"OMI" (Contén)

GALICIA

Soprano. Emigrou a Uruguay, onde comezou os estudios musicais e debutou artisticamente. Posteriormente, trasladouse a Europa e formou parte da Ópera de Düsseldorf. Catalogada como soprano dramática, actuou nos principais teatros do mundo e interpretou óperas e zarzuelas.

PERSOEIRO

Escultor. Formouse na Escola de la Llotja e traballou en Santa Maria del Mar (1772) e na igrexa da Mercè (1775). Das súas obras destaca El entierro de Sansón (1777), realizado para la Real Academia de Bellas Artes de San Fernando, e as figuras alegóricas do Comerç e a Indústria na escaleira de la Llotja.

GALICIA

Catedrático da Universidade de Vigo e director de Bioenxeñería e Cronobioloxía en Vigo. É Doutor Enxeñeiro de Telecominicacións e Master’s Degree en Estatística, Patobioloxía e Cronobioloxía. Foi director en funcións e subdirector da ETSI de Telecomunicacións na Universidade de Vigo. Obtivo o Premio Internacional de Cronobiología (1985), o Premio Internacional de Crono-Farmacología (1986), o Premio Nacional de Tesis Doctorales (curso 1985-1986), o Premio de la Fundación Científica de la Asociación Española contra el Cáncer e o Norberto Montalbetti Prize (1992).

ENTRADA LARGA

Polinomios en O dados pola expresión xenérica

FORMULA

Satisfán a fórmula de recorrencia
        Hn+1(x) - 2xHn(x) + 2nHn-1(x) = 0,
e son solucións da ecuación diferencial de Hermite,
                         y’’- 2xy + 2ny = 0.
Os primeiros polinomios son H0(x) = 1, H1(x) = 2x, H2(x) = 4x2-2, H3(x) = 8x3-12x e H4(x) = 16x4- 48x2+12.

GALICIA

Pintor e ourive. Formouse no taller paterno e, posteriormente, na Escuela Superior de Bellas Artes de San Fernando. Realizou paisaxes de tipo romántico cunha técnica de orixe impresionista. No campo do esmalte destacan as súas series sobre pazos e monumentos de Galicia. A súa obra atópase no Museo de Pontevedra e no Museo Municipal Quiñones de León de Vigo.

1. Calidade de heterónomo.

2. Estado da vontade, segundo I. Kant, en que o principio da súa actividade nace dunha autoridade exterior ou dun impulso estraño á razón.

1. Relativo ou pertencente aos hifoquitridiomicetos.

2. Fungo da clase dos hifoquitridiomicetos.

3. Clase de mastigomicotos semellantes aos quitridiomicetos, pero coas zoosporas provistas dun flaxelo anterior e con bárbula.

1. Relativo ou pertencente aos himenomicetos.

2. Fungo do grupo dos himenomicetos.

3. Grupo de basidomicetos da subclase das homobasidiomicétidas, que se caracterizan pola presenza dun himenio libre e externo e porque os basidios normalmente son claviformes, teñen catro basidiosporas sobre esterigmas apicais e fórmanse a partir dun micelio.

1. Aumento anormal da pigmentación da pel, sexa conxénita ou adquirida.

2. Aumento do contido normal de hemoglobina dos eritrocitos.

1. Calquera sal do ácido hipobromoso.

2. Anión de fórmula BrO - que se pode considerar formalmente derivado do ácido hipobromoso por perda do hidróxeno.