"ovi" (Contén)

GALICIA

Economista. Foi subdirector da Escola Universitaria de Empresariais da Universidade de Vigo, dirixiu a publicación semestral Cooperativismo y Economía Social e presidiu a Asociación para la Economía Social. Publicou Un modelo teórico dinámico de comportamento do capitalismo (1986) e Historia da pesca e salgazón nos ríos de Baixos, dende as ordenanzas xerais da Armada de 1748 ao desestanque efectivo do sal de 1870 (1990).

PERSOEIRO

Fisiólogo ruso. Foi o primeiro en facer experimentos fisiolóxicos co cerebro e afirmou que os reflexos poden ser innatos ou adquiridos e que a aprendizaxe é de natureza asociativa; o pensamento, por outra banda, é para el un reflexo inhibido.

PARROQUIA

Parroquia do concello do Corgo baixo a advocación de san Xoán.

MUNICIPIOS

Municipio e capital da provincia de Segovia, Castela e León (54.368 h [2001]). Situada na bacía setentrional da serra de Guadarrama, tivo unha orixe militar pola súa localización defensiva na beira do Eresma. A súa economía baséase nas industrias metalúrxicas e químicas e no turismo. Desde o s XII foi un destacado centro lanar e de panos, vinculado á mesta, e en 1475 foi escenario da Concordia de Segovia. Participou no levantamento das Comunidades de Castela e no s XVII entrou en decadencia, situación que tentou superar ao crear a Real Compañía Segoviana de Manufacturas de Lana (1763). Do seu patrimonio cultural destaca a cidade antiga que, xunto co acueduto romano -que ata 1950 distribuíu a auga do municipio-, foi declarado Patrimonio da Humanidade pola UNESCO, a Casa de la Moneda (BIC, 2000), a igrexa parroquial de San Juan Bautista (2000), a igrexa da Vera Cruz (BIC, 1919), o Alcázar (BIC, 1931), a igrexa románica de San Juan de los Caballeros (BIC, 1931) -sede do Museo de los Caballeros-...

PERSOEIRO

Guitarrista, marqués de Salobreña. Débeselle, en boa parte, o renacemento da guitarra. Debutou en Madrid en 1913, e posteriormente en París e Londres en 1924, e en EE UU en 1928. Realizou as súas primeiras gravacións en 1927. Numerosos compositores escribiron pezas e concertos para el, como Manuel de Falla, Ponce ou Turina.

1. Relativo ou pertencente a Segovia ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Segovia.

PERSOEIRO

Escritor ruso. Considerado un dos clásicos do realismo socialista, da súa obra destacan os contos Gorod v stepi (A cidade na estepa, 1912) e Železnyj potok (O torrente de ferro, 1924).

PERSOEIRO

Escritor. Coñecido como Abram Terc, exiliouse en París (1973). O seu ensaio Cto takoje socialističeskij realizm (Que é o realismo socialista, 1959) amosa o sinal da disidencia. Tamén destacan a novela L’ubimov (1963) e os relatos recollidos en Fantastičeskije provesti (Relatos fantásticos, 1961), inspirados por Hoffmann.

PERSOEIRO

Poeta, teórico e crítico literario ruso. Foi o principal representante da escola formalista rusa, próxima ás correntes de vangarda. Publicou numerosos estudos sobre teoría literaria, como Voskresěenije slova (A resurrección da palabra, 1914) e Tristan Šendi Sterna i teorija romana (Tristan Šendi Sterna e a teoría da novela, 1921). Durante a década de 1930 adoptou os elementos da crítica oficial con obxecto de continuar a investigación formalista. Destacan Pamjatnik naučnoj osibke (Monumento a un erro científico, 1930), Tetiva. O neskhodstve skhodnogo (A corda do arco. A desemellanza do semellante, 1970) e Lev Tolstoj (1963).

PERSOEIRO

Político ruso. Coñecido como V’ačeslav Mikhajlovič Molotov, en 1906 ingresou no partido bolxevique. Presidente do Consello de Comisarios do Pobo (1930) e do Komitern (1930-1934), en 1939 foi nomeado Comisario do Pobo e despois ministro de Asuntos Exteriores, e como tal asinou o pacto de non agresión xermano-soviética. Co inicio da destalinización (1956) foi destituído do seu cargo e expulsado do comité central do PCUS en 1957, e do partido en 1962. En 1984 foi readmitido no PCUS. Deu nome ao cóctel Molotov.

PERSOEIRO

Escritor ruso. Publicou a compilación Donskie rasskazy (Contos do Don, Premio Stalin 1926), Tikhij Don (O Don de plácidas augas, Premio Stalin 1941), unha das súas obras fundamentais; e Podn’ataja Celina (Terras cultivadas, 1932, Premio Lenin 1960). Foi membro do Sóviet Supremo desde 1946. Recibiu o Premio Nobel de Literatura en 1965.