"RM" (Contén)

Armiños de prata colocados en campo de sable.

Oposición a unha reforma.

Movemento reformador católico do s XVI xurdido como reacción á Reforma protestante. Por unha banda, pretendeu frear e diminuír a influencia do protestantismo e recuperar para o culto católico os fieis que acolleran os novos cultos protestantes. Por outra banda, buscou definir a doutrina católica e reorganizar a disciplina do clero. A Igrexa católica dedicoulle todos os medios políticos, teolóxicos, espirituais e prácticos que tiña ao seu alcance. O Papa Paulo III restaurou a Inquisición (1542), creou a Congregación do Índice (1543) que se encargou de publicar Index librorum prohibitorum (Índice dos libros prohibidos, 1559), unha listaxe dos escritos e libros contrarios á Igrexa católica, e inaugurou en 1545 o Concilio de Trento, que desenvolveu as súas sesións ata 1563. Os seus decretos convertéronse na guía da Contrarreforma, tanto no eido da doutrina como da práctica do culto católico. Pío V publicou o Cathecismus romanus (Catecismo romano, 1566), dedicado aos parrocos,...

Que ten forma de corazón.

Que ten forma de corimbo.

Termo da xerga dos cesteiros de Mondariz que corresponde á voz ‘irmán’.

Ría do litoral NO da Comunidade Autónoma de Galicia, na Costa da Morte. Ábrese na desembocadura do río Anllóns sobre unha litoloxía granítica de cronoloxía hercínica, fracturada en dirección LSL-ONO. O seu límite setentrional constitúeo a punta do Roncudo, no litoral occidental da parroquia de Corme-Porto (concello de Ponteceso), mentres que polo S péchaa o cabo de Laxe, na parroquia e concello homónimos. Entre estes dous puntos a ría rexistra a súa máxima amplitude, cuns 4.750 m. No fondo da ría, no esteiro do Anllóns (enseada da Insua), as achegas de sedimentos fluviais provocaron a aparición dunha barra areosa (a praia de Enmedio), que segue a dirección NL-SO dunha banda de xistos e paragneises do Precámbrico, afundida e asolagada neste sector. Polo que respecta aos asentamentos humanos, cómpre salientar a vila de Laxe, na beira meridional, e a parroquia de Corme-Porto, na parte setentrional, ambos os dous localizados en lugares resgardados que permiten un certo desenvolvemento das actividades...

Asociación secundaria dentro do estolón dos sifonóforos, formada por grupos de elementos que se encargan da reprodución (gonozoides), da nutrición (gastrozoides), da excreción (cistozoides) e da protección da colonia (aspidozoides).

Corpo vexetativo pluricelular dos fentos e das plantas con sementes, constituído pola raíz, o talo e as follas. O cormo presenta tecidos condutores complexos que o diferencian do talo dos talófitos, do que, evolutivamente, procede. A aparición do cormo, e consecuentemente dun sistema condutor, posibilita o desenvolvemento da vida vexetal no medio aéreo.

Planta da división das briófitas, pteridófitas ou espermatófitas.

Aplícase ás plantas que se caracterizan pola presenza de cormo; isto é, ás briófitas, ás pteridófitas e ás espermatófitas.

Que ten forma de corno.

Que ten forma de corola.