"Rel" (Contén)

1. 1. Conxunto de dogmas ou doutrinas, de crenzas, costumes e ritos, de actitudes e sentimentos e de maneiras de comportamento que vinculan unha persoa ou un grupo humano con aquilo que se recoñece como sagrado, misterioso ou transcendente, e que a miúdo se identifica con Deus ou o divino.

   2. Conxunto de dogmas ou doutrinas, de preceptos ou costumes, e de ritos que configuran socioloxicamente e oficialmente o sentido transcendente dun grupo humano determinado. Polo que respecta á interrelación dos aspectos subxectivo e obxectivo do feito relixioso, é importante consignar os diferentes significados que, etimoloxicamente, pode ter a palabra relixión. Por unha banda, pode vir derivada do verbo relegere, é dicir, ‘recoller, reunir, todo canto ao culto dos deuses se refire’. Por outra, tradicionalmente en Occidente e nos ámbitos culturais cristiáns, recibiuse o termo relixión como un derivado da raíz semántica religare, subliñando con isto a dimensión relixiosa en canto que liga, une ou ata ao crente con Deus. Relixión é aquela dimensión do home pola que se transcende a si mesmo e é capaz de romper o círculo pechado ou o horizonte hermético da súa existencia recortada, de tal modo que se podería falar dunha dimensión relixiosa inexcusable unida á súa propia condición...

2. 1. irtude que move ao home a darlle a Deus o culto debido.

   2. Conxunto de principios e prácticas dirixidos a cumprir ferventemente un ideal, unha institución.

3. Orde ou instituto relixioso.

1. Que ou quen profesa unha relixión.

2. Aplícase aos continxentes de mercenarios que profesan unha relixión diferente á dun exército oficialmente católico.

1. Calidade do que é relixioso.

2. Práctica dos preceptos relixiosos.

3. Exactitude moi rigorosa.

1. 1. Relativo ou pertencente á relixión.

   2. Que observa, acata e profesa as regras propias dunha relixión.

   3. Que segue os ritos da relixión, por oposición a civil.

2. 1. Relativo ou pertencente a unha orde ou congregación relixiosa.

   2. Membro dunha orde ou congregación relixiosa.

3. Nome dado ao canto litúrxico vinculado aos diferentes cultos, á música sagrada a unha voz ou a diferentes voces, e á instrumental, que emprega ou non os textos litúrxicos, como tamén ás composicións de inspiración relixiosa destinadas aos concertos. Vinculada ao cristianismo, déronse no campo monódico as diferentes formas de canto litúrxico, o drama litúrxico e o condutus. No campo polifónico destacan o organum, o motete, o anthem, o madrigal relixioso, a coral, e as obras para órgano. Outras formas son o responsorio, os salmos polifónicos e a misa. Nos ss XVII-XVIII apareceron o oratorio, a cantata, as paixóns e o réquiem. O canto gregoriano decaeu axiña coa aparición das ricas escolas polifónicas francesa, italiana e franco-flamenga, con autores como Palestrina, T. L. de Vic22toria, W. Byrd, Th. Tallis, e máis tarde Bach, Händel e Carissimi. No s XVIII, en que se aproximaron os estilos relixioso e profano, Haydn, Mozart e Pergolesi compuxeron música de tema relixioso,...

1. Peza de ferro longa, aguzada e cortante que vai na punta do arado e abre sucos na terra.

2. Peza de ferro ou madeira que atravesa interiormente o mión e asegura as cambas do carro.

3. Termo do barallete ou xerga dos afiadores que corresponde á voz ‘pluma (de escribir)’.

4. Termo do verbo dos daordes, ou xerga dos telleiros, que corresponde á voz ‘rameira’.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Silleda baixo a advocación de san Martiño.

1. Táboa lateral que tiñan antigamente as camas.

2. Bordo lateral da cama.

3. Respaldo do escano ou o propio escano.

4. Cada un dos laterais dun asento destinados a apoiar os brazos.

5. relleiro.

6. rella.

1. Corda con que se ata a carga do carro.

2. Corda con un gancho para atar o gando ou os feixes de herba.

1. grilo ceboleiro.

2. 1 rela.

3. cágado.

1. farelo.

2. Termo do verbo dos daordes, ou xerga dos telleiros, que corresponde á voz ‘pemento’.

1. Desexar algo ardentemente ou con moita ansia.

2. Sentir e manifestar unha alegría extraordinaria ou un pracer intenso.

3. Sufrir profundamente unha dor.

1. Alegría grande.

2. Desexo moi forte que se ten de algo.

3. Estado de irritación.