"SS" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor italiano. Publicou, desde o cárcere e en castelán, Los mil y doscientos consejos y avisos discretos (1571), onde describiu a Batalla de Lepanto, e a novela pastoral Diez libros de la Fortuna de Amor (1573), citada por Cervantes nas súas obras.

PERSOEIRO

Arquitecto. Nas súas obras mantivo sempre visibles as liñas estruturais a pesar da ornamentación barroca. Proxectou en Venecia a igrexa de Santa Maria della Salute (1631), a escaleira do convento de San Giorgio Maggiore (1645) e rematou a igrexa de Santa Maria di Scalzi (1646). Posteriormente, traballou nos palacios de Pesaro e Rezzonico.

FILOSOFOS

Filósofo ruso. O seu pensamento en lóxica propugnou unha teoría do xuízo a partir do contido dos conceptos e, en metafísica, expuxo un idealismo de orientación plotiniana. Das súas obras destacan Fundamentos do intuicionismo (1906) e Manual de lóxica (1921).

PERSOEIRO

Escritor estadounidense. Foi profesor en Harvard e embaixador en España e en Reino Unido. Humanista liberal e abolicionista, escribiu poemas románticos. Máis tarde converteuse nun humanista notable e un crítico da súa época. Da súa produción destacan Biglow Papers, Vision of Sir Launfal e Fable for Critics (1848) e My Study Windows (1871).

PERSOEIRO

Xornalista e político. Fundou a revista Blanco y Negro en 1891, na que incorporou as últimas novidades técnicas para a prensa gráfica, e en 1903 o xornal ABC. En 1909 creou o grupo Prensa Española. Moi ligado á monarquía e aos sectores máis conservadores do país, foi deputado nas Cortes (1893) e senador (1903). Foi condecorado coas grandes cruces de Isabel la Católica e Alfonso XII.

PERSOEIRO

Escritora portuguesa. Cultivou unha fórmula narrativa influída polo expresionismo do absurdo, á maneira de Kafka e tamén escribiu teatro e dúas biografías. Da súa produción destacan A sibila (1954), Ternos guerreiros (1960), O sermão de fogo (1963), a triloxía As relações humanas (1964-1966), As fúrias (1977),   O mosteiro (1980), O Concerto dos Flamengos (1994) e Memórias Lamentinas (1996). Tamén escribiu teatro e dúas biografías. Recibiu o Prémio Camões (2004).

PERSOEIRO

Novelista. Fundou a Academia Brasileira de Letras (1896), da que foi o seu presidente. Despois dunhas primeiras obras de influencia romántica, a partir de Memórias póstumas de Brás Cubas (1881) amosou unha preocupación pola análise dos caracteres e pola paisaxe física e social de Rio de Janeiro. Foi tamén autor de Papeis avulsos (1882), Quincas Borba (1891), Dom Casmurro (1899) e Essaú e Jacó (1904).

PERSOEIRO

Político. Presentou a súa candidatura en Solidaritat Catalana, o que lle fixo renunciar á súa carreira militar. Colaborou no semanario Renaixement da Unió Catalanista, desde onde impulsou posicións revolucionarias, e como agrupación política radical, formou a Federació Democràtica Nacionalista (1919), pero ao non ser aceptada a proposta de crear un Estado Catalán, disolveuna para crear un novo grupo radical, o Estat Català. Exiliouse despois do golpe de estado de Primo de Rivera (1923-1931). Á volta constituíu Esquerra Republicana de Catalunya, partido que presidiu e co que venceu nas eleccións municipais de 1931. Neste mesmo ano incluíu ao Estat Català na Federación de Repúblicas Ibéricas, aceptou a reconversión do goberno de Catalunya na Generalitat de Catalunya, da que foi presidente ata a súa morte, e participou na elaboración o Estatuto de Autonomía de Catalunya.

PERSOEIRO

Pintor italiano. Pasou a maioría da súa vida artística en Milán. Na súa pintura destaca o dramatismo e tenebrismo, con ruínas poboadas por pequenos personaxes como xitanos, monxes ou bruxas, executados cunha pincelada breve e brillante. Realizou as catro escenas do convento (1711-1735), hoxe abadía de Seitenstetten e O refectorio dos frailes.

PERSOEIRO

Mariño. Realizou a volta ao mundo (1781-1782) e, ao servizo de España participou en diversas expedicións científicas (1782-1789) entre as que se atopaba unha patrocinada polo goberno (1789-1794). Os informes que recolleu en Viaje político-científico alrededor del mundo (1885), esixían grandes reformas das colonias.

PERSOEIRO

Histólogo e fisiólogo francés. Introduciu importantes variantes nas técnicas histolóxicas e ideou un procedemento para contar os eritrocitos do sangue. Tamén describiu un quiste de testículo que se coñece como enfremidade de Malassez.

PERSOEIRO

Pintor francés. Despois de estudar arquitectura en París, en 1935 foi discípulo de R. Bissière na Académie Ranson. Contribuíu a introducir a arte abstracta nos círculos eclesiásticos, e foi autor de vidrieiras e tapices.

PERSOEIRO

Poeta e combatente armenio. Fundou en Francia as revistas Tchank e Machagouyt. Ao estalar a Segunda Guerra Mundial formou en Francia un grupo de combatentes composto por húngaros, italianos, españois, armenios e xudeus, coñecido como grupo Manouchian. Foi detido e executado xunto con outros membros do seu grupo.