"ISS" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor occitano. Os seus poemas reflicten a beleza do mundo provenzal nun estilo clásico. Publicou Au bèu solèu dis avis (1925), A l’aflat dau gregau (1929) e Lo Lume subre la dralha (1931).

ILLAS

Illa do arquipélago das Illes Balears, terceira en extensión, situada ao SO de Mallorca (75.309 h [1991]). As súas costas son accidentadas, con abundantes calas e acantilados, menos ao SL da illa, que son baixas e areosas. O principal núcleo de poboación é Eivissa.

MUNICIPIOS

Municipio das Illes Balears, situado no sector máis meridional da illa homónima (29.447 h [1996]). A cidade é o centro dunha área comercial que comprende as illas de Eivissa e Formentera. As principais actividades económicas están relacionadas co turismo, principalmente co sector hostaleiro. Nacida coa colonización fenicio-púnica da illa, despois da implantación dos cartaxineses no s V a C foi un centro comercial denso e activo. Do seu patrimonio cultural destaca a catedral, a Cúria e o Museu Arqueològic.

PERSOEIRO

Escritor. De ideas republicanas, foi capitán de granadeiros en tempos de Napoleón III. Cultivou a poesía bucólica, erótica e política e deixou inacabada unha novela curta. Obtivo numerosos premios.

PERSOEIRO

Escritor grego. Nome co que é coñecido Odisseus Alepudelis, introdutor das correntes europeas na poesía neogrega a través da revista Nea Grammata. Da súa produción destaca Orientacións (1940), O sol primeiro (1943), O monograma (1973) e María Nefeli (1978). Foi galardoado co Premio Nobel de Literatura en 1979.

GALICIA

Profesora. Licenciada en Ciencias Biolóxicas pola Universidade de Santiago de Compostela (1971), traballou na Misión Biolóxica de Galicia (1970-1980) e ten un master en educación ambiental (1992). Cofundadora e membro da directiva da AS-PG (1979-1985) e logo da Associação Sócio Pedagógica Galaico Portuguesa (ASPGP), organizou as Escolas de Verán e as Xornadas do Ensino en Galicia. Tamén foi fundadora da Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galicia (ADEGA). Dirixiu a revista O Ensino (1978-1990) e forma parte do equipo de redacción dos libros de texto da ESO, área de ciencias da natureza, bioloxía e xeoloxía, da Editorial ECIR e colabora con UNICEF na sección Educación para el Desarrollo.

PERSOEIRO

Psicólogo francés. As súas investigacións sobre a memoria, o ritmo e a psicoloxía dos tempos convertérono nun dos representantes da psicoloxía experimental. Sucedeu a Henri Piéron na dirección da revista L’Année Psychologique. Cómpre destacar as súas obras Manuel pratique de psychologie expérimentale (1956), Psychologie du temps (1957), Traité de psychologie expérimentale (1963-1970), en colaboración con Jean Piaget, Psychologie du rythme (1974) e Psychologie de demain (1982).

PERSOEIRO

Fotógrafo e diplomático danés. Abriu o seu primeiro estudo fotográfico en Madrid en 1895. Foi un dos retratistas máis destacados da aristocracia da época. Colaborou con diversas publicacións como Blanco y Negro e La Ilustración Española y Americana. Ademais dos retratos e dos grupos familiares, tirou imaxes dos ambientes nocturnos de Madrid. Participou na Exposición Universal de Barcelona en 1889. Publicou, con prólogo de Emilia Pardo Bazán, Los salones de Madrid.

PERSOEIRO

Historiador e poeta francés. Secretario da Raíña Filipa de Inglaterra, viaxou con ela por Escocia, Flandres e Francia e, trala súa morte (1368), trasladouse a Hainaut, onde se dedicou ao comercio. Das súas obras destacan as Chroniques (1371-1400), nas que explicou todas as guerras europeas do seu tempo.

PERSOEIRO

Físico e inventor alemán. Descubriu a densidade máxima da auga e inventou, entre outros aparatos, a bomba de mercurio para producir o alto baleiro e o tubo que leva o seu nome.

PERSOEIRO

Escritor francés. Foi director de Courrier de l’Unesco e publicou La lézarde (Premio Théophraste Renaudot 1958), Le Quatrième siècle (Premio Charles Veillon 1965), L’intention poéthique (1969), Malemort (1975), Le discours antillais (1981), Poétique de la relation (Premio Roger Caillois 1991) e Sartorius: le roman des Batoutos (1999). Membro da orde de francófonos de América, en Québec, (1986) e presidente honorario do Parlamento Internacional de Escritores (1993), foi nomeado doutor honoris causa pola York University de Toronto (1989) e pola West Indies University de Trinidad (1993). Entre outros galardóns recibiu o Premio Puterbaugh Foundation Biennial (1989) e o Premio de Poésie du Mont Saint-Michel (1998).

ENTRADA LARGA

De relevo pouco vigoroso, o país divídese nunha ampla chaira litoral recurtada polos esteiros dos ríos Geba e Corubal, e rodeada de illas, un altiplano interior e baixos altiplanos no extremo SL. O clima é tropical, cálido e húmido. A hidrografía caracterízase polos esteiros e as mareas, que penetran ata a 100 km da costa e permiten a navegación ata Bafatá e Binta. A vexetación é principalmente de sabana con áreas selváticas de bosque galería á beira dos ríos e con mangleiros na costa. A agricultura é a actividade económica predominante en todo o país e ocupaba o 77,8% da poboación activa en 1992. No litoral predominan os cultivos de arroz en chairas inundables, de feixóns, hortalizas, plataneiros, palmeiras de aceite, cocos e cana de azucre. Posúe gandería bovina, cabrúa e porcina e no interior a gandería é máis importante ca os cultivos, que son de secaño (millo, cacahuetes, sorgo, mandioca e pataca doce). A explotación forestal é relativamente importante (madeira e caucho), e a pesca...