"Lac" (Contén)

1. Relativo ou pertencente ás portulacáceas.

2. Planta da familia das portulacáceas.

3. Familia de plantas, da orde das cariofilais, composta por plantas herbáceas ou subarbustivas, de follas dispersas ou enfrontadas, carnosas e estipuladas, de flores hermafroditas, en xeral regulares e hipóxinas, agrupadas en acios racemiformes, e de froitos dehiscentes, normalmente capsulares. De distribución cosmopolita, a especie máis común é a beldroega.

1. Acción e efecto de postular.

2. 1. Petición de dispensa que fan os capitulares dunha igrexa á autoridade relixiosa competente con vista ao nomeamento dun prelado que, por un impedimento canónico ou por ser prelado doutra igrexa, necesita a dispensa para obter o cargo.

   2. Demanda de esmola por parte dos relixiosos designados para este oficio pola súa orde ou a súa congregación, de acordo coas normas do dereito canónico.

3. Capacidade procesual esixida pola lei para que as partes poidan exercer validamente perante os tribunais as súas pretensións, que comprenden a defensa do avogado e a representación do procurador, dos que nalgúns casos se permite prescindir.

1. Preferencia ou antelación con que unha persoa, cuestión ou cousa, se debe tomar en relación a outra con que se compara.

2. Orde legal de preferencia que lle dá dereito ao acredor, que non puido asegurar os seus créditos cos bens embargados, a actuar primeiro contra un grupo de bens antes de pasar ao seguinte.

3. Orde legal de preferencia con que se deben satisfacer os diversos créditos concorrentes no caso de execución forzosa dun debedor moroso ou insolvente.

1. Relativo ou pertencente ás primuláceas.

2. Planta da familia das primuláceas.

3. Familia de primulais formada por plantas herbáceas, de follas simples basais e regulares, hipóxinas e pentámeras, e froitos capsulares. Son propias das rexións holárticas.

1. Relativo ou pertencente á profilaxe.

2. Que preserva dunha enfermidade.

3. Substancia que preserva dunha enfermidade.

4. condón.

GALICIA

Militar. Formouse na Academia General Militar de Zaragoza e acadou o rango de tenente xeral en 1979. Participou na Guerra Civil Española cos regulares de Ceuta e na campaña de Rusia coa División Azul. Estivo destinado no rexemento de Guardia e na Casa Militar de Franco, como secretario xeral. Foi gobernador militar de Pontevedra e da Coruña, director da Academia General Militar de Zaragoza (1973) e capitán xeneral da I Rexión Militar (1979-1982). Durante o Vinte e tres de febreiro (1981) destacou pola súa lealdade á orde constitucional. Morreu asasinado por ETA. Recibiu, entre outros galardóns, a Gran Cruz do Mérito Militar e a Gran Cruz de San Hermenegildo.