"To" (Contén)

Conxunto de técnicas que permiten, mediante a cámara fotográfica, deducir dunha proxección cónica do obxecto, as súas dimensións e a súa situación. O fundamento xeométrico da fotogrametría foi establecida por J. H. Lambert en 1759, pero foi Aimé Laussedat quen conseguiu en 1851 planos exactos partindo de fotografías. En 1856 Gaspar Felix Tournachou, Nadar, realizou as primeiras fotografías aéreas, unhas vistas de París. En 1886 Torres Quevedo realizou o primeiro levantamento fotogramétrico español do barranco de Vista Hermosa (Madrid). En 1903 Carl Pulfrich aplicou o principio de medición estereoscópica ao método fotogramétrico, procedemento perfeccionado en 1909 por Eduard von Orel. Os aparellos inventados de acordo con este novo sistema eran, sen embargo, dunha aplicación exclusiva aos alzamentos topográficos efectuados por medio de fotografías tomadas dende terra (fotogrametría terrestre). A partir da Primeira Guerra Mundial, o progreso da aviación permitiu o desenvolvemento...

Relativo ou pertencente á fotogrametría.

Operario especializado en fotogravado.

Gravar pranchas mediante o sistema do fotogravado.

Técnica de interpretación das fotografías aéreas.

Orixinal sobre película positiva empregado nos procedementos de reprodución fotolitográficos.

Reproducir mediante a fotolitografía.

Relativo ou pertencente á litografía.

Tipo de autotrofia dos organismos que sintetizan o seu material celular por redución de materia inorgánica procedente do medio mediante electróns que obteñen da materia inorgánica deste medio e empregan a luz como fonte de enerxía.

Relativo ou pertencente á fotolitotrofia ou aos fotolitótrofos.

Aplícase ao organismo que presenta fotolitotrofia.

Luminescencia estimulada por radiación visible, infravermella ou ultravioleta.

Relativo ou pertencente ao fotomagnetismo.

Magnetismo que se produce por radiacións luminosas.

Cabina provista dun equipo fotográfico que realiza e revela fotografías automaticamente e en poucos minutos.

Conxunto de procedementos fotográficos e electrónicos empregados para reproducir ilustracións. A técnica empregada en offset é sensiblemente igual á utilizada no fotogravado, salvo que xeralmente se traballa con positivos do orixinal. Actualmente utilízanse analizadores cromáticos (escáners) que exploran a ilustración orixinal cunha técnica de varrido. Cada punto da imaxe explorada (píxel) reflite, se é opaco, ou deixa pasar unha certa cantidade de luz proporcional á súa luminosidade, se é transparente. Esta luz actúa sobre un dispositivo CCD que emite un sinal eléctrico que é tratado por un ordenador. A continuación o sinal pasa a modular un dispositivo láser que impresiona as tres películas a partir das cales podemos expoñer á luz, respectivamente, os clixés correspondentes a cada unha das tintas de imprenta (amarela, cian e maxenta). Na práctica, sen embargo, exponse á luz unha cuarta película, á que lle corresponde a cor negra, obtendo así unha reprodución en cuadricromía,...

Aplícase aos procedementos que permiten obter imaxes fotográficas sobre pranchas metálicas por medio da luz.