"Mut" (Contén)

1. Relativo ou pertencente á escola mutazilita.

2. Membro da escola teolóxica do Islam xurdida no s VIII arredor de Wāṣil ibn ‘Aṭā’ e ‘Amr ibn ‘Ubayd en Basora. A súa doutrina, cualificada tradicionalmente de racionalista, intentou harmonizar a revelación coa razón, influída pola corrente filosófica helenística. Desapareceu no s XIII.

PERSOEIRO

Arquitecto alemán. Formouse en Berlín e estudou en Londres a arquitectura e a decoración inglesas do momento. Cando volveu a Alemaña foi un dos participantes da Deutcher Werkbund e representou, dentro do grupo, o denominado funcionalismo integral, defensor da estandarización na arquitectura. Da súa obra destaca Die Englishe Baukunst der Gegenwart (A arquitectura inglesa actual, 1901) e Das Englische Haus (A casa inglesa, 1904-1908)

PERSOEIRO

Di-rector de orquestra italiano. Formado no Conservatorio de San Pietro de Majella e no de Milán, en 1973 foi elixido director da Philharmonia Orchestra de Londres. De 1980 a 1992 foi o principal director da Philadelphia Orchestra, e desde 1986 ocupouse tamén da dirección musical do Teatro alla Scala de Milán.

1. Acción e efecto de mutilar ou mutilarse.

2. Delito que consiste no corte ou inutilización dunha parte do corpo dunha persoa. É gravemente castigado por todas as lexislacións salvo cando se trata de transplantes de órganos practicados segundo a lexislación vixente ou de esterilizacións e cirurxía transexual co consentimento do interesado. Foi penado especialmente cando se recorría a ela para evitar o servizo militar.

1. de mutilar.

2. Que ou quen carece dalgún membro.

1. Cortar un membro ou unha parte importante do corpo sen posibilidade de rexeneración.

2. Cortar ou censurar unha parte importante de algo.

1. Relativo ou pertencente aos mutílidos.

2. Insecto da familia dos mutílidos.

3. Familia de insectos da orde dos himenópteros que alcanzan entre 7 e 20 mm e teñen a cabeza grosa (as femias sen ocelos), o tórax máis ou menos cúbico, sen suturas, e o abdome cónico, moi peludo e cunha serie de debuxos. O seu desenvolvemento larvario realízase nos niños doutros himenópteros, sobre todo de ápidos solitarios, dos que son parasitos.

1. Anotación nun texto dramático que indica que un ou varios actores deben retirarse da escena.

2. Acción de retirarse un actor da escena.

PERSOEIRO

Médico e polígrafo. En 1761 foi a Santa Fe como médico do vicerrei. Dirixiu a famosa Expedición Botánica, base da monumental Flora de la Real Expedición Botánica del Nuevo Reino de Granada.

PERSOEIRO

Escritor. Influído pola obra de Pablo Neruda, Octavio Paz e Walt Whitman, e relacionado co movemento poético da revista Mito, o seu estilo caracterizouse polo uso dun discurso cheo de imaxes propias doutro mundo, moi suxestivas. Iniciou a súa produción coa escolma poética La balanza (1947), á que seguiron Los elementos del desastre (1953), en que aparece o seu célebre personaxe Maqroll el Gaviero. Posteriormente escribiu Los trabajos perdidos (1960) e Summa de Maqroll el Gaviero (1973), onde se recollen todos os seus poemas entre 1948 e 1970. É tamén autor de diversas obras en prosa, como Diario de Lecumberri (1960), Caravansary (1982), La nieve del almirante (1986, Premio Médicis) e Tríptico de mar y tierra (1993). Galardoado coa Gran Cruz de Alfonso X el Sabio, recibiu o Premio Nacional de Poesía de Colombia (1983), o Premio Príncipe de Asturias (1997), o Premio Neustadt (2001) e o Premio Cervantes (2001).

1. Actitude adoptada, por motivos éticos ou por causas patolóxicas, que consiste en non falar nin responder a ningunha pregunta.

2. Feito ou actitude de estar calado, xa sexa de modo voluntario ou imposto.