"ROM" (Contén)

Instrumento que se emprega para determinar o carácter e mais o grao de ametropía.

Personaxe mitolóxico feminino que aparece representado a miúdo na literatura grega clásica. Muller de Héctor, defensor de Troia, tivo un fillo deste, Astíanax. Na Ilíada está representada como unha tenra personificación da nai e muller. En Os troianos é liberada como escrava do fillo de Aquiles. Na traxedia Andrómaca, de Eurípides, Hermíone tenta matala, así como ao seu propio home. Racine inspirouse nela para escribir unha traxedia do mesmo nome (1667), pero que varía o esquema de Eurípides.

ninfomanía.

Heroína da mitoloxía grega. Filla de Cefeo e de Casiopea, que a xulgou máis bela ca as nereidas. Por orde de Poseidón, enfadado, foi abandonada sobre unha rocha para que a devorase un monstro mariño. Perseo salvouna e casou con ela.

Constelación boreal situada ao N de Pegaso. As súas estrelas máis importantes son Alferatz [α], Mirach [β] e Almak [γ]. Contén a galaxia de Andrómeda.

Unha das galaxias máis próxima á nosa. Situada na constelación de Andrómeda, é visible sen telescopio e ocupa unha zona duns 80 por 250 minutos de arco. Foi estudada no s X polo astrónomo árabe al-Sūfī. Simon Marius observouna a través do telescopio en 1612 e Messier clasificouna (M31). Tamén se coñece polas siglas NGC 244. Andrómeda atópase a unha distancia de 2,18 millóns de anos luz, ten un diámetro de 163.000 anos luz e contén ao redor de 200.000 millóns de estrelas, cunha masa total de 3x1011 masas solares, aproximadamente dúas veces a masa da Vía Láctea.

Enxame de meteoros que se produce durante o mes de novembro e que se asocia ao cometa Biela.

O que se discorre para enganar ou despistar a alguén.

Grupo de teatro creado en Compostela en 1979 por Eduardo Alonso e Luma Gómez. Realizarían un único espectáculo, Lenta Raigame (1979), a partir dun texto de Francisco Taxes, con dirección do propio Eduardo Alonso, para despois participar, con Troula e Antroido, na proposta cooperativa Teatro do Estaribel.

Presencia nunha mesma planta de flores hermafroditas e de flores masculinas.

Unidade de lonxitude comunmente utilizada en espectroscopia para indicar a lonxitude de onda dunha radiación; tamén se emprega para medir as distancias intermoleculares e atómicas. Defínese por 1 Å = 10-10 m.

Situado na parte anterior e medial dun corpo ou obxecto.

Calidade de antídromo.

Magnetismo que presentan algúns metais, aliaxes e os sales dos elementos de transición (como o FeO, MnO, MnO2), nos que a susceptibilidade magnética é moi baixa pero medra coa temperatura. Por debaixo da temperatura de Neel, os átomos ordénanse espontaneamente presentando spins antiparalelos (momentos magnéticos opostos), de xeito que o momento resultante é nulo e evidencia pouco magnetismo exterior. Por riba da temperatura de Neel o material vólvese paramagnético. Un campo magnético intenso pode chegar a transformar o antiferromagnetismo en ferromagnetismo ( magnetismo).