"To" (Contén)

PERSOEIRO

Naceu na cidade de Riom, na Auvernia (Francia). Sábese da súa existencia mercede a unha breve mención que del fai Gregorio de Tours. Segundo a súa lenda, librou de serpes a rexión onde vivía.

PERSOEIRO

Arquitecto e escultor italiano. Autor da Cappella Colleone de Bérgamo (1472-1476), que alternou coa decoración da fachada da Igrexa da Cartuxa de Pavía (1475).

PERSOEIRO

Político e mariño. Procedente dunha familia de navieiros galegos, Xosé Benito Amado Boullosa fixo estudios marítimos aínda que abandonou esta profesión para se dedicar á política. Foi tamén un activo xornalista e pertenceu a varias sociedades científicas e literarias. No 1868 desempeñou o cargo de Gobernador Civil en Ourense e posteriormente en Pontevedra. En castelán escribiu lendas e narracións históricas como Misterios de Pontevedra (1845), Las rosas encantadas o las tres hermanas. Cuento fantástico tradicional (1859), Charino o la conquista de Sevilla ou Elvira, Alfonso y Laura. Coa súa composición “El canto de la negra”, recollida no Álbum de la Caridad, chegou a adquirir gran popularidade. En galego é autor de dúas composicións, “Saudades”, publicado en 1876 en O Tío Marcos d’a Portela, e “A romería”, datada en 1882. Empregou ás veces o pseudónimo Juan de Lérez.

PERSOEIRO

Monxe que se retirou a unha cova para facer vida penitente e retirada. Foi abade de Remiremont.

GALICIA

Catedrático da Facultade de Medicina da Universidade de Santiago de Compostela, de onde pasou a Granada e Madrid. Doutorouse no 1850 coa tese titulada Del empirismo. Escribiu sobre temas médicos e políticos nos xornais El Amigo del País, La Verdad e La Discusión. Publicou Manual de Medicina operatoria, fundada en la Anatomía normal y patológica, por J.F. Malgaine, trad. de la 4ª y última edición y aumentada con varios procedimientos de autores españoles (1848).

PERSOEIRO

Bispo de Auxerre (Francia), ordenou sacerdote a san Xermán e designouno como o seu sucesor. Algúns investigadores identifícano, trabucadamente, con Amador de Quercy.

PERSOEIRO

Fora convertido por santo Honorato e chegou a ser o primeiro Bispo desta cidade francesa. Cóntase que grazas á súa oración un lóstrego esnaquizou un ídolo, deixando cegos aos seus adoradores. É o patrón de Rodez, aínda que as súas reliquias están na igrexa de Santa Fe de Conques.

PERSOEIRO

Foi Bispo desta vila belga, frade na illa de Yeu e despois en Tours e Bouges; tamén Apóstolo de Flandres, pois evanxelizou a rexión de Gante e fundou varias abadías. Era moi devoto de san Pedro. A lenda di que estando en Roma pasaba as noites na basílica vaticana; unha vez que o expulsaron dela quedou nas escaleiras, onde se lle apareceu san Pedro para ordenarlle volver á Galia. Tamén se conta del que librou de serpes a illa de Yeu facendo un burato no chan; lenda semellante á de santo Adrián en Galicia e a de san Patricio en Irlanda.

PERSOEIRO

Monxe de Yeu e Bispo. Foi o evanxelizador de Bélxica e o propagador do monacato tanto na Galia como nos países nórdicos. A súa festividade celébrase o 6 de febreiro.

1. Acción e efecto de amaneirar ou amaneirarse.

2. Afectación dunha persoa nos seus xestos ou na forma de ser.

3. Comportamento e xestos femininos que caracterizan a un home.

1. Flor imaxinaria da que se supón que non murchaba endexamais.

2. beldro.

3. Colorante sintético do grupo dos monoazoicos. Pos de cor vermella pardosa, solubles en auga. Emprégase para tinguir a la e a seda, na fotografía para a cor, e na industria alimentaria naqueles produtos nos que está autorizado.

PERSOEIRO

Nome co que se coñece o anónimo pintor de cerámica ateniense. Foi un dos máis importantes representantes do estilo chamado figuras negras; decorou oito pezas procedentes do obradoiro do ceramista Amasis, co que adoita ser identificado.

1. Relativo ou pertencente ao amor.

2. Que move a amar.

PERSOEIRO

Astrofísico soviético. Foi Presidente da Academia de Ciencias da RSS de Armenia, profesor da Universidade de Erevan, e director e fundador do observatorio de Biurakan. En 1955 formulou a inestabilidade dos sistemas de galaxias, enunciando que se atopan en estado de expansión e que os seus compoñentes afástanse dun centro común. A partir do estudo sistemático dos grupos estelares inestables encontrou as asociacións de estrelas, nacidas, segundo el, de sistemas múltiples de enerxía positiva. Publicou, entre outras obras,   Teoreticheskaia astrofizika (Astrofísica teórica, 1939). Foi Presidente da Unión Astronómica Internacional (1961-1964) e premio Stalin 1950.