"Ya" (Contén)

PERSOEIRO

Nadadora rusa naturalizada española (1999). Entre as súas numerosas vitorias destacan as tres medallas de ouro (50, 100 e 200 m costas) no Campionato de Europa de Helsinqui 2000, a medalla de bronce (100 m costas) nos Xogos Olímpicos de Sydney 2000; a medalla de ouro (50 m costas) e prata (200 m costas) no Campionato de Europa de Berlín 2002; a medalla de ouro en 50 m costas no Campionato do Mundo de Barcelona 2003; e as medallas de prata (50 m costas) e bronce (100 m costas) no Campionato de Europa de Madrid 2004.

1. Relativo ou pertencente aos ziyaditas.

2. Membro da primeira dinastía musulmá que gobernou sobre unha boa parte do territorio da actual Iemen (819-1018), con capital en Zabid, na Tihāma meridional, fundada por Muḥammad ibn Ziyād. O poder efectivo foi deixado a mans de visires escravos etíopes, un dos cales, Naġah, iniciou unha dinastía propia (1021).

1. Relativo ou pertencente aos ziyaritas.

2. Membro dunha dinastía musulmá persa que reinou (928-1077) sobre as rexións meridionais do Mar Caspio (Tabaristān, Ġurgān, Gibäl, antiga Media, ata Hulwan, na fronteira de Mesopotamia). Foi fundada pola alida Mardāwig ibn Ziyār, que se independizou (928) para restaurar o imperio sasánida. As últimas dinastías sufriron os ataques dos selxúcidas, ata que Malik Sāh puxo fin á dinastía (1077).

PERSOEIRO

Pintor. Trasladouse a España en 1961 e creou en Cuenca o Museo de Arte Abstracta, o primeiro destas características. Cultivou a pintura, o debuxo, o gravado e a fotografía. A súa obra pictórica de madurez é afín á dos artistas abstractos españois da década de 1960.

PERSOEIRO

Poeta iraquí que acadou sona co diván titulado Malā’ika wa-šayātīn (Anxos e demos, 1950). Escribiu tamén poesía política.

PERSOEIRO

Gobernador de Granada (? 1145) e de València. Foi nomeado polo seu pai Mu ḥ ammad ibn Gānīya herdeiro do Goberno de Mallorca. Morreu asasinado polo seu irmán Is ḥ aq ibn Gānīya.

PERSOEIRO

Fundador da seita dos almorábides. Someteu as tribos do Sáhara Occidental e apoderouse do Magreb. Á súa morte, sucedeuno Yūsuf ibn Tašfīn.

PERSOEIRO

Lugartenente de Sayf al-Dawla, Rei de diversas Taifas de al-Andalus, e de al-Šarqiyya. Á morte do seu xefe declárase independente en València no ano 1146.