"llo" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia do concello de Zas baixo a advocación de san Pedro.

PARROQUIA

Parroquia do concello da Fonsagrada baixo a advocación de santa María.

PERSOEIRO

Pintor italiano. Discípulo de Miguel Anxo e do Bronzino, é autor dos frescos da Capela Gaddi de Santa María Novella en Florencia.

PERSOEIRO

Crítico de arte británico. Interesado no estudo da linguaxe creada polos medios de masas, foi o primeiro en darlle importancia ao repertorio formal da sinalización, aos cómics e á publicidade. Creador da expresión pop-art.

1. Touro ou boi semental destinado á reprodución da especie.

2. Cría da vaca que ten ao redor de dous anos.

PERSOEIRO

Político e escritor. Foi durante uns anos a figura máis importante do rexurdimento político catalán. Participou na revolución de setembro en Barcelona (1868), interveu na fundación do Partit Republicà Democratic Federal e foi elixido primeiro presidente do Club dos Federalistas. Iniciou a publicación do primeiro diario en lingua catalá El Diari Català (1879). No 1866 presidiu os Jocs Florals de Barcelona, e publicou a súa obra capital: Lo Catalanisme. Motius que el legitimen, fonaments científics y soluciòns pràctiques (O Catalanismo. Motivos que o lexitiman, fundamentos científicos e solucións prácticas), exposición sistemática da doutrina catalanista.

PERSOEIRO

Ensaísta, poeta modernista e político. Embaixador da República Española, en Italia (1932-1934) e no Exipto (dende 1937), onde residiu como exiliado (dende 1939) ao rematar a Guerra Civil Española. En Barcelona foi un importante pero tardío teorizador do modernismo El futurisme (O Futurismo; conferencia, 1904), A estética arbitraria (1904-1905) e colaborou en El Poble Catalá baixo o pseudónimo Fòsfor. Fixo colaboracións no Imparcial, España e La Nación de Bos Aires, e libros como Verba (1918), prologado por Azorín. Cultivou a poesía e a narración, pero renunciou a dedicarse ao ensaio político-cultural e ao xornalismo. A partir dun revolucionarismo tradicionalista e estetizante decantouse cara a posicións políticas máis concretas e esquerdistas.

GALICIA

Criouse en Soutolongo (Lalín) e fixou a súa residencia en Lugo, cidade na que desenvolve o seu labor profesional en tres actividades: como profesor de linguas clásicas, editor e músico. Na área docente, destaca así mesmo a súa faceta de preparador de numerosos mecanógrafos na Academia Alvarellos (fundada por el en Lugo en 1961) trala publicación dun sistema de aprendizaxe, da súa autoría, que o Ministerio de Educación y Ciencia recoñeceu oficialmente en 1968. O seu labor de editor (Alvarellos Editora Técnica, Lugo, 1977) coñécese especialmente polas reedicións que, en facsímile, publica de obras do século XVIII (Obras Completas do Cura de Fruime, Obras Póstumas de Sarmiento, España Sagrada, Arquitectura de Vitrubio, etc) ademais de obras de fición, históricas ou ensaios, todos eles de temática galega, que saen do prelo da súa editorial. E. Alvarellos é autor de varios libros: a novela Botei Corenta Anos (1977), o poemario satírico-picaresco Cen Anacos...

PERSOEIRO

Décimo oitavo conde de Savoia (1383-1391). Fillo de Amadeo VI de Savoia e de Bona de Borbón. Loitou ao carón de Carlos VI de Francia en Flandres contra os ingleses (1383). Deulle a Savoia unha saída ao mar coa adquisición de Niza (1388), que lle foi entregada polos súbditos nisardos.

PERSOEIRO

Político e mariño. Procedente dunha familia de navieiros galegos, Xosé Benito Amado Boullosa fixo estudios marítimos aínda que abandonou esta profesión para se dedicar á política. Foi tamén un activo xornalista e pertenceu a varias sociedades científicas e literarias. No 1868 desempeñou o cargo de Gobernador Civil en Ourense e posteriormente en Pontevedra. En castelán escribiu lendas e narracións históricas como Misterios de Pontevedra (1845), Las rosas encantadas o las tres hermanas. Cuento fantástico tradicional (1859), Charino o la conquista de Sevilla ou Elvira, Alfonso y Laura. Coa súa composición “El canto de la negra”, recollida no Álbum de la Caridad, chegou a adquirir gran popularidade. En galego é autor de dúas composicións, “Saudades”, publicado en 1876 en O Tío Marcos d’a Portela, e “A romería”, datada en 1882. Empregou ás veces o pseudónimo Juan de Lérez.

PERSOEIRO

Naceu no seo dunha familia que xa dera ilustres escritores como Luís de la Riega, Xoaquín Pesqueira ou Xoán Manuel Pintos Villar. Fixo os seus primeiros estudos no Colexio Balmes e despois no Instituto Xeral e Técnico da súa cidade natal. Estudante menos que regular, o seu paso polas universidades de Santiago e Madrid para cursar Filosofía e Letras e Dereito foi un fracaso. A súa vocación literaria posúe un primeiro punto de referencia en Madrid, en 1920, cando vivindo cunha certa bohemia contactou con Evaristo Correa Calderón e Ramón Gómez de la Serna, comezou a publicar artigos e poemas en medios de prensa como La Tribuna ou España. Enviou tamén colaboracións ao Diario de Pontevedra e Parábola (Burgos). Retornado a Pontevedra en 1922 foi cofundador, xunto con Xoán Vidal Martínez, da revista Alborada (1922) e nela...

1. Atar con amallós.

2. Facer buracos nos zapatos para introducir os cordóns.