"qu" (Contén)

GALICIA

Escritor e profesor residente en Barcelona. Estudiou Náutica e Maxisterio; dedícase á docencia na localidade de Igualada. É colaborador da Red de Prensa Catalana e de diversas revistas nacionais. Publicou Río de asfalto (1966) e Generación 66, novela de temática social.

1. Recipiente de madeira de pequenas dimensións, destinado a usos diversos.

2. Caixa con divisións para os nobelos de fío, que se usa nos teares.

1. Persoa que se dedica á venda ambulante de barquillos.

2. Xogo infantil no que uns apandan e outros saltan enriba facendo coa man un xesto que teñen que adiviñar os primeiros.

PRAIAS

Praia da enseada da Bogalleira, na parroquia de Barro, no concello de Noia.

PUNTA

Nome das dúas puntas do fondo da enseada da Bogalleira (na desembocadura do río Tambre), situadas unha fronte á outra, nas parroquias de Outeiro (concello de Outes) e Barro (concello de Noia).

CAPITAIS

Capital do estado de Lara, Venezuela, á beira do río Turbio (692.599 h [1992]). É o centro dunha rexión agrícola, núcleo industrial e centro comercial. Posúe minas de cobre. A cidade foi fundada no 1552 por Juan de Villegas co nome de Nueva Segovia de Barquisimeto.

CAPITAIS

Capital do departamento do Atlántico, Colombia, preto da desembocadura do río Magdalena, que é navegable dende o seu porto (1.157.826 h [1997]). Situada nunha rexión agrícola, é ao mesmo tempo un centro industrial, pesqueiro e comercial, que canaliza a maior parte do comercio exterior de Colombia. A cidade, fundada no 1629, adquiriu importancia a mediados do s XIX, medrando extraordinariamente a partir do 1930.

1. Relativo ou pertencente á barraca.

2. Dono ou construtor de barracas.

PERSOEIRO

Oftalmólogo, fillo e discípulo de Josep Antoni Barraquer i Roviralta. Foi profesor na Universitat de Barcelona (1918-1923), na Universitat Autònoma de Barcelona (1933) e no Hospital de la Santa Creu i San Pau. No ano 1947 fundou en Barcelona o Instituto Barraquer para o estudio, investigación e ensino da Oftalmoloxía. O máis relevante da súa obra foi a introdución dun instrumento (o erisífaco) e dunha nova técnica de extracción do cristalino (a facoérese).

PERSOEIRO

Oftalmólogo, fillo de Ignasi Barraquer. Foi catedrático de Cirurxía Ocular na Universitat Autònoma de Barcelona, director do Instituto Barraquer de Barcelona e xefe de cirurxía da clínica do mesmo nome. Creou unha técnica de extracción do cristalino na operación de cataratas por medio da α-quimotripsina (zonulólise enzimática); esta técnica permite levar a cabo a operación sen esperar que a catarata madure e minimiza os riscos de complicacións.

PERSOEIRO

Oftálmologo, fillo de Ignasi Barraquer. Creou en 1968 o Instituto Barraquer de Bogotá (Colombia) e foi o descubridor dunha nova técnica clínica para modificar a curvatura da córnea.

PERSOEIRO

Médico. Foi un dos iniciadores da escola oftalmolóxica moderna en España. Fundou un dispensario no Hospital de la Santa Creu (1879) e foi o primeiro catedrático de Oftalmoloxía da facultade de Medicina de Barcelona (1914). Entre os seus traballos cómpre mencionar os dedicados á histopatoloxía ocular.

PERSOEIRO

Médico. Foi un dos creadores da moderna escola de neuroloxía en España, dende o seu dispensario, fundado no 1882, do Hospital de la Santa Creu. Describiu por primeira vez a lipodistrofia cefalotorácica progresiva, que recibiu o seu nome (enfermidade de Barraquer-Simons), o reflexo de prensión plantar, a atetose asociada ás encefalopatías infantís adquiridas e a atrofia unilateral xeneralizada de orixe reflexa.