"Vic" (Contén)

GALICIA

Político, irmán de Manuel Quiroga Vázquez. Pertenceu ao Partido Liberal, foi deputado polo distrito de Quiroga durante dez ocasións entre 1872 e 1907, e senador pola provincia de Lugo (1896-1898 e 1910-1911).

PERSOEIRO

Escritor. Coñecido co pseudónimo de Šalom Aleikhem, comezou escribindo en hebreo ata que se pasou ao jiddish e se converteu nun humorista moi coñecido, sobre todo grazas á súa novela A historia do leiteiro Tevje (1914), adaptada como comedia musical ao teatro e ao cine.

PERSOEIRO

Poeta romántico. Foi o primeiro en adoptar a lingua popular como medio de expresión poética. Autor de dous volumes de Pesme (Poemas, 1847-1851), os seus poemas de inspiración patriótica, O adeus aos estudos e O camiño de Kolo, convertéronse en clásicos.

PERSOEIRO

Revolucionario, escritor e pensador. Expoñente da mocidade ilustrada, demócrata e revolucionaria da época, escribiu Putešestvije iz Peterburga v Moskvu (Viaxe de Peterburgo a Moscova, 1790), que inclúe o poema revolucionario “Vl’nost’” (A liberdade).

PERSOEIRO

Crítico e historiador da arte italiano. Recibiu a influencia de B. Croce e K. Fiedler. Cofundou, xunto con R. Longhi e R. Bianchi Bandinelli, a revista La Critica d’Arte (1935), que tamén dirixiu. Promoveu e organizou institucións dedicadas á arte e publicou I Carracci e la critica d’arte nell’età barocca (1933), Cinema, arte figurativa (1952) e L’arte nella paleostoria dell’uomo (1973).

MUNICIPIOS

Municipio de Cantabria, drenado polo río Asón e delimitado ao L por Bizkaia (2.248 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura, gandaría e a industria diversificada (alimentaria, metalúrxica e manufacturas da madeira). Destacan as pinturas rupestres da cova de Covalanas.

PERSOEIRO

Escritor ruso. Escribiu as novelas Čelovek s etogo sveta (Un home deste mundo, 1961), Dengui dl’a Marii (Cartos para María, 1967), Poslednij srok (O último termo, 1970), Živi i pommi (Vive e lembra, 1975), Proščanije s Mat’oroj (O adeus de Matiora, 1976) e Siberia, Siberia (1991), ademais de moitos contos breves de gran calidade. Recibiu o premio estatal da URSS (1977).

PERSOEIRO

Guerrilleiro. Coñecido como Sten’ka Razin, foi cosaco do Don. Fillo de cosacos ricos, foi un guerreiro ao servizo do tsar e dirixiu a rebelión dos cosacos e campesiños (1660-1670). Figura popular, pasou a formar parte do folclore ruso como símbolo da liberdade e da loita do pobo contra a opresión.

PERSOEIRO

Físico ruso. Descubriu o efecto que fai referencia ás propiedades mecánicas dunha substancia inmersa nun líquido tensioactivo. Tamén foi o creador da química coloidal na URSS e desenvolveu a teoría da tixotropía.

PERSOEIRO

Físico, químico e fotógrafo francés. Profesor na École Polytechnique de París como sucesor de Gay-Lussac (1840), estudou os fluídos e os vapores e ideou un tipo de higrómetro. Descubriu o tetracloruro de carbono e investigou os halóxenos e os hidrocarburos. Membro fundador da Société Héliographique (1851) e da Société Française de Photographie (1854), descubriu o uso do ácido pirogálico como axente para positivar e publicou First Elements of Chemistry (1850). Os seus calotipos publicáronse baixo o título Etudes et Paysages (1853).

PERSOEIRO

Escritor. Antisoviético, aplicou fórmulas simbolistas á novela realista para xustapoñer a fantasía ao sentido máis concreto da realidade. É autor de fábulas e lendas que evocan o pasado e manifestan un espírito antisoviético. Destacan as súas obras O estanque (1905) e Rusia no remuíño (1927).

PERSOEIRO

Pintor ruso. Membro do grupo dos Ambulantes, foi profesor da Academia de Belas Artes de Petrogrado. Pintou cadros de xénero e de historia dentro dun realismo a miúdo anecdótico. Destacan Os remeiros do Volga, Iván o Terrible e o seu fillo e retratos como os de Tolstoj, Musorgskij e Glinka.

PERSOEIRO

Político e militar ruso. Membro dunha familia principesca rusa, foi embaixador en Polonia (1763-1769), á que converteu nun protectorado ruso, e gobernador de Estonia e Livonia (1794).

PERSOEIRO

Poeta húngaro. Iniciou, xunto a Vajda e Komjáthy a moderna lírica subxectiva húngara. Da súas obras destacan Ifjúságom (A miña xuventude, 1883) e Magány (Soidade, 1889), ademais dunha novela autobiográfica.

PERSOEIRO

Relixioso dominicano. De orixe galega, ingresou na orde en 1754 no convento da Coruña. Foi profesor de filosofía no convento de Gasteiz, mestre de estudantes en Lugo, e profesor de teoloxía en Tábara, Lugo e Ávila. Graduado en Teoloxía en 1781, foi durante tres trienios prior do convento da Coruña.

PERSOEIRO

Político, fillo de Xosé Riestra López. Militou no Partido Liberal e, unha vez rematados os seus estudos, sucedeu ao seu irmán como deputado no distrito da Estrada entre 1916 e 1923.

PERSOEIRO

Político. Presidiu o Consello de Comisarios do Pobo á morte de V. I. Lenin (1924), e foi destituído en 1930 pola súa oposición á colectivización. Procesado por desviacionista, foi executado.

PERSOEIRO

Compositor ruso. Estudou música e asistiu á Escola de Mariña, onde coñeceu a obra de destacados compositores. Influído por M. A. Balakirev, en 1861 pasou a formar parte do Grupo dos Cinco. Posteriormente foi catedrático de Composición do conservatorio de Peterburgo (1871). Actuou por Europa como director de orquestra e estreou en Rusia óperas como A noite de maio (1880), Sadko (1898) e O galo de ouro (1909). Das súas obras orquestrais destacan Capricho español (1887), Scherezade (1888), A gran pascua rusa (1888) e tres sinfonías. Orquestrou óperas de Mussorgsky e Borodin, e publicou diversas obras didácticas.