de Occidente.

4. Aplícase á Igrexa Romana e a cada unha das súas liturxias.

5. Aplícase á parte de Europa situada ao O dos confíns político-ideolóxicos que simbolizou o pano de aceiro.

6. Conxunto de potencias adheridas á OTAN e opostas ás que constituían o Pacto de Varsovia.

7. ...

REXIÓNS

Rexión de Ghana (23.921 km2; 1.374.483 h [estim 1991]). A súa capital é Sekondi-Takoradi.

REXIÓNS

Rexión de Malta (68,7 km2; 54.159 h [estim 2001]).

1. Afección pola vida e a cultura dos pobos occidentais.

2. Movemento reformador ruso que se desenvolveu en tempos do Tsar Nicolao I de Rusia. Os occidentalistas (Čaadajev, Herzen, Belinskij), ao contrario dos eslavófilos, pensaban que o Imperio Ruso tiña que seguir a escola occidental tomando o máis moderno da mesma (organización administrativa, laicismo) e non copiala servilmente. Como consecuencia da Revolución de 1848, a policía tsarista perseguiu ferozmente os occidentalistas, de xeito que o movemento desapareceu.

1. Relativo ou pertencente ao occidentalismo.

2. Seguidor do occidentalismo.

1. Acción e efecto de occidentalizar ou occidentalizarse.

2. Proceso complexo de tipo cultural, mediante o que os pobos afastados da cultura europea intentan apropiarse dela, sexa nos seus aspectos máis profundos, como a filosofía ou a relixión, ou ben sobre aquilo que é máis asimilable, como a moda ou a técnica. Nacido do trastorno europeo que supuxo o Renacemento e os descubrimentos científicos e técnicos, o proceso acentuouse a partir do s XIX, como consecuencia da expansión colonial. Foron exemplos típicos deste fenómeno a Rusia de Pedro I ou a Turquía de Atatürk.

1. Facer adoptar os costumes ou a cultura occidentais.

2. Adoptar formas de vida ou de cultura occidentais.

1. Punto do horizonte por onde se pon o Sol.

2. Parte da Terra que mira a poñente.

PERSOEIRO

Naturalista francés. Estudou a flora, a fauna e a etnoloxía dos países sudamericanos e foi un dos creadores da paleontoloxía estratigráfica.

1. Prolongación cefálica en diferentes grupos animais, como a trompa dos elefantes.

2. Figura semellante á trompa dun elefante que en realidade é a estilización dun corno de touro ou búfalo ao que lle foi seccionada a punta e ancheada a abertura.

1. Relativo ou pertencente aos proboscídeos.

2. Mamífero da orde dos proboscídeos.

3. Orde de mamíferos que comprende animais de gran volume, coas extremidades alongadas e robustas, e cinco dedos unidos por unha membrana para formar unha base sólida, provistos de pequenos pezuños. Presentan unha longa trompa olfactiva e prénsil, formada pola fusión do nariz e o labio superior. Os seus incisivos superiores forman unhas longas defensas que medran continuamente e poden alcanzar ata 3,5 m de lonxitude. A súa pel é grosa e con pouco pelo e son de réxime herbívoro. Pertencen a esta orde o elefante de sabana (Loxodonta africana) e o elefante asiático (Elephas maximus).